روزنامه هفت صبح، نگین باقری| در روزهای گذشته لیستی از رشتههای ورزشی ممنوع برای بانوان در رسانهها منتشر شد که اسم صخرهنوردی و سنگنوردی هم در آن وجود داشت. این در حالی است که روز جمعه اولین اردوی تیم ملی مردان و زنان در این رشته برای بازیهای آسیایی برگزار شد.
برگزاری این اردو نشان داد که فعالیت صخرهنوردی زنان حداقل در سطح تیم ملی با مخالفت روبهرو نشده. از آن طرف الناز رکابی، برنده مدال طلای بولدرینگ کاپ آسیا در سال ۲۰۱۷، هم که قرار بود در این اردوها حضور داشته باشد به هفت صبح اطلاع داد که هیچ ابلاغیهای مبنی بر ممنوعیت این رشته برای زنان به دست آنها نرسیده. اگرچه به نظر میرسد که ماجرای فعالیت زنان این رشته حل شده ولی ممنوعیتها برای پنج رشته دیگر هنوز برقرار است. کدام رشتهها؟ پاورلیفتینگ، فیتنس چلنج،مچاندازی، پرورش اندام و بادی بیلدینگ.
اولین مخالفتها با صخرهنوردی زنان از استان اصفهان و در سال ۱۳۹۹ شروع شد. بعد از انتشار فیلم بالا رفتن زنان از «کوه سفید» خمینی شهر، محافظهکاران اصفهانی واکنش تندی نشان دادند. رئیس کوهنوردی استان هم مقابل آنها کوتاه آمد و گفت از تکرار این اتفاق جلوگیری میکند. دیگر هیچ خبری از ممنوعیت فعالیت زنان در رشتههای ورزشی نیامد تا اینکه معاون زنان وزارت ورزش چهارشنبه هفته پیش حرف ممنوعیت پنج رشته دیگر را برای زنان پیش کشید.
مریم کاظمیپور به خبرگزاری ایسنا گفته بود شاید با پاورلیفتینگ و فیتنس چلنج و مچاندازی کنار بیاید اما با پرورش اندام و بادی بیلدینگ، هرگز. به همین خاطر هم به گفته او فعلا همه این پنج رشته برای زنان ممنوع است.اگر عنوان پرورش اندام و بادی بیلدینگ زنان را در اینستاگرام جست و جو کنید، نام مربیهای زیادی را میبینید که مشغول تمرین در رشتههای ممنوع هستند؛ حتی به قیمت اینکه از چتر فدراسیون خارج شده باشند. پس چه اتفاقی افتاده که وزارت ورزش به این دو رشته ورزشی پشت کرده است؟ بیایید ماجرا را از زبان رئیس فدراسیون بدنسازی بخوانیم.
جنجال بر سر مخالفت با نمایش عضله
عبدالمهدی نصیرزاده میگوید که در رشتههای پرورش اندام و بادی بیلدینگ حجم و شکل عضله مورد بررسی قرار میگیرد و در رشتههای غیرممنوع عملکرد عضله. یعنی صاف و پوستکندهاش را بخواهید بدانید اینطور میشود: هرجا نیاز به نمایش دادن عضلههای بدن باشد، زنان اجازه فعالیت ندارند اما هرجا زنان بتوانند با لباس پوشیده از عضلههایشان استفاده کنند میتوانند فعالیت داشته باشند.
حالا لباس مناسب برای این رشتهها قرار است از کجا تامین شود؟ اگر معاونت زنان بپذیرد زنان پاورلیفتینگ و فیتنسچلنج، لباسی که قبلا برای وزنهبرداری طراحی شده بود بپوشند، همه موانع برداشته خواهد شد. اما حتی اگر لباس جداگانه برای پرورش اندام و بادی بیلدینگ زنان از آسمان هم نازل شود، باز نمیتواند نظر وزارت ورزش را جلب کند. چرا که اصل این دو رشته بر نمایش حجم عضله بنا شده و با پوشش اسلامی نمیشود در آن حضور داشت.
نصیرزاده ماجرا را برای روزنامه هفت صبح توضیح میدهد:
قبل از ۱۳ دی ماه ۱۳۹۹ که من رئیس فدراسیون بدنسازی شوم، زنان ما در رشته مچاندازی زنان فعال بودند. از آن طرف شورای معاونین وزارت ورزش با فعالیت پاورلیفتینگ بانوان هم در سال ۱۳۹۹ موافقت کرده بود. همچنین رشتهای به اسم فیتنس چلنج وجود داشت که هیچ حرکات موزونی ندارد و فقط عملکرد عضلانی در آن بررسی میشود.
این رشته جدید بود و ما مجوز آن را هم گرفتیم. اولین دوره مسابقات آن مرداد ماه ۱۴۰۰ با حجاب اسلامی هم برگزار شد و از آن استقبال کردند. حتی برای آن تیم ملی تشکیل شد قرار بود که آنها را به مسابقات خارجی اعزام کنیم. حتی شورای برونمرزی مجوز آنها را هم صادر کرد اما به ما گفتند که نمیشود خانمها همزمان با آقایان اعزام شوند برای همین اعزام زنان فیتنس چلنج را به زمان دیگری انداختیم.
ولی بعد دولت عوض شد و وزیر جدیدی آمد. دی ماه ۱۴۰۰ معاون زنان وزیر ورزش به من نامه محرمانهای زد و گفت که فعالیت زنان در این رشتهها فعلا مسکوت بماند. در آن به هیچ رشتهای اشاره نشده بود و گفته بودند کلا فعالیت بانوان در این رشتهها انجام نشود. یک هفته بعد جلسهای در وزارت ورزش گذاشتیم که معاونت ورزش زنان، معاون فرهنگی وزارتخانه و معاون پارلمانی آن هم حضور داشتند.
در این جا خانم کاظمیپور گفتند که با مچاندازی زنان مشکلی ندارند. ما گفتیم خدارا شکر پس اولی حل شد. درباره رشته پاورلیفتینگ، گفتند که لباس آن طراحی نشده. ما هم گفتیم که اگر لباس وزنهبرداری را در پاورلیفتینگ هم استفاده کنیم مشکل آن حل خواهد شد. سهشنبه جلسهای برای تایید لباس مچاندازی و پاورلیفتینگ زنان برگزار خواهد شد. امیدواریم اینجا هم با نظر مثبت خانم کاظمیپور مشکل را حل کنیم.
ابهام دیگر در خصوص فیتنس چلنج چه طور قرار است حل شود؟ از یک طرف دبیرکل کمیته جهانی فیتنس چلنج ایرانی است و از طرف دیگر سه کرسی هیات رئیسه فدراسیون جهانی ifvB در اختیار سه ایرانی بوده. ما اعلام کردهایم که با این شرایط و پوشش اسلامی میتوانیم در مسابقات جهانی شرکت کنیم و آنها مخالفتی ندارند.
یک بار میخواستیم میزبان مسابقات قهرمانی فیتنس چلنج آسیا شویم ولی مجوز آن را ندادند. به خاطر اینکه لباس تیم زنان ایران را میتوانیم کنترل کنیم، ولی به کشورهای خارجی که نمیتوانیم بگوییم که چه بپوشند. برای همین فقط میزبان آقایان شدیم. با این حال قرار شد برای مسابقات برون مرزی این رشته، زنان هم مانند مردان امکان اعزام داشته باشند.
تا امروز نه دنبال آن بودیم و نه بعدا به دنبال این میرویم که برای زنان، رشتههایی که ترکیب بدن اهمیت دارد فعال کنیم. بادی بیلدینگ، بادیکلاسیک، فیزیک، فیزیک کلاسیک، ماسکولار و فیتنس اسپرت از این رشتههای ممنوع هستند. در این رشتهها داورها بدن ورزشکار را بر اساس حجم و تفکیک عضلانی و توازن عضلانی ارزیابی میکنند.
قدرت فدراسیون در ممنوعیت جهانی پرورش اندام برای زنان
وقتی برای نصیرزاده نام چند زنی که در رشته پرورش اندام فعال هستند و به مسابقات جهانی رفتهاند مثال میزنم، میگوید که آنها را نمیشناسد و تاکید دارد که فدراسیون اصلا دنبال این ورزشها برای زنان نیست. نکته دیگر در این ماجرا این است که فدراسیون بدنسازی ایران فقط درباره زنان در داخل کشور توانایی تصمیمگیری ندارد.
اینطور که خود نصیرزاده توضیح میدهد، این فدراسیون قدرت زیادی هم در فدراسیون جهانی دارد. از قضا به واسطه همین قدرت بود که تیرماه ۱۴۰۰ با رئیس فدراسیون جهانی تفاهم نامهای امضا کردند که هیچ زنی با پاسپورت ایرانی اجازه فعالیت در رشته پرورش اندام نداشته باشند. بعد از این ممنوعیت برای زنان در رشته پرورش اندام، زنان در رشته پاورلیفتینگ هم به صورت غیرقانونی اعزام میشدند که حالا رئیس فدراسیون میگوید با تایید لباس وزنهبرداری، آنها میتوانند فعالیتشان را زیر چتر فدراسیون ادامه دهند.
او توضیح میدهد: «انجمنی با اسم انجمن پاورلیفتینگ بانوان با مجوز وزارت کشور امروز وجود دارد که شخصی به نام آقای رحیمی در این انجمن تا امروز شش، هفت بار تیم زنان را بدون مجوز شورای برونمرزی به خارج از کشور تیم برده است. ما باید برای بانوان علاقهمند این رشته شرایطی درست کنیم که زیر نظر فدراسیون و با مجوز در این رشته و مسابقات برون مرزی شرکت کنند.»
