در ششمین دوره از سلسله نشستهای «چشمانداز گردشگری در ایران» که از سوی مرکز گردشگری علمی ـ فرهنگی دانشجویان ایران وابسته به سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی برگزار شد، دکتر نادر کریمیان سردشتی ـ عضو هیأت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ـ گفت: باید اعتراف و اذعان کرد که امروز هیچ کشوری بدون صنعت گردشگری نمیتواند رشد و توسعه پیدا کند و این شاخصه اصلی است، حتی کشورهایی که در این صنعت بسیار ضعیف عمل کردهاند با این صنعت میتوانند گشایش اقتصادی، فرهنگی و سیاسی داشته باشند، بنابراین گردشگری جزو ضرورتهای توسعه هر کشوری است که برای آن برنامهریزی میکنند.
۹۳ درصد گردشگران ایران از همسایهها هستند
او با ارائه آمار و ارقام رسمی وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری از صنعت گردشگری در دوران قبل از کرونا، یادآور شد: با فراز و فرودهای سالهای انقلاب اسلامی، جنگ تحمیلی، دوران سازندگی، دوران اصلاحات و همچنین فراز و فرودهای نهادی سازمان ایرانگردی و جهانگردی و تبدیل آن به وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نهایتا در موقعیتی هستیم که گردشگری ورودی قبل از کرونا به ۸ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر رسید که حدود ۹۳ درصد از آن را کشورهای همسایه از جمله عراق، افغانستان، ترکیه، پاکستان و کویت با چشمانداز گردشگری مذهبی و با ارزآوری ۶ تا ۷ میلیارد دلاری تشکیل داده است.
۳۰ درصد کارکنان دولت هرگز سفر نمیروند
کریمیان درباره وضیعت گردشگری داخلی اظهار کرد: ۴۰ درصد مردم ایران عنایتی به مسائل گردشگری، سفر و سیاحت ندارند و ۶۰ درصد مابقی، بیشتر سفرهای بینشهری و خصوصی (خانوادگی) میروند. آمارها حاکی از آن است که ۳۰ درصد از کارکنان کشور هیچوقت سفر نمیروند و ۷۰ درصد بقیه هم به ضرورتهای مختلف، سفر میروند که این آمارها قابل قیاس با کشورهای توسعهیافته نیست که به زیرساختهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، تکنولوژی و تعاملات بینالدول و بینالملل برمیگردد. با مقایسه این شاخصهها نقطه ضعف و قوت خود را پیدا خواهیم کرد. وی همچنین گردشگری خروجی را به دلیل نامشخص بودن دلایل سفر ایرانیها قابل ارزیابی دقیق ندانست.
سالانه ۱۲ میلیون گردشگر برای گرفتن امضا از دیوید بکهام به انگلیس میروند
کریمیان بهرهبرداری از منابع موجود در تمام عرصههای میراث فرهنگی، طبیعی، معنوی و … را یکی از مهمترین راههای توسعه گردشگری و جذب گردشگر دانست و افزود: ما باید از شخصیتهای کلیدی یک جاذبه گردشگری ایجاد کنیم، برای نمونه سالانه ۱۲ میلیون گردشگر برای گرفتن امضا از دیوید بکهام بازیکن فوتبال وارد بریتانیا میشوند، اما در ایران نه تنها تلاشی برای اشخاص شاخص و کلیدی نشده است، بلکه گاهی آنها در گمنامی فوت کردهاند.
