روزنامه هفت صبح | یک: آقای نوریفر مدیر رسانهای پرتلاش استقلال هنوز نتوانسته موقعیت قهرمانی و لذت پیروزی را درک کند و همچنان در موقعیتی شبهاپوزیسیون در حال پاسخ دادن به «شیطنتهای خطرناک» است. برخی چیزها به روحیه آدمها مربوط میشود. کاریاش نمیشود کرد. آقای نوریفر همچنان اصرار دارد که یک مجری تلویزیونی که هیچ توهینی هم انجام نداده از استقلال معذرتخواهی کند.
نوریفر این موضع صددرصد اشتباه خود را در هیاهوی همان انرژی منفی بهجا مانده در تن و جان طرفداران استقلال پنهان کرده است. چه میشود کرد! اصلا این سنت بیانیه صادر کردن را میتوان در رقابت دو مسئول رسانهای دو باشگاه اصلی تهران دانست که گویی میخواستند برتری خود بر دیگری و احاطه بهترشان بر کلمات دندانشکن را به طرف مقابل ثابت کنند.
دو: چندین سال قبل بود که نوشتیم نزول داریوش مهرجویی بعد از ازدواج با خانم محمدیفر رخ داده و فیلمنامههای ضعیفی که از ایشان صادر میشود. خوشبختانه امروز دیدم احمد طالبینژاد هم بعد از مدتها به این عامل اشاره کرده است.
سه: جشنواره کن از دیروز آغاز شده است و ما سعی خواهیم کرد وقایع این جشنواره را به شکل روزانه منعکس کنیم. به هرحال فیلم برادران لیلا در بخش اصلی و فیلم تصور در بخش جانبی حضور دارند و فیلمهایی با شرکت زهرا امیرابراهیمی و گلشیفته فراهانی هم در این جشنواره اکران خواهند شد. مضاف بر اینکه امسال جشنواره کن شاهد فیلمهایی از دیوید کراننبرگ، آرنو دپلشن، هروکازو کورییدا، کلر دنی، جیمز گری، کلی رایکارد، پارک چانگ ووک و… خواهیم بود. فکر کنم جشنواره هیجانانگیزی باشد.
آخرین فیلمهای تام کروز، جورج میلر و بازلورمن هم در بخش غیررقابتی پخش خواهند شد. امیدواریم جشنواره کن موجب شود تا سعید روستایی به هنرمند بهتری تبدیل شود. موفقیت روستایی قابل تحسین است اما هنوز هم وقتی ابد و یک روز و متری شیشونیم را میبینم بیش از آنکه تحت تاثیر هنر روستایی قرار بگیرم، به تحسین تیزهوشیاش و شناختش از مکانیزم روانی تماشاگر امروز مشغول میشوم.
شخصا روستایی را جزو فیلمسازهایی که منتظر فیلم بعدیشان هستم نمیدانم. فیلمسازهایی مثل مانی حقیقی و آیدا پناهنده و شهرام مکری و اصغر فرهادی و همینطور نیکی کریمی و نرگس آبیار و محمدحسین مهدویان و حمید نعمتالله و محمد کارت و عباس امینی. اما همه اینها دلیل نمیشود که از موفقیت احتمالی سعید روستایی خوشحال نشویم.
این را هم بگویم تنها یکبار تجربه حضور در کن را داشتهام و میتوانم بگویم دوستانی که راهی این جشنواره هستند (بهجز البته دستاندرکاران فیلمها)، بیخود ژست ماموریت و تلاش و اینطور چیزها را نگیرند. دو هفته زندگی در ماه مه در آب و هوای بهاری جنوب فرانسه، و در اتمسفر جشنوارهای شلوغ و پرهیاهو، تجربهای درجه یک است. خیلی بهتان خوش میگذرد.
چهار: سعی کردهایم شرایط خاص کشور را به سبک خود منعکس کنیم. در روزهای گذشته و در صفحات ۲ و ۳ و ۶ و ۷ و البته صفحه اول. ما هم مضطرب هستیم و با نگرانی به شرایط اقتصادی کشور چشم دوختهایم. اما کار دیگری از دستمان برنمیآید.
