روزنامه هفت صبح، رامتین لطیفی | ساشا بارون کوهن را در طول سالهای فعالیتش با نامهای مختلفی میشناسیم، نامهایی مانند علی جی، بورات ساجدیف، برونو گهارد و ژنرال کبیر علائدین. اینها نام نقشهای تیپگونهای است که کوهن در قالب آنها فرو رفته و در مدیومهای مختلف از فیلم سینمایی گرفته تا سریال مستند و استندآپ کمدی به مخاطبان خود ارائه داده است.
کوهن ۴۹ساله اصالتی انگلیسی دارد ولی کمدیهای او بیشتر معطوف به آمریکا و مسائل داخلی این کشور است هرچند گاهی پا را از مرزهای آمریکا بیرون میگذارد و کمدی او بوی دغدغههای جهانی به خود میگیرد. از این رو او در آمریکا هم طرفداران پر و پا قرص و هم منتقدان سرسخت دارد اما هیچکدام از موافقان و مخالفان او منکر استعداد خارقالعاده او در پرورش نقش و موضوع از ایده تا ساخت نمیشوند.
به علاوه کوهن استعداد عجیبی در یادگیری و بازسازی لهجهها و زبانهای مختلف دنیا دارد و با این موهبت، دست او برای پرداختن به انواع کمدی بازتر از دیگران است.البته میتوان کوهن را در نقشهای جدی و در فیلمهایی که دیگران کارگردانی کردهاند نیز به یاد آورد، فیلمهایی مانند سوئینی تاد تیم برتون، هیوگو مارتین اسکورسیزی و بینوایان مارک هوپر.
کوهن افتخارات بسیاری را در کارنامه پر بار خود رقم زده است. او جوایزی مانند بفتا، گلدن گلوب و امی را به خانه برده است و نامش در بین ۳۰کمدین برتر تاریخ ثبت شده است. یکی از شاخصههای برجسته آثار کوهن در هر قالب و شرایطی خرق عادت و اصل غافلگیری است. برای مثال در سال ۲۰۱۳ که قرار بود جایزه ویژه چارلی چاپلین را در مراسم بفتا به خاطر دستاوردهای کوهن در کمدی به او اهدا کنند یکی از این اتفاقات رخ داد.
دختر چاپلین با ویلچیر و عصای معروف و تاریخی پدرش به روی صحنه رفت تا جایزه کوهن را به او بدهد و کوهن هم که شوخیاش گل کرده بود عصا را از دختر چاپلین گرفت و به سبک و سیاق چاپلین و همراه با سوت و کف حضار شروع به راه رفتن کرد، ناگهان عصای تاریخی چاپلین در دستان کوهن شکست و او تعادلش را از دست داد و به روی دختر چاپلین افتاد و دختر چاپلین همراه با ویلچرش از صحنه به بیرون افتاد و آه از نهاد همه در رفت و سکوتی مطلق در سالن حکمفرما شد. البته که تمام این اتفاقات تمرین شده و از پیش تعیین شده بود.
در سال ۲۰۱۸ کوهن یک سریال طنز سیاسی به نام «آمریکا کیست؟» را برای شبکه شوتایم ساخت که جنجالهای بسیاری پیرامون این سریال هوشمندانه و انتقادی شکل گرفت. در این سریال کوهن در نقشهای مختلف به گفتوگو با سیاستمداران واقعی مینشست و اقدامات و میراث سیاسی آنها را هجو میکرد و در دل این هجویه آنچه در پشت پرده آمریکا میگذرد یا به عبارتی بهتر آمریکای واقعی را به بیننده معرفی میکرد.
در یکی از قسمتهای این سریال کوهن در نقش سرهنگ اغان مراد، افسر ارشد موساد به گفتوگو با دیک چنی، معاون جورج بوش مینشیند و به او میگوید تو پیشوای منی و عکست را در دفترم به دیوار زدم. دیک چنی با لبخند رضایت علت را جویا شد و کوهن گفت من حداکثر ۲۰۰، ۳۰۰ را در زندگی کشتهام و تو حداقل ۷۰ هزار نفر شامل زنان و بچهها را در خاورمیانه کشتی و دست نیافتنی هستی! اینگونه بود که لبخند دیک چنی روی صورتش پژمرد و آرامش او در گفتوگو به هم ریخت.
هفته گذشته کوهن جایزه گلدن گلوب را برای فیلم بورات برد و به همین دلیل روز گذشته به صورت ویدئویی مهمان برنامه جیمی کیمل بود. در تصویر و پشت سر کوهن یک یخچال کوچک قرار داشت که کوهن لحظهای در آن را باز کرد و انبوهی از واکسنهای کرونا از فایزر و مدرنا گرفته تا آسترازنکا در آن قرار داشت و کوهن توضیح داد این روزها سلبریتیهای پولدار هالیوود و داوران بیپول جشنوارهها به دنبال واکسن کرونای خارج از نوبت در بازار سیاه هستند.
و او با تامین واکسن برای آنها هم پولی به جیب میزند و هم جایزه گلدن گلوب گرفته و هم اسکار آتی را خواهد برد. در خلال همین برنامه ابتدا بونو، خواننده گروه یو تو که ثروتمندترین هنرمند جهان است به کوهن زنگ زد و درخواست واکسن کرد. پس از او تام کروز و کانیه وست که هر دو از حامیان دین و مذهب و مبلغان دعا در مقابل علم پزشکی برای غلبه بر ویروس کرونا بودند تماس گرفتند و درخواست واکسن کردند.
این شوخی کوهن در راستای خبر نشت صدها هزار دوز واکسن کرونا در بازار آزاد و البته در نقد ولع بیحد و حصر سلبریتیها برای تزریق خارج از نوبت آن بود و خیلی زود به یکی از ترندهای گوگل و توئیتر بدل شد و بحثهای بسیاری بر سر این موضوع در گرفت. دو سوال اصلی مردم این بود: در آمریکا چه چیز را نمیتوان با پول خرید؟ و سلبریتیها چه فضیلتی نسبت به مردم عادی دارند؟
