همزمان با روز جهانی محیط زیست کاربران باشگاه مشتریان دیجیکالا (دیجیکلاب) فرصت حمایت از حفظ و احیای جنگلهای زاگرس در مقابل آتشسوزی را خواهند داشت.
این طرح را دیجیکالا با همکاری بنیاد الگن انجام میدهد که از مدتی پیش اجرای طرحی با عنوان «دیدهبان زاگرس» را آغاز کرده است. گسترش و مراقبت از جنگلهای بلوط و سایر گونه های جنگلی سازگار با اقلیم مهمترین هدف این بنیاد است. همچنین آموزش به اهالی بومی منطقه برای زیست مسئولانه و ایجاد آگاهی موثر برای ارتقای زیستگاهشان هدف مهم دیگر آنهاست.
دیجیکالا خبر داده است که در راستای مسئولیت اجتماعی خود در حوزه محیط زیست، برای حمایت از مردم بومی منطقه زاگرس مخصوصا مناطق مستعد آتشسوزی، با همراهی کاربران خود به بنیاد الگن و این طرح می پیوندد.
در طرح «به خاطر بلوطها» مراکز دیدهبانی در ارتفاعات زاگرس، احداث و با وسایل مورد نیاز برای مهار سریع آتش تجهیز میشود. وجود این مراکز کمک میکند تا هم مراجع و منابع محلی از وقوع آتشسوزی سریعتر مطلع شوند و هم با دسترسی سریعتر به تجهیزات اطفا حریق در این مراکز، توزیع تجهیزات در محل وقوع حادثه به گروههای محلی و داوطلبی سریعتر انجام شود.
نحوه مشارکت در طرح به خاطر بلوطها
کاربران می توانند از طریق دیجیکلاب با مشارکت در طرح «به خاطر بلوطها» و اختصاص هر میزان از امتیاز های خود، بدون هیچ هزینه دیگری سهمی در تامین بیشتر تجهیزات مهار آتش داشته باشند اقلامی مانند دمندهی هوا، لباس و کفش مناسب، بیسیم، کولهپشتی، دستکش، کلاه آفتابگیر، هدلایت، بیلچه و … برای تجهیز مراکز دیدهبانی تهیه میشود تا علاوه بر کنترل سریعتر آتش در ابتدای آتشسوزی، از بروز و گسترده شدن بسیاری از این حوادث جلوگیری میشود.
برای شرکت در طرح از این لینک وارد شوید
چرا باید جنگلهای زاگرس را حفظ کرد؟
جنگلهای زاگرس با قدمتی بیش از ۵۵۰۰ سال، ۴۰ درصد جنگلهای ایران را تشکیل میدهند و در بیش از ۱۱ استان کشور پراکندهاند. در دهههای گذشته حدود یک ششم مساحت این جنگلها به دلیل آتشسوزیهای پیاپی از بین رفتهاند.
از جنگلهای زاگرس میتوان به عنوان میراث بین نسلی و ثروت ملی یاد کرد چرا که مجموعه جنگلهای زاگرس، زیست بوم جمعیتی بالغ بر۱۰ میلیون نفر و ۸۰ درصد عشایر ایران، زیستگاه بیش از نیمی از دام کشور و همچنین حیات وحش کم نظیر ایران است. علاوه برآن جنگلهای زاگرس تامین کننده ۴۰ درصد آب شیرین تولیدی در کشور هستند و درختان بلوط جزو شاخصههای این اقلیم به حساب میآیند.
به یاد عاشقانی که به پای جنگلهای بلوط سوختند
سوم شهریور سال ۱۳۹۷، شریف باجور فعال محیطزیست همراه امید کهنهپوشی، محمد پژوهی و رحمت حکیمینیا از جنگلبانان منطقه زاگرس برای مهار آتش در مراتع روستاهای پیله و سلسی مریوان راهی شدند اما آتش محاصرهشان کرد و چنان سوختند که اجسادشان هم قابل شناسایی نبود. اینها تنها مردانی نبودند که عاشقانه جان خود را فدای درختان بلوط این سرزمین کردند؛ پیش از این مختار، یاسین و بلال از اعضای انجمن ژیوا در پاوه، البرز زارعی از انجمن کوهنوردی زاگرس، سیدمهدی حسینی از لردگان و …. از میان داوطلبان و مردم محلی با دمنده یا دستهای خالی برای خاموش کردن آتش راهی شده و باز نگشته بودند.
مرگ این جوانها به دلیل گستردگی و تعدد آتشسوزی و کمبود تجهیزات اطفای حریق در کشور رخ میدهد. جنگلهای زاگرس هرسال با آتشسوزیهای گسترده مواجهاند و تجهیزات موجود در کشور برای حل این بحران کافی نیست.
