روزنامه هفت صبح | یک: بگذارید امروز از یکی از همکارانمان تعریف کنم. صوفی نصرالهی چند سالی است که همکار ماست و دو سه سالی است که در جای دیگری کار میکند اما صفحات ده و یازده روزهای سهشنبه را برای ما تامین میکند. خب گفته بودیم برایتان که طی دو سه هفته گذشته شهاب جعفرنژاد و مرتضی کلیلی به کرونا دچار شدند و مهسا مژدهی نیز گرفتار کرونای یکی از نزدیکانش بود. اما شرایط صوفی نصرالهی کمی سختتر بود. پدر، مادر و خواهرش همزمان کرونا گرفتند و او درگیر یک نبرد بیانتها برای تامین دارو، تزریق و معاینه و بستری این نزدیکانش بود.
حتما میدانید که چه پروسه سخت و طاقتفرسایی است و این که حتی کار به آی سی یو هم کشیده شده بود. خب خدارا شکر هر سه نفر در مسیر بهبود هستند با صرف یک انرژی حیرت انگیز و البته صورتحسابهای سنگین مالی. هرچه هست در تمام این مدت صوفی نگذاشت به دو صفحه هفتگیاش خدشهای وارد شود. خیلی وقتها از دستش حرص خوردهام اما احساس مسئولیتش نسبت به کار و تعهداتش حیرتانگیز است.
دو: واکنشها به ماجرای پسر ۱۱ساله مهدی جبرائیلی متنوع و جالب بوده است. داستانش را دیروز شرح دادیم. این که پسر آقای جبرائیلی بین نماز اول وقت و دیدن سریال ساختمان پزشکان بلافاصله پس از پخش اذان، مردد بوده و در نهایت مومنانه تلویزیون را هم خاموش کرده اما اشکی هم در دنیای کودکانه خود ریختهاند و در نهایت با تماس پدر با مدیران تلویزیون و تقاضای فاصله بین اذان تا شروع برنامههای بعدی ماجرا حل شده. از قرار مدیران شبکه نسیم و شبکه سه گفتهاند این مسئله حل شود. نفس ماجرا قابل فهم است و اصلا شاید نوعی اصلاح در ساعات برنامههای تلویزیون برای مقیدان نماز اول وقت ایجاد شود.
مهم این است که ما نمیتوانیم زاویه دید آقای جبرائیلی را لمس کنیم. مشکل فاصله بین دو دنیاست. پسر ۱۱سالهشان که مقید به نماز اول وقت است و برخی مردمان دیگر که مقید به نماز اول وقت نیستند. یا مردمانی که مقید به نماز اول وقت هستند اما میتوانند از دیدن یک سریال بگذرند. یا مردمانی که مقید به نمازاول وقت هستند و فرزندانشان را طوری بارآوردهاند که از تماشای یک سریال عبور کنند. یا مردان و زنانی که مقید به نماز اول وقت هستند.
اما به نظرشان پیگیری سریال ساختمان پزشکان برای کودک یازده سالهشان چندان امری حیاتی نیست و بهتر است کودکشان برنامههای شبکه پویا و یا امید را پیگیری کنند و یا اگر میخواهند ساختمان پزشکان ببینند (که حالا ایراد خاصی هم ندارد) از موقعیت خود یک درام تولید نکنند چرا که موقعیت ایجاد شده طوری است که برگ برنده رادر اختیار والدین این پسر ۱۱ساله با سلیقه قرار میدهند و خوب نیست آدم در موقعیتی قرار بگیرد که همهاش برد برد باشد. منصفانه نیست. در واقع نتیجه این ماجرا شاید به نفع تلویزیون باشد اما سیگنالی که برای مخاطبان عام تولید کرده است مطمئنا خوشایند نیست.
