روزنامه هفت صبح | بعد از قرعهکشی رقابتهای جامجهانی ۲۰۲۲ قطر، بخش قابل توجهی از افکار عمومی معتقد است که تیم ملی به دلیل قرعه خوبی که نصیبش شده، به راحتی میتواند طلسمشکنی کند و برای اولین بار در تاریخ از مرحله گروهی مسابقات صعود کند اما آیا این یک خودفریبی بزرگ نیست؟
در شماره دیروز به مقایسه فهرست و ترکیب اصلی تیم ملی فعلی با ادوار قبلی پرداختیم تا فرضیه داشتن بهترین تیم تاریخ فوتبال ایران را بررسی کنیم. امروز هم تیمهای همگروه ایران در جامجهانی را بررسی میکنیم تا مشخص شود که آیا این واقعا بهترین فرصت برای صعود از مرحله گروهی است؟ البته تکلیف انگلستان مشخص است و نیازی به بررسی و تحلیل ندارد.
آمریکا؛ قویتر از ۱۹۹۸
همگروهی ما در سید دو آمریکاست و در ظاهر به نظر میرسد ضعیفترین تیم سید دو با ما همگروه شده است. البته در همین فرضیه هم تردیدهایی وجود دارد و عدهای معتقدند آمریکا از اروگوئه، سوئیس، دانمارک و مکزیک ضعیفتر نیست اما حتی اگر بپذیریم که یانکیها ضعیفترین تیم سید دو هستند، باز هم نباید این تیم را ضعیف بدانیم. آمریکا در رنکینگ فیفا تیم پانزدهم دنیاست، یعنی بالاتر از ایران و همه تیمهای آسیایی. بنابراین میتوان به این نتیجه رسید که آمریکا از کرهجنوبی که همین چند هفته پیش ما را شکست داد، ژاپن و عربستان هم تیم بهتری است.
به نظر میرسد دلیل خوشبینی بخشی از افکار عمومی برای صعود، رویارویی با همین آمریکاست. تیمی که در سال ۱۹۹۸ مغلوب ما شد. ظاهرا دوستان معتقدند چون یک بار این تیم را شکست دادهایم، این بار هم میتوانیم! اما واقعیت این است که در همان بازی معروف هم آمریکا تیم برتر میدان بود و ما روی حوادث و البته ضدحملات به گل رسیدیم و پیروز شدیم. آن تیم آمریکا چهرههایی مثل کیسی کلر، فرانکی هیدوک، ادی پوپ، دیوید رجیس، تب راموس، کوبی جونز، کلودیو رینا و برایان مکبراید را در ترکیب داشت که فقط کیسی کلر در لسترسیتی و کلودیو رینا در لورکوزن بازی میکردند.
سایر بازیکنان آمریکا در تیمهای داخلی این کشور یا تیمهای معمولی اروپا توپ میزدند اما تیم فعلی آمریکا بازیکنان بینالمللی بیشتری در ترکیب دارد. دروازهبانهای اول و دوم این تیم عضو منچسترسیتی و ناتینگهام فارست انگلیس هستند. گئورگ بلو مدافع این تیم در بیلهفلد بازی میکند. تایلر آدامز در لایپزیش آلمان، یونوس موسا در والنسیا و ریکاردو پپی در آگزبورگ توپ میزنند. جیووانی رینا هم عضو دورتموند است. اما مهمترین بازیکنان این تیم هنوز ماندهاند.
ستاره اول آمریکا کریستین پولیشیچ است که در ترکیب اصلی چلسی به میدان میرود و همین هفته گذشته مقابل پاناما هتتریک کرد. سرجینیو دست مدافع راست بارسلونا هم هست که فعلا مصدوم است و در نهایت وستون مککنی که برای یوونتوس بازی میکند. در واقع کاملا مشخص است که تیم فعلی آمریکا نسبت به تیم ۱۹۹۸، بازیکنان بیشتری در کلاس جهانی در اختیار دارد. این تیم البته انگیزه گرفتن انتقام آن شکست را هم دارد و به همین دلیل پیروزی بر آمریکا در بازی روز ۸ آذر اصلا آسان نیست. شاید بهتر بود از تیمهای سید دو به تیمهای دیگری مثل دانمارک یا سوئیس میخوردیم که حداقل به فکر انتقامجویی از ما نیستند!
تیم برنده پلیآف؛ همه بهتر از ما هستند
دومین حریف ما در جام جهانی، یکی از تیمهای ولز، اسکاتلند یا اوکراین خواهد بود. ولز تیم هفدهم جهان در رنکینگ فیفاست، در واقع اگر این تیم به صورت مستقیم به جام جهانی صعود میکرد در سید سه قرار میگرفت. گرت بیل ستاره بیچون و چرای این تیم است و سایر بازیکنان این تیم هم عموما در لیگ برتر انگلیس و چمپیونشیپ بازی میکنند و از هر نظر حرفهایتر و باتجربهتر از بهترین بازیکنان ما هستند. ولز در ۹ بازی آخر خود شکستی نداشته و حتی موفق شده بلژیک را با نتیجه یک - یک متوقف کند.
اسکاتلند دیگر تیمی است که ممکن است از مراحل پلیآف صعود کند و با ما همگروه شود. آنها در رنکینگ فیفا تیم سی و نهم جهان هستند اما سادهلوحی است اگر فریب این ردهبندی را بخوریم. این تیم در رقابتهای انتخابی فقط در یک بازی مقابل دانمارک صدرنشین شکست خورد و بعد از این تیم، به راحتی در رده دوم گروه و بالاتر از اتریش ایستاد و به پلیآف رسید. اسکاتلند خیلی ضعیفتر از ولز نیست و ممکن است بتواند این تیم را هم شکست دهد. از بازیکنان بزرگ و مطرح این تیم هم میتوان به اندی رابرتسون مدافع فوقالعاده لیورپول، کیران تیرنی، مدافع چپ خوب آرسنال و اسکاتی مکتومینای هافبک جوان منچستریونایتد اشاره کرد.
در نهایت به اوکراین میرسیم که تیم سی و هفتم رنکینگ فیفاست. آندرهای یارمولنکو هافبک وستهام، الکساندر زینچنکو هافبک منچسترسیتی، روسلان مالینفسکی هافبک آتالانتا و رومن یارمچوک مهاجم بنفیکا از بازیکنان بزرگ و تاثیرگذار این تیم هستند که هر کدام از آنها حداقل ۵۰ بازی ملی در کارنامه دارند و برای تقابل با تیمی مثل ایران آماده هستند و لحظهشماری میکنند.
