روزنامه هفت صبح | یک: بین خودمان باشد از روزنامه دیروزمان خیلی راضی بودم. راستش هفته پیش در پیدا کردن سوژههای مناسب زیاد دستمان باز نبود. یکدست شدن حاکمیت موجب شده تا بخش بزرگی از سایتهای خبری که معمولا به انتشار و مخابره خبرهای جنجالی مشهور بودند، حالا آرام بگیرند.
و خب این خبرها منبع اصلی گزارشهای بچههای ما بودند. با این حال دیروز از صفحه اول تا انتها یک روزنامه نسبتا خواندنی داشتیم. گزارش خانم معلم بیجاری و گفتوگو با او ،گفتوگو با وحید آقاپور که با برنامه ابتکاری و ابداعیاش یعنی ممیزی کلی طرفدار برای خود دارد به همراه پروندهای برای بعضی از سوژههایش،گزارش مفید درباره لایحه فرزندآوری که در مجلس تصویب شده،گزارشی از سختگیریهای دولت استرالیا در مورد شریک واکسنساز ما در آن کشور؛ همه گزارشهای خواندنی بودند.
تعریف از خود نباشد مطلب مربوط به محمود جعفریان هم متن خوبی ازآب درآمده بود و سایه روشنهای زندگی عجیب این مرد را در ۱۰۰۰ کلمه مشخص ساخته بود. یادداشت یاسر هم طبق معمول خواندنی بود و در بقیه صفحهها هم سوژههای خوبی برای ناخنک زدن تعبیه شده بود و البته یادداشت انتقادی از نماینده نجفآباد و رئیس شورای شهر بوشهر. وقتی که روزنامه خوبی منتشر میکنیم خودمان بیشتر از بقیه خوشحال هستیم.
دو: پریشب بازی آتلانتا و منچستر یونایتد برای طرفداران تیم انگلیسی پر از هول و تکان بود . داستان نبوغ رونالدو که ۹۰ دقیقه تقریبا بدون اشتباه بازی کرد و دو گل بسیار زیبا هم زد. یادمان باشد او گل پیروزی بسیار حساس مقابل ویارئال در دقیقه ۹۴ را زده بود، در بازی با تاتنهام یک گل قشنگ زد و یک پاس گل بینظیر داد و در بازی رفت با آتلانتا هم دقیقه ۸۱ گل پیروزی منچستر را به ثمر رسانده بود و حالا هم که در یک بازی که حریف ایتالیایی کاملا تیم برتر میدان بود با دو گل یک امتیاز بسیار حساس را به انگلیسیها و مربی کم هنرشان هدیه میکند.
اما نکته جذابتر بازی برای من شخص گاسپرینی بود. مربی آتلانتا که مجموعهای شگفت انگیز از وقار و دانش و شوخ طبعی است. مردی جنتلمن که تیم بسیار خوبی هم ساخته است اما مهمتر ازآن حس شوخ طبعی شگفتانگیز اوست. وقتی در انتهای دیدار رفت به سمت رونالدو. کسی که با نبوغش نگذاشت تا آتلانتاییها به آن سه امتیازی که در طول بازی مستحقش بودند برسند. رفت سمت رونالدو و در گوشش به شوخی گفت امیدوارم بروی به جهنم ! و بعد خنده کنان از او دور شد. حتی مقایسه چهره گاسپرینی با مربیان وطنی (همهشان از دم ) فقط شما را در ناامیدی بیشتر غوطهور میسازد.
