روزنامه هفت صبح | بچه جنگ در برابر سرباز فراری…
* یک: جان بولتون مشاور امنیت ملی کاخ سفید روز جمعه در صفحه توئیترش نوشت: «یکی از بدترین اشتباهات برجام که در حال حاضر خود را نمایان کرده است، اجازه دادن به ایران برای حفظ توانمندی غنیسازی آن است. نباید غنی سازی برای ایران باشد و تا زمانی که ایران جاهطلبیهای هستهای و فعالیتهای شرورانه خود را ترک نکند، حداکثر فشار بر ایران ادامه خواهد یافت.»
* دو: مقام متناظر جان بولتون در ایران علی شمخانی است. دبیر شورای عالی امنیت ملی و نماینده رهبر انقلاب در این شورا. شمخانی دیروز دست به قلم شد و در یادداشت کوتاهی پاسخ بولتون را داد. شمخانی در این یادداشت در قالب هفت نکته، پاسخ بولتون را داده است.
غنی سازی اورانیوم برای مصارف صلح آمیز، حق همه کشورهایی است که عضو معاهدهNPT هستند و قابل سلب یا اعطا نیست.
آمریکاییها چنین تفسیری از NPT نداشتند و ایران در سال ۱۳۹۱ وادارشان کرد که به چنین حقی اعتراف کنند و بعد پای میز مذاکره بنشینند.
پذیرش حق قانونی ایران برای غنی سازی اورانیوم از سوی آمریکا، شرط وروداین کشور به مذاکرات هستهای بود و نه نتیجه آن.
کشورهای ۱+۵ در موافقتنامه برجام بر حق قانونی ایران برای داشتن غنی سازی اورانیوم از سوی ۱+۵ صحه گذاردند و بر آن تاکید کردند.
قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد، حق غنی سازی ایران را تبدیل به سندی بینالمللی و الزام آور برای کشورهای جهان کرد.
اظهارات مشاور امنیت ملی ایالات متحده آمریکا که طی آن حقوق ایران برای غنی سازی اورانیوم را نفی کرده است، نمادی از بدعهدی، یکجانبه گرایی و نادیده گرفتن مجموعه هنجارهای بینالمللی بوده و فاقد هرگونه ارزش و اعتبارحقوقی است.
اظهاراتی از این دست نشان میدهد که اقدام ایران برای کاهش پلکانی تعهدات برجامی تنها مسیر مواجهه با کشوری است که پذیرش هرگونه تعهد را برنمیتابد.
* سه: رویارویی قلمی این دو نفر را در واقع میتوان تقابل یک بچه جنگ با یک سرباز فراری دانست. علی شمخانی متولد سال ۱۳۳۴ در اهواز است و در زمانی که جنگ ایران و عراق آغاز شد ۲۵ سال سن داشت و با همان سن کم فرماندهی سپاه خوزستان را به عهده داشت. نامه او به بنی صدر، فرمانده کل قوای وقت که در آن برای دفاع از وطن، تقاضای ملتمسانه اسلحه میکند یکی از سندهای جالب از فرماندهی اوست.
* چهار: در مقابل جان بولتون، با وجود اینکه هفت سالی از شمخانی بزرگتر است و با وجود اینکه ندای جنگطلبی او تقریبا در جهان شهره عام و خاص شده، اما خود حاضر نشده در سن بیست و یکی دو سالگی برای جنگ ویتنام به نبرد برود. بولتون حامی آن جنگ هم بوده اما گفته در آن زمان در حال فارغالتحصیلی از دانشگاه بوده و نمیخواسته در جنوب آسیا بمیرد. همینهاست که تقابل شمخانی و بولتون را تقابلی جالب میکند. آنها امروز هر دو در یک سمت هستند ولی یکی حامی جنگ بوده ولی حاضر نبوده برای آن جان بدهد و دیگری، مثل هزاران نفر دیگر از جوانان این کشور، روزگاری در جنگ تحمیلی مقابل تجاوز عراق ایستاده است.
