روزنامه هفت صبح | لیگ برتر پنجشنبه شب تمام خواهد شد و خیلی زود لیگ بیست و ششم از راه خواهد رسید اما این احتمال وجود دارد که بعضی از بازیکنان را در فصل آینده نبینیم. البته بستگی به تصمیم خودشان دارد اما چند بازیکن هستند که از سر خیرخواهی به آنها پیشنهاد میکنیم در پایان این فصل از فوتبال خداحافظی کنند.
سیدجلال حسینی: سال خوبی را در پرسپولیس سپری نکرد. در بسیاری از بازیها نیمکتنشین بود. هر از گاهی شایعه اختلاف او با یحیی گلمحمدی منتشر میشد اما این شایعات با انتشار عکسهایی خوش و خرم از تمرینات تیم رنگ میباخت. اما اتفاقاتی که قبل از بازی با پدیده مشهد رخ داد، نشان داد که او احتمالا فصل آینده جایی در پرسپولیس نخواهد داشت. حالا اما سوال این است که او از فوتبال خداحافظی خواهد کرد یا به تیم دیگری خواهد پیوست؟
او قبلا گفته بود که دوست دارد در ملوان با فوتبال خداحافظی کند اما آیا پیوستن او به ملوانی که تازه به لیگ برتر صعود کرده، آن هم در حالی که ۴۰ سالگی را هم پشت سر گذاشته، ایده خوبی است؟ سیدجلال به وضوح از فرم ایدهآل خارج شده که این کاملا طبیعی است اما وسوسه بازی در ملوان میتواند باعث شود که او یک فصل دیگر فوتبال بازی کند.
البته بازی در تیمی که هدف اولش تثبیت و بقا در لیگ برتر است، ریسکهای زیادی برای یک بازیکن ۴۰ ساله دارد. ضمن اینکه ملوان حتی در همین فصل هم که برای صعود به لیگ برتر میجنگید، ترجیح داد به دو مدافع سرباز استقلال بازی ندهد چرا که در خط دفاع مهرههای خوبی دارد. سیدجلال باید بر وسوسه بازی کردن غلبه کند و در اوج خداحافظی کند. او استحقاق وداع در اوج محبوبیت را دارد و بهتر است با ریسک ادامه دوران فوتبالش، به کارنامه باشکوهش خدشهای وارد نکند.
مسعود شجاعی: او حالا ۳۷ ساله است. این فصل هم در بیشتر بازیهای نساجی در ترکیب ثابت قرار داشت و این نشان میدهد که او ظاهرا از نظر بدنی هنوز در شرایط مناسبی قرار دارد اما آمار دو گل و یک پاس گل در ۲۴ بازی نشان میدهد که تاثیر حضورش در ترکیب این تیم به اندازه دقایق حضورش پررنگ نبوده است. احتمالا ساکت الهامی هم بیشتر سعی کرده تا احترام و شان او را نگه دارد و از او توقع چندانی هم نداشته است.
فوتبال مسعود شجاعی هم به اندازه شخصیت اجتماعی او تصویری دوگانه داشته است. در تمام دوران فوتبالش در بعضی از بازیها به اندازه یک فوقستاره اروپایی تاثیرگذار بود و در بعضی از بازیها هیچ اثری از او در زمین نبود. این وضعیت حتی در دوران اوج فوتبال او هم صدق میکرد. حالا اما به نظر میرسد که شجاعی به پایان خط رسیده است. او البته شاید بتواند یک فصل دیگر هم دوام بیاورد و ممکن است وسوسه بازی کردن رهایش نکند.
اما با عملکردی که در لیگ بیست و یکم از او دیدیم، بعید است این یک فصل چیزی به اعتبار و افتخاراتش اضافه کند. او قطعا نیاز مالی هم ندارد و محتاج بازی کردن برای یک فصل دیگر نیست. او سابقه حضور در سه جام جهانی را در کارنامه دارد و مدتها کاپیتان تیم ملی هم بوده است. در این فصل جام حذفی ایران را هم با نساجی گرفت و حالا بهترین فرصت برای یک خداحافظی خوب و محترمانه برای اوست.
محمدرضا خلعتبری: او ۳۹ ساله است اما سالهاست که دیگر بازیکن درجه یکی در فوتبال ایران محسوب نمیشود. در این فصل برای فولاد خوزستان فقط یک گل زد و دو پاس گل داد و این مشابه آماری است که او در چند فصل اخیر و در تیمهای مختلف از خودش به جا گذاشته است. در ۷ بازی آخر فولاد مجموعا ۳۰ دقیقه هم به میدان نرفته و به خاطر تکنیک و تسلطش روی توپ، معمولا فقط برای تلف کردن وقت و نگه داشتن توپ در دقایق پایانی بازی میکند.
خلعتبری میتوانست بیشتر از اینها در فوتبال ایران و تیم ملی تاثیرگذار باشد اما شیطنت، بدخلقی و حاشیهها این فرصت را از او گرفت. او در سپاهان و پرسپولیس بازی کرد و مدتی در امارات شاگرد مارادونای فقید بود و حسابی دل او را برده بود اما نتوانست به چیزی که استحقاقش را دارد برسد. با توجه به عملکردش در فولاد، بعید است جواد نکونام علاقهای به حفظ او برای فصل بعد داشته باشد. احتمال اینکه پیشنهاد دیگری از لیگ برتر داشته باشد هم زیاد نیست.
او البته دو سه سالی هست که به نقطه پایان رسیده اما وقتش رسیده که با این حقیقت کنار بیاید. او در ۳۹ سالگی به هیچ تیمی کمک نخواهد کرد اما به خودش چرا! او با چند گل ملی و باشگاهی، به اندازه کافی در اذهان فوتبالیها خاطره ساخته و بهتر است قبل از اینکه هیچ تیمی او را نخواهد، خودش دست به کار شود و از فوتبال خداحافظی و میدان را به جوانترها واگذار کند.
