روزنامه هفت صبح، رامتین لطیفی | هنرهای دیجیتال در دهه گذشته پیشرفتهای شگرفی به خود دیده است و همگام و پابهپای پیشرفت تکنولوژی قدم برداشته است. ایدههای خلاقانه و نو در این عرصه مدیون امکاناتی است که زمانی رویا تلقی میشد و امروز در اختیار بسیاری از آتلیههای مهم دنیا قرار دارد. یکی از این ایدهها، برگزاری نمایشگاههای هنر دیجیتال با عنوان «غوطهور شدن» است.
در این نوع از نمایشگاهها دور تا دور محیط را دیوارهای بلند و سرتاسری پوشانده است و در مقابل هر دیوار دهها و حتی صدها ویدئو پروژکتور تعبیه شده است تا تصویر آثار هنری را با ابعاد بسیار بزرگ و کیفیت بیمثال روی دیوارها به نمایش درآورد.از این گونه نمایشگاهها بیشتر برای ارائه آثار نقاشی، عکاسی و ویدئو آرت استفاده میشود.
این گونه از نمایشگاهها با تلقی سنتی از نمایشگاههای آثار هنری تفاوت بسیاری دارد و برای تصور این تجربه ناب بهتر است تصاویری را که قبلا از ادحام بازدیدکنندگان در مقابل یک تابلوی کوچک نقاشی در موزهها و نمایشگاهها دیده بودید دور بریزید و تصویری جدید را جایگزین کنید. در نمایشگاههای غوطهور شدن، مخاطب و بازدیدکننده مانند یک ماهی درون تنگی از آثار هنری قرار میگیرد و از زاویهای بیبدیل به آنها مینگرد.
از تفاوتهای دیگر این تجربه که به لمس بیشتر آثار میانجامد میتوان به پخش همزمان موسیقی با نمایش آثار اشاره کرد و بدیهی است که این موسیقی با الهام گرفتن از حال و هوای آثار انتخاب یا ساخته شده است. اولین نمایشگاه غوطهور شدن که پیش از همهگیری کرونا در آتلیه «دلومیر» پاریس برگزار شد، میزبان آثار نقاشی گوستاو کیلیمت، پیر آگوست رنوار و ونسان ونگوگ بود.
آتلیه دلومیر که یک موزه دائمی هنر دیجیتال است از ۱۴۰ ویدئو پروژکتور و ۵۰ باند پخش موسیقی برای پخش آثار بهره میبرد و در نمایشگاه سه نقاش بزرگ، علاوه بر نمایش نقاشیها در ابعاد بزرگ و طراحی حرکت و انیمیشن در آنها، سمفونیهای بتهوون نیز به طور همزمان برای مخاطبان در فضای آتلیه پخش شد.
این تجربه متفاوت و بینظیر، مورد استقبال بسیاری از مخاطبان و مردم قرار گرفت و در رسانهها بازتابهای بسیاری پیدا کرد اما افراد سرشناس حوزه و عرصه هنر، منتقدان تند و سرسخت این نمایشگاه بودند و آن را فرزند نامشروع دروغ و فریب، سطحینگری و سرمایهداری نامیدند و امتداد و تکثیر این نوع از نمایش آثار هنری را نه تنها خیانتی به هنرمندان بلکه خیانتی به هنر توصیف کردند.
این روزها و به برکت تزریق واکسن کرونا، آمریکا و کشورهای اروپایی در حال بازگشت به زندگی پیش از کرونا هستند و یکی از نشانههای آن برگزاری نمایشگاه «غوطهور شدن در آثار ونگوگ» در شهر لسآنجلس با یک ماه تاخیر است. قرار بود این نمایشگاه کار خود را در ماه مه آغاز کند اما برگزاری آن با توجه به پروتکلهای بهداشتی و افزایش ایمنی عمومی یک ماه به تاخیر افتاد. افراد بسیاری از اقصی نقاط آمریکا برای حضور در این نمایشگاه و تجربه غوطهور شدن در آثار ونگوگ برنامهریزی کردند و بلیت خریدند.
صفحه نمایش آثار این نقاش مطرح امپرسیونیسم، کف آتلیه و دیوارهایی است که روی هم رفته حجمی معادل ۵۰۰ هزار متر مکعب را تشکیل میدهند و قرار است مخاطبان در این دریاچه غوطهور باشند و آثار ونگوگ را با کیفیت ۹ میلیون پیکسلی درک کنند. قیمت رسمی فروش بلیت در سایت آتلیه خانه موسیقی آموبای لسآنجلس که میزبان این نمایشگاه است، ۴۰ دلار اعلام شده بود اما با هجوم مخاطبان و فروش بلیتها در ساعات اول، بازار سیاه در فضای مجازی داغ شد و بلیتهای این نمایشگاه بین ۵۰ تا ۹۰دلار به فروش رفت. مدت زمان حضور در این نمایشگاه یک ساعت است و قرار است مخاطبان در این نمایشگاه شاهد ۴۰۰ قطعه انیمیشن از خلق تابلوها تا حرکت اشیا در تابلوهای ونگوگ باشند و همزمان با دیدن این آثار، موسیقی کلاسیک نیز بشنوند.
