روزنامه هفت صبح، محمدجواد ترابی| روز گذشته بسیاری از خبرگزاریها و پایگاههای خبری نوشتند که ماه امشب را از دست ندهید؛ ماه صورتی را اگر از دست بدهید تا سال بعد نخواهید دید و از این قسم تفسیرها و روایتها.همین جا بگویم که ماه صورتی فقط اسمش صورتی است و اصلا ربطی به صورتی بودن ماه ندارد.
ماجرا فقط به این برمیگردد که در ماه آوریل، نوعی گیاه در شرق آمریکای شمالی،گل صورتی میدهد، پس اگر ابرماه در این ماه آوریل رخ دهد میگویند ماه صورتی رخ داده است.حال ابرماه چیست؟ همانطور که از اسمش پیداست یعنی ماه بزرگ؛ ابرماه زمانی رخ میدهد که ماه در مدارش به دور زمین در حدود نزدیکترین فاصله قرار میگیرد.
چون مدار ماه به دور زمین، اندکی بیضی شکل است،این قمر فاصلهاش با زمین اندکی کم و زیاد میشود. به همین خاطر است که برخی مواقع، ماه کامل چند درصدی بزرگتر و درخشانتر و بعضا کوچکتر و کمتر درخشان به نظر میآید.اما آیا چشم انسان قدرت تشخیص این افزایش چند درصدی اندازه قرص ماه را در آسمان دارد؟ قطعا خیر!
در رویدادهایی مانند ماه آبی (۲ ماه کامل در یک ماه میلادی، باز هم بیارتباط با رنگ آبی) و ماه صورتی، عملا توجه بیشتر مردم به ماه جلب میشود، آن هم درست در زمان غروب آفتاب که در زاویه مقابل آن، ماه کامل در حال برآمدن از پشت خط افق است.این معطوف شدن توجه و تمرکز روی سوژه ماه باعث میشود که ابعاد قرص ماه را با برجها، خانهها، کوهها و هر آنچه در افقمان قرار دارد، قیاس کنیم.
به همین خاطر میگوییم ماه را ببین امشب واقعا بزرگتر از همیشه است! این در حالی است که تشخیص آن چند درصد بزرگتر ظاهر شدن ماه، برای ما عملا میسر نیست. یک آزمون دیگر هم این است که شش ساعت بعد از طلوع ماه، وقتی ماه به میانه آسمان آمده به آن نگاه کنیم، چون دیگر چیزی از مناظر زمینی برای مقایسه در کنارش قرار ندارد،عملا ماه را با همان اندازه تصور همیشگیمان میبینیم و خبری از آن ماه بزرگتر از همیشه نیست.
امیدوارم شما دیشب گول کلکهای پایگاههای خبری را برای افزایش بازدید نخورده باشید، اگر هم فریب جذب مخاطبشان را خورده باشید، ایرادی ندارد، چیزی را از دست ندادید، فقط به ماه بیش از گذشته توجه کردید.در ضمن با تکنیکهای دستکاری رنگی و فوتومونتاژ، حتما امروز شاهد صدها عکس عجیب از ماه صورتی در آسمان هستیم که اندازه برج میلاد در آسمان شبمان ظاهر شده است. کلک است دیگر، غصه از دست دادن تماشایش را بیجهت نخوریم.
