روزنامه هفت صبح | تیم امید ایران با تساوی مقابل ازبکستان از صعود به مرحله بعد بازماند. این انگار سرنوشت محتوم همه تیمهای امید ایران است و عادت کردهایم که خیلی زود از این تیم قطع امید کنیم. به بهانه این ناکامی، نتایج ایران در چهار دوره قبلی را مرور میکنیم.
۲۰۱۳
اولین دوره مسابقات قهرمانی زیر ۲۳ سال آسیا در سال ۲۰۱۳ و به میزبانی عمان برگزار شد. تیم ملی ایران که محمد خاکپور را به عنوان سرمربی روی نیمکت خود میدید، در گروهی نسبتا سخت با ژاپن، استرالیا و کویت همگروه شد. در آن دوره تیم ملی بازیکنانی مثل علیرضا بیرانوند، محمدرضا خانزاده، مرتضی پورعلیگنجی، مهدی طارمی، کاوه رضایی، امیر عابدزاده، بهنام برزای، احمدرضا زندهروح، مسعود ریگی، احسان پهلوان و … را در اختیار داشت.
و البته محسن مسلمان و پیام صادقیان هم به دلیل افشای قلیان کشیدن در اردوی کیش در آخرین روز از فهرست تیم خط خوردند. آن تیم در روز اول مقابل ژاپن به تساوی ۳ - ۳ رسید، به استرالیا با یک گل باخت و کویت را با هتتریک کاوه رضایی ۳ بر یک شکست داد اما در گروه سوم شد و به مرحله بعد نرسید. استرالیا و ژاپن هم در همان مرحله اول حذفی به عربستان و عراق باختند و حذف شدند.
۲۰۱۶
این دوره از مسابقات، حکم رقابتهای انتخابی المپیک را هم داشت. مدیر تیم محمد مایلیکهن بود و هدایت تیم باز هم برعهده محمد خاکپور بود. مهمترین نفرات آن تیم محمدرضا اخباری، محمد دانشگر، روزبه چشمی، محمدحسین کنعانیزادگان، علی کریمی، فرشید اسماعیلی، ارسلان مطهری، میلاد محمدی، مهدی ترابی، احسان پهلوان، مهرداد محمدی و … بودند. بازیها در قطر برگزار میشد و ما با تیم میزبان، سوریه و چین همگروه بودیم.
سوریه را با دو گل شکست دادیم اما به قطر با نتیجه ۲ بر یک باختیم و با پیروزی سخت و نفسگیر ۳ بر ۲ مقابل چین، به عنوان تیم دوم راهی مرحله حذفی شدیم. حریفمان در این مرحله ژاپن بود. بازی در ۹۰ دقیقه بدون گل مساوی شد اما در وقتهای اضافه ناگهان همه چیز به هم ریخت و ساموراییها ۳ گل زدند و ما حذف شدیم!
۲۰۱۸
این دوره فاجعهبارترین عملکرد را از تیم امید شاهد بودیم. هدایت تیم به امیرحسین پیروانی سپرده شده بود. در دوره مقدماتی با عمان، قرقیزستان و سریلانکا همگروه بودیم اما سریلانکا انصراف داد و بازیها با شرکت ۳ تیم در قرقیزستان برگزار شد. در آن تیم بازیکنانی مثل صادق محرمی، رضا شکاری، میلاد سرلک، علی قلیزاده، مهدی مهدیخانی و … بازی میکردند. شاگردان پیروانی در بازی اول قرقیزستان را به سختی و با نتیجه ۲ بر یک شکست دادند.
و اما عمان همین تیم را ۵ بر یک مغلوب کرد تا ما برای صعود از گروه خودمان مجبور به پیروزی در بازی آخر مقابل عمان شویم اما این اتفاق رخ نداد و ایران با باخت ۲ بر صفر مقابل عمان در گروه دوم شد و حتی راهی مرحله نهایی مسابقات هم نشد! نکته اینکه مسئولان تیم از قوانین صعود به مرحله بعد بیخبر بودند و با وجود باخت به عمان مدعی بودند که به عنوان یکی از بهترین تیمهای دوم صعود خواهیم کرد اما جایی در بین ۶ تیم برتر دوم گروهها نداشتیم و در همان مرحله مقدماتی حذف شدیم!
۲۰۲۰
این دوره از مسابقات هم اهمیت زیادی داشت چون ۴ تیم اول رقابتها راهی المپیک میشدند. این بار هم تا یک قدمی حذف در مرحله انتخابی پیش رفتیم. با عراق و ترکمنستان و یمن همگروه بودیم و بازیها در ایران برگزار میشد. هدایت تیم برعهده زلاتکو کرانچار فقید بود. نتایج به شکلی رقم خورد که باید در بازی آخر عراق را میبردیم تا قطعا و به عنوان صدرنشین گروه صعود کنیم اما بازی بدون گل مساوی شد و در گروه دوم شدیم و منتظر ماندیم تا نتایج سایر گروهها مشخص شود. در نهایت هم به عنوان یکی از بهترین تیمهای دوم گروهها راهی مرحله نهایی مسابقات در تایلند شدیم.
تا چند ماه مانده به مسابقات فرهاد مجیدی سرمربی تیم بود اما با اختلافاتی که با مدیر تیم یعنی حمید استیلی پیدا کرد کنار رفت و خود استیلی هدایت تیم را برعهده گرفت. در مرحله نهایی با کره جنوبی، ازبکستان و چین همگروه بودیم. برخی از بازیکنان مهم آن تیم امید نورافکن، عارف آقاسی، مهدی قایدی، رضا شکاری، رضا دهقانی، محمد محبی، اللهیار صیادمنش، علی شجاعی و … بودند. آن تیم رقابتها را با تساوی یک - یک مقابل ازبکستان شروع کرد. در بازی دوم به کرهجنوبی با نتیجه ۲ بر یک باختیم و در بازی سوم با وجود پیروزی یک بر صفر مقابل چین، در گروه سوم شدیم! ژاپن و ازبکستان از این گروه صعود کردند و ما هم مثل همیشه با ناکامی به خانه برگشتیم.
ماجرای عجیب مربیان امید
مربیانی که در این ۵ دوره هدایت تیمهای امید ایران را برعهده گرفتهاند، محمد خاکپور، امیرحسین پیروانی، حمید استیلی و مهدی مهدویکیا بودند. دو نفر اول سالهاست در فوتبال ایران حضور دارند اما کارنامه آنها به همین حضور در تیمهای پایه محدود میشود که موفقیتی هم کسب نکردند و کسی به آنها تیم نمیدهد. درباره کارنامه حمید استیلی هم حرف نزنیم بهتر است.
