روزنامه هفت صبح، مهسا مژدهی | یک توافقنامه میان تهران و دمشق در آخر هفته گذشته سروصدای بسیاری به پا کرده است. هدف از این توافقنامه تقویت ظرفیتهای دفاع هوایی نیروهای سوریه بیان شد. این توافق به امضای علی عبدالله ایوب وزیر دفاع سوریه و محمد باقری رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران رسید.طبق اخبار منتشره در یکی از بندهای این تفاهمنامه ایران تضمین کرده سامانههای ضدهوایی و پدافندی خود را در سوریه مستقر کند.
چنین اقدامی از سوی تهران و دمشق، اقدامی علیه امنیت رژیم صهیونیستی تلقی شده و نارضایتیهایی را به دنبال داشته است. ناظران میگویند با استقرار سامانههای ضدهوایی و پدافندی اسرائیل دیگر نمیتواند وقت و بیوقت از آسمان سوریه به مواضع نظامی و غیرنظامی حمله کند.
در حال حاضر نسبت به این توافق رویکردهای متفاوتی شکل گرفته است.
بخشی از ناظران معتقدند این یک شروع خوب از سوی ایران است که میخواهد حضور خود را در سوریه وارد سطح بالاتری کند و همکاریهای نظامیاش را با سوریها افزایش دهد. این موضوع بخش دیگری از ناظران را نگران کرده است. آنها میگویند اسرائیل که به برتری نیروی هوایی خود میبالد حالا در بیخ گوش خود احساس امنیت نخواهد کرد.
این اقدام در حالی صورت میگیرد که تحریمهای آمریکا در قبال سوریه با عنوان سزار، برقرار شده است اما دولت سوریه خودش را از تک و تا نینداخته و دست به اقداماتی اینچنینی زده که میتواند به قدرت سوریه در منطقه اضافه کند. وزیر دفاع سوریه در دیدار با رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران گفته است که کشورش تلاش خواهد کرد با پیامدهای «قانون سزار» مقابله کند. او این قانون را اعلان جنگ علیه تهیه غذا، دارو و قوت و غذای کودکان سوریه نامید.
در صورتی که دست اسرائیل برای دست اندازی به کشورها بسته بماند، برد بزرگی برای سوریه به حساب خواهد آمد.بخش دیگری از ناظران اما نگران روسیه هستند. این کشور تاکنون در قبال توافق امنیتی میان ایران و سوریه ساکت مانده است. مسکو ارتباط نزدیکی با تل آویو دارد و مقامات اسرائیل توقع داشتهاند که حداقل حمایت را از آنها داشته باشد. برخی رسانهها مدعی هستند که روسیه از افزایش قدرت و نفوذ نظامی تهران در سوریه ناراضی است.
برای روسها حالا دیگر جنگیدن در زمین سوریه تبدیل به موضوعی فرعیتر شده است و آنها ترجیح میدهند که موضوع این کشور هرچه زودتر حل و فصل شود اما یک کارشناس روس در اسپوتنیک مینویسد: «موافقتنامههایی که بین روسیه و سوریه وجود دارد سالهاست که بهصورت مرحلهای و با موفقیت اجرا میشوند و توافق فعلی ایران و سوریه بر مشارکت روسیه و سوریه تأثیر نخواهد گذاشت.»
