روزنامه هفت صبح، مصطفی آرانی| بیایید از روسها درس بگیریم…
***یک***
الکساندر نوواک، وزیر انرژی روسیه دیروز به خبرگزاری ریانووستی گفته: توافق اوپک پلاس برای بودجه روسیه در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ میلادی ۳.۵ هزار میلیارد روبل (حدود ۵۳ میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلار) درآمد اضافی به همراه خواهد داشت. توافق اوپک پلاس در واقع، توافقی بین روسیه و عربستان به عنوان دو عضو بزرگ خارج و داخل اوپک برای کاهش عرضه نفت به بازارهای جهانی برای حفظ تعادل قیمتی آن (و یا حتی افزایش قیمت آن) است. کشورهای عضو اوپک و خارج از این سازمان از دسامبر ۲۰۱۸ تصمیم گرفتند تولید نفت را ۸۰۰ هزار بشکه در روز کاهش دهند. این توافقنامه که به اوپک پلاس مشهور شد، از ابتدای سال ۲۰۱۹ تا روز سی ام ماه ژوئن (۹ تیرماه) اعتبار داشت و در نشست هفته گذشته کشورهای صادر کننده نفت (اوپک) تصمیم به تمدید توافق کاهش تولید نفت به مدت ۹ ماه دیگر گرفته شد.
***دو***
همین دیروز ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، دستور داد که پروازهای مستقیم روسیه به گرجستان متوقف شود. این دستور پس از آن اتفاق افتاد که یک مقام پارلمانی روسیه در گرجستان با واکنش افرادی روبهرو شد که به اشغال اوستیای جنوبی توسط روسها معترض بودند. پوتین البته قبلا دستور داده بود که تمام گردشگرهای روسی نیز از گرجستان به این کشور برگردند.
***سه***
چند روز پیش، ولادیمیر پوتین، قانون تعلیق اجرای معاهده «منع موشکهای هستهای میانبرد» موسوم به INF را ابلاغ کرد. این اتفاق پس از آن صورت گرفت که آمریکا از این معاهده بیرون آمده بود. پوتین البته در اجلاس گروه هشت به ترامپ گفته بود که آماده است با آمریکا بر سر این معاهده و موضوع خلع سلاح مذاکره کند.
این سه خبر را کنار هم بگذارید. اگر رئیسجمهور ایران هر یک از این کارها را انجام داده بود؛ مطمئنا تحسین اصولگرایان را برانگیخته بود چرا که در آن نوعی عزت ملی یا اقتدار و یا مقاومت وجود دارد اما نکته اینجاست که پوتین یا روسیه در هیچ کدام از این تعاملها، باب گفتوگو را حتی با کشوری که با آن تخاصم دارد نمیبیند بلکه تلاش میکند با ابزارهای اقتصادی یا حقوقی قدرت خود را به رخ بکشد. اگر پوتین و روسیه این روزها درگیر تحریمهای آمریکا و اروپا به بهانههای مختلف هستند، آنها به جای اینکه زیر میز مذاکره با آنها بزنند، میز مذاکره دیگری را به نام اوپک پلاس میسازند و با عربستان بر سر کاهش تولید و در نتیجه افزایش احتمالی قیمت به توافق میرسند. اگر در گرجستان با یک مقام روسی برخورد بدی شده است؛ روسها رابطه خود را با این کشور قطع نمیکنند بلکه این کشور را از گردشگران خود محروم میکنند و اگر آمریکا از معاهدهای بیرون آمده، آنها هم اگرچه اقدام به عمل متقابل میکنند اما باز هم میگویند که آماده مذاکره هستند. پس شاید یک روش ایستادگی در برابر آمریکا و اروپا یا حتی کشورهای کوچکتر آنها مثل گرجستان همین باشد که قوی شوی و از نظر اقتصادی آنها را وابسته خود کنی و البته با موضع بالا، به مذاکره بپردازی و هیچ وقت هم باب گفتوگو را نبندی.
