روزنامه هفت صبح، مهسا مژدهی | یک: زنگ خطر برای دولت کابل به صدا در آمده است. در حالی که اشرف غنی و عبدالله عبدالله در واشنگتن به سر میبرند، طالبان در افغانستان مدام مناطقی را به ضمیمه خود در میآورند و بیشتر شهرهای بزرگ این کشور در معرض خطر قرار گرفته است. اخیرا شایعاتی در مورد احتمال سقوط کابل در کمتر از یک سال پس از خروج نیروهای آمریکایی و ناتو بالا گرفته است.
* دو: سهیل شاهین، سخنگوی طالبان ادعا میکند که حداقل ۸۰ ولسوالی از مجموع ۴۲۰ ولسوالی افغانستان را تصرف کرده و مراکز برخی از ولایات را در محاصره دارد. دولت افغانستان این ادعا را رد کرده ولی نماینده ویژه سازمان ملل در امور افغانستان چند روز پیش گفت حدود ۵۰ ولسوالی به تصرف طالبان درآمده است.
* سه: مردم افغانستان از دست اشرف غنی عصبانی هستند. آنها معتقدند او با آزاد کردن هزاران نیروی طالبان، شورشیان اصلی را آزاد گذاشته تا به دیگر نیروهای این گروه بپیوندند و بعد سر فرصت بتوانند با افزایش قدرت خود دست به گسترش نفوذ در این کشور بزنند. سازمان ملل میگوید حداقل ۵۰درصد خاک افغانستان را حالا طالبان اداره میکنند. بیشتر این مناطق البته روستایی هستند و دورتر از مرکز هستند که فرستادن نیروهای نظامی به آنها هم با دیرکرد همراه بوده است.
* چهار: هفته گذشته طالبان در نزدیکی بلخ و در آستانه تصرف مزارشریف بود. مردان و زنان این منطقه با در دست گرفتن سلاح آنها را کمی به عقب هل دادند اما خطر قریبالوقوع حملات مجدد هنوز برطرف نشده است. از سوی دیگر این گروه حالا دیگر برخی از مهمترین راههای مواصلاتی به سمت کابل را در دست دارد. این در حالیست که یک سال است حملات هوایی علیه این گروه از سوی آمریکاییها متوقف شده و همین موضوع هم به تقویتشان افزوده است.
رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا در نشست ۲۳ژوئن کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان گفت تحرکات اخیر طالبان برای تصرف مراکز ولایتها نگرانکننده است اما نه در آن حد که نیاز به اقدام ایالات متحده باشد. ژنرال مارک میلی میگوید افغانستان ۳۴ استان دارد که مرکز هیچ یک از آنها در تصرف نیروهای طالبان نیست. او میگوید برآورد میشود از ۴۱۹ مرکز منطقهای در افغانستان ۸۱ مرکز در کنترل نیروهای طالبان باشد که تصرف ۶۰ تای آنها مربوط به سال گذشته و پیش از آغاز خروج نیروهای آمریکایی و ناتو است.
* پنج: نقشهای که خبرگزاری فرانسه به تازگی از مناطق افغانستان و نفوذ طالبان در آن منتشر کرده، نشان میدهد دولت کابل، کنترل مناطق مرکزی و بخشهای محدودی در شمال را به طور کامل در دست دارد. در جنوب اوضاع بیشتر به نفع طالبان است. بخشهایی از جنوب شرق را گرفتهاند و بخشهای دیگر هم در حال مناقشهاند. نفوذ آنها در غرب و جنوب غرب هم بسیار زیاد است. به طوری که میتوان گفت مرزهای غربی به میزان زیادی در کنترل شورشیان است.
ولسوالی بورکه ولایت بغلان از اولینها بود و بعد طالبان توانستند تا دروازههای شهر پلخمری مرکز این ولایت برسند. این موضوع میتواند دست طالبان را برای تصرف قانونی قدرت بر اثر میز مذاکره را افزایش دهد. در افغانستان میان گروههای مختلف بر سر اینکه چه مسائلی باعث شده تا طالبان بار دیگر تبدیل به قدرتی مهم در این کشور شوند، مورد مناقشه است.
بر خی میگویند شراکت قدرت بین دو نفر باعث شده تا قدرت نظامی و اطلاعاتی در این کشور با افت چشمگیری روبهرو شود. برخی دیگر خروج آمریکاییها را مقصر میدانند و گروهی دیگر معتقدند طالبان به عنوان واقعیتی در جامعه افغانستان غیر قابل چشم پوشی بوده است. با این حال در شرایطی که در شمال این کشور بیشتر گروههای هزاره ساکن هستند، اگر شورشیان قدرت خود را افزایش دهند، خطری جدی هزارهها و شیعیان را تهدید خواهد کرد.
