روزنامه هفت صبح | یک: جناب وزیر محترم ارتباطات. سال پیش سیستم آموزش آنلاین برای مدارس و دبستانها راهاندازی شد و در مجموع اینترنت ما سربلند از این داستان بیرون آمد. امسال در همین سه چهار روزی که دبستانها آغاز شده است کیفیت افتضاح اینترنت خانگی عملا درس خواندن کودکان را به یک مکافات بدل کرده است. قطع و وصلهای مداوم، بچه ما و همکلاسیهایش را حداقل از هر چه درس بهخصوص درس آنلاین است عاصی کرده است.
بقیه بچههای کلاس هم مکافات مشابهی دارند و معلمهای طفلی که نمیدانند چطور با این مشکل برخورد کنند. امیدوارم این مشکلات ناشی از تمهیدات شما برای محدود ساختن اینترنت خانگی نباشد. میدانم که نیات خوبی دارید. از چهرهتان نیات خوب مشخص است و در گفتههایتان در مورد عدم حضور در شبکههای اجتماعی تا وقتی که همه نتوانند در این شبکهها عضو باشند هم این نیات آرمانی و انقلابی کاملا مشخص است (حتی بیش از حد لزوم )
اما امیدوارم این مشکل اینترنت خانگی را برطرف کنید تا بچهها بتوانند در محیطی آرام و بدون دغدغه درس بخوانند. من متاسفانه از نفوذ استاد جبرائیلی (در تبدیل مشکل پیش پا افتاده کودک خود به یک مسئله ملی ) بیبهرهام و آن نوع استراتژیهای از هر طرف برد را هم بلد نیستم اما بدانید که تقاطع آرمانگرایی با منافع مردم، بد مصیبتی است. آن هم برای یک وزیر. آرمانگرایی رابدون قطع کردن منافع مردم پیش ببرید. ببخشید که مزاحمتان شدم اما وضعیت آموزش آنلاین حداقل در محله ما به شدت خراب است.
دو: از شیوه حساب و کتاب وزیر بهداشت اصلا سردر نمیآوریم. ایشان دیروز اعلام کردهاند تاکنون ۵۳ میلیون نفر از جمعیت ایران علیه کرونا واکسینه شدهاند که این تعداد تا ۲ هفته آینده به ۶۰ میلیون نفر خواهد رسید. این در حالی است که ۵۳ میلیون دُز واکسن تزریق شده، به معنای ۵۳ میلیون واکسینه نیست. در واقع حدود ۳۶ میلیون نفر حداقل یک دُز واکسن دریافت کردهاند و ۱۶میلیون نفر (از همین ۳۶ میلیون نفر) دو دُز.
در واقع ۱۶ میلیون نفر از مردم ایران واکسینه کامل شدهاند و حدود ۲۰میلیون نفر هم یک دُز زدهاند. این شکل محاسبه واکسیناسیون در تمام دنیا بوده است. خیلی دلمان میخواست ماجرا به شیوه وزیر بهداشت محاسبه میشد. یعنی ۱۶میلیون نفر دو دُز زده باشند و ۳۶ میلیون نفر هم یک دُز. اما با جمع و تفریقهایی که انجام دادیم متوجه شدیم این گونه نیست. آن ۱۶ میلیون دُز واکسن کامل زیر مجموعه همان ۳۶ میلیون واکسن تک دُز هستند.
سه: این غرامت کرسنت را دیدید؟ این همان چیزی است که ما را مثلا در مورد طرح صیانت از فضای مجازی مجلس و خط و نشان کشیدن برای کمپانیهای آمریکایی و روسی میترساند. این که به روی خودمان نیاوریم که تحریم هستیم و امکان نمایندگی دادن به این شبکههای اجتماعی در ایران نیست و برایشان قوانین سفت و سخت و با اولتیماتومهای سختگیرانه طرح کنیم و سینه سپر کنیم از شور انقلابی و بعدش دوسال، سه سال، ده سال بعد متوجه خسارتهایش بشویم. در همین ماجرای کرسنت هم قرار بود با شور انقلابی به قوانین جهانی (هرچند ظالمانه) بخندیم اما حالا روی دستمان ۱۷ هزار میلیارد تومان جریمه باقی مانده است .
