روزنامه هفت صبح، رامتین لطیفی | کمیته ملی حزب جمهوریخواه آمریکا در جلسه خود که در روز جمعه برگزار شد به طور رسمی اعلام کرد که از مشارکت در کمیسیون برگزارکننده مناظرههای انتخابات ریاستجمهوری کنار میکشد. این کمیسیون غیرانتفاعی توسط مشارکت و نیز حمایت مالی هر دو حزب جمهوریخواه و دموکرات در سال ۱۹۸۷ پدید آمد و از سال ۱۹۸۸، هر چهار سال یکبار امور مربوط به برنامهریزی و برگزاری منتظرههای انتخابات ریاستجمهوری آمریکا را بر عهده دارد.
ریاست این کمیسیون نیز به طور مشترک میان یک جمهوریخواه و یک دموکرات تقسیم شده است و در حال حاضر از طرف حزب جمهوریخواه فرانک فارنکوف ریاست این کمیسیون را بر عهده دارد. گفتنی است فارنکوف در فاصله سالهای ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ ریاست کمیته ملی حزب جمهوریخواه را بر عهده داشت و از چهرههای اصلی و مشهور این حزب به شمار میرود.
در بیانیه اخیر کمیته ملی حزب جمهوریخواه که توسط رئیس کنونی آن، رانا مکدنیل قرائت شد، علت اصلی کنارهگیری حزب جمهوریخواه از مناظرههای انتخاباتی، انفعال و عدم انگیزه کافی کمیسیون برای اصلاحات در ساختار مناظرهها به منظور برگزاری شفافتر، عادلانهتر و جوانمردانهتر آن عنوان شده است. همچنین در این بیانیه اشارهای به مناظره دوم دونالد ترامپ و جو بایدن در رقابتهای انتخاباتی ۲۰۲۰ شده و آن را نمونهای که برگزاری عادلانه مناظرهها را نقض کرده و به طور علنی جهتدار و در حمایت از بایدن بوده، عنوان کرده است.
هرچند در سال ۱۹۵۶ شبه مناظرهای میان دوایت آیزنهاور، نامزد قدرتمند حزب جمهوریخواه و ادلای استیونسون، نامزد حزب دموکرات صورت گرفت اما میتوان گفت اولین مناظره عمومی و رسمی انتخابات ریاستجمهوری آمریکا در سال ۱۹۶۰ میان سناتور جان اف. کندی از حزب دموکرات و معاون رئیسجمهور ریچارد نیکسون از حزب جمهوریخواه صورت گرفت. مناظرههای انتخاباتی از همان ابتدا با استقبال بینظیر مخاطبان مواجه شد و مناظره کندی و نیکسون که به طور زنده از رادیو و تلویزیون پخش میشد، ۶۶ میلیون شنونده و بیننده داشت.
یادآوری این نکته ضروری است که جمعیت آمریکا در آن زمان ۱۷۹ میلیون نفر بوده است. این رکورد در مناظره سال ۱۹۸۰ که برای اولینبار میان سه نامزد جمهوریخواه، دموکرات و مستقل انجام میشد شکسته شد و به بیش از ۸۰ میلیون نفر شنونده و بیننده رسید. در این انتخابات رونالد ریگان نامزد حزب جمهوریخواه، جیمی کارتر نامزد حزب دموکرات و جان اندرسون نامزد مستقل بود. البته در آن زمان جمعیت کشور آمریکا هم رشد قابل توجهی نسبت به سال ۱۹۶۰ داشت و به ۲۲۶ میلیون نفر رسیده بود.
این رکورد سالهای سال پا بر جا باقی ماند تا اینکه پدیدهای به نام دونالد ترامپ به عنوان نامزد حزب جمهوریخواه در برابر هیلاری کلینتون به عنوان نامزد حزب دموکرات قرار گرفت. حضور ترامپ، رفتار و اطوار عجیب او و نیز حواشی جدیدی که پیرامون حضور او در انتخابات ایجاد شده بود سبب شد که مناظره میان او و هیلاری کلینتون ۸۴ میلیون نفر شنونده و بیننده در رادیو، تلویزیون و شبکههای اینترنتی داشته باشد.
هرچند انتخابات ۲۰۲۰ که میان دونالد ترامپ و جو بایدن برگزار شد از منظر مشارکت رکورد تمام انتخاباتهای تاریخ آمریکا را شکست اما به دلایل متعددی مانند همهگیری کرونا، نتوانست رکورد تعداد مخاطبان مناظرهها را بشکند و ۷۳ میلیون نفر شنونده و بیننده داشت.
به طور کلی هر دو نامزد اصلی شرکتکننده در انتخابات پیش از روز رایگیری سهبار با هم به مناظره میپردازند. همچنین معاونان این دو نامزد نیز یک بار به روی صحنه مناظره میروند.
سوالات مطرح شده از نامزدها و معاونانشان به ۲ صورت مجزا تهیه میشود. در صورت اول مدیران برگزاری مناظره که متشکل از کارشناسان، متخصصان و روزنامهنگاران است سوالات را طرح و در اختیار مجری برنامه قرار میدهند. در صورت دوم به تعدادی از حضار که بر حسب قرعه انتخاب میشوند و اغلب دانشجو هستند، فرصت داده میشود که سوال واحدی را از هر دو نامزد بپرسند.
اگرچه درخشش نامزدها بر روی صحنه مناظرهها برای خودشان بسیار مهم و حائز اهمیت است و سران هر دو حزب نیز این اعتقاد را دارند که نتیجه مناظرهها بر روی افکار عمومی و جذب آرای آنها بسیار موثر است اما باید بگوییم که بررسیهای کارشناسی نشان میدهد که مناظرهها چندان هم در تصمیمگیری افراد نقشی ندارد و تنها جذابیت آن برای بینندگان، عنوان کردن شواهد و اسناد ناگفته توسط نامزدها علیه یکدیگر و رو کردن دست هم بر روی صحنه است.
نتیجه یک پژوهش تخصصی که توسط ریل کلییر پولیتکز انجام شده است نشان میدهد که مناظرههای انتخاباتی در بهترین حالت خود کمتر از ۳ درصد بر روی نتیجه آرا تاثیر میگذارند و تنها یک استثنا برای این فرضیه وجود دارد و آن مناظره سال ۱۹۷۶ میان جیمی کارتر و جرالد فورد است که مناظرهها سبب شد کارتر با اختلاف قابل توجه ۸ درصدی از فورد فاصله بگیرد.
پس از آن بیشترین بهرهبرداری از مناظرهها را باراک اوباما انجام داده است و آرای او پس از مناظرهها در هر دو دوره کمتر از ۳ درصد رشد داشته است. بنابراین میتوان گفت با این تصمیم جدید، نه حزب دموکرات از عدم مشارکت حزب جمهوریخواه در مناظرهها ضربهای اساسی میخورد و نه حزب جمهوریخواه از این تصمیم نفع بزرگی میبرد و تنها اتفاقی که با این خروج صورت میگیرد کاهش هیجان انتخابات است.
