روزنامه هفت صبح | حالا که چند روز از شکست ناباورانه استقلال در جام حذفی مقابل نساجی مازندران گذشته، بهتر میشود نکات فنی این بازی را مرور کرد، مخصوصا اشتباهات فنی پرتعداد فرهاد مجیدی را! همین ابتدا، سری به نکات آماری این بازی بزنیم که از متریکا استخراج شده است. امید گل استقلال در برابر نساجی ۱٫۸۲ بوده و این عدد برای تیم مهمان ۰٫۲۷ است، یعنی یک ششم استقلال! البته این به معنای آن نیست که استقلال باید
۶ بر یک این بازی را میبرد اما ارزش فنی فرصتهای گلزنی استقلال حدود ۶ برابر ارزش فرصتهایی بود که نساجی به دست آورد. این اعداد در مقایسه تعداد شوتهای دو تیم هم به چشم میخورد. جایی که استقلال ۲۵ شوت زد که ۶ تای آنها در چارچوب دروازه حریف بود اما نساجی ۶ شوت داشت که فقط یکی از آنها در چارچوب دروازه استقلال بود!
در چنین بازیای، با چنین آماری، نتیجه تساوی بدون گل در پایان ۱۲۰ دقیقه بوده و در نهایت این نساجی بوده که در ضربات پنالتی به برتری رسیده است.میدانیم قرار نیست فرهاد مجیدی به سوالات و ابهاماتی که درباره بازی استقلال مقابل نساجی وجود دارد، جواب بدهد اما این دلیل نمیشود که ما هم از او نپرسیم. بنابراین میرویم سراغ مهمترین سوالات!
چرا بدون مهاجم هدف؟
استقلال در این فصل چند مهاجم هدف در اختیار دارد. رودی ژستد را با هزینهای بالا جذب کرد، ارسلان مطهری را که قصد داشت جدا شود، راضی به ماندن کرد. آرمان رمضانی را هم با وجود پیشنهاداتی که وجود داشت حفظ کرد. در نظر بگیرید که استقلال در نیمفصل اول محمدرضا آزادی را هم در فهرست داشت. این یعنی مجیدی به چنین بازیکنانی اعتقاد و علاقه دارد و روی آنها حساب میکند.
اما چرا در بازی مقابل نساجی، هیچ کدام از این بازیکنان از ابتدا در ترکیب اصلی قرار نگرفتند؟ تاثیر آرمان رمضانی در آن چند دقیقه که به زمین آمد، بیشتر از تمام زمانی نبود که یامگا در خط حمله حضور داشت؟ ارسلان مطهری که تعویض طلایی مجیدی است و در خیلی از بازیها با ورودش به زمین جریان بازی را عوض کرده، چرا در شرایطی که بازی گره خورده، یک دقیقه هم فرصت بازی پیدا نمیکند؟ رودی ژستد بعد از درخشش و گلزنی در دربی چرا باید نیمکتنشین شود؟
چه وقت انقلاب در ترکیب بود؟
ترکیب خط هافبک استقلال مقابل نساجی عجیب و غریبتر از همه جا بود. جعفر سلمانی که در تمام طول فصل مدافع و هافبک چپ بوده، به یک باره به پست هافبک دفاعی منتقل میشود، آن هم در شرایطی که مهدی مهدیپور و عزیزبک آمانوف روی نیمکت قرار دارند! گفته میشود مجیدی به دلیل بیانضباطی و تاخیر در تمرینات مهدیپور را تنبیه و نیمکتنشین کرده.
اما اگر قرار به تنبیه بود، چرا باید در نیمه دوم به میدان میرفت؟ الان او تنبیه شد؟ چرا آمانوف نیمکتنشین بود؟ این همه تغییر در روزهایی که بازیها پرفشار نیست و احتمال خستگی و مصدومیت بازیکنان کم است، چه لزومی داشت؟ در شرایطی که روز قبل، پرسپولیس از جام کنار رفته و قهرمانی در جام حذفی به استقلال چشمک میزند و مجیدی میتواند با یک ترکیب منطقی و هماهنگ، شانس پیروزی و صعود تیمش را بالا ببرد، چرا ترکیب تیمش را آنقدر دگرگون میکند که مجبور میشود بین دو نیمه بازیکن مغضوب را به زمین بیاورد و چند جابهجایی دیگر هم انجام شود؟ تیمی که با ۴ دفاع، آنقدر مقابل پیکان آسیبپذیر نشان داده، چرا مقابل نساجی هم با ۴ مدافع به میدان میرود که مجبور شود سبحان خاقانی را در ترکیب قرار دهد و خیلی زود هم او را تعویض کند؟
چرا حسینی به زمین نیامد؟
خود فرهاد مجیدی میداند که سیدحسین حسینی یکی از پنالتیگیرترین دروازهبانهای حال حاضر فوتبال ایران است. او دو بار با استفاده از همین تخصص، استقلال را در ضربات پنالتی مقابل پرسپولیس برنده کرده است. او علاوه بر مهار چند پنالتی، معمولا جهت ضربات را هم به درستی پیشبینی میکند و به همین دلیل شانس بسیار زیادی در مهار این ضربات دارد. پنالتیزنان حریف با توجه به شناختی که از او دارند، در برابرش دچار استرس میشوند و این هم به موفقیت استقلال در پنالتیها کمک میکند.
در اواخر بازی هواداران استقلال منتظر بودند مجیدی برای ضربات پنالتی از حسینی کمک بگیرد اما مجیدی ترجیح داد به رضایی اعتماد کند. رضایی البته دروازهبان خوبی است اما حتی یکی از پنالتیهای نساجی را هم درست تشخیص نداد و هواداران را ناامید کرد. این هم یکی از تصمیمات عجیب مجیدی در بازی مقابل نساجی بود که در نهایت منجر به از دست رفتن یک جام شد. آن هم در روزی که تیم حریف برای بردن به میدان نیامده بود!
