روزنامه هفت صبح، کمال بردبار | یک: دخترم به شکل اتوماتیک و بدون آنکه کسی چیزی به او گفته باشد، عقیده دارد در این شهر دخترها را دوست ندارند. دلایلش به کارتونها و تابلوهای تبلیغاتی و دوچرخهسواری محدود میشود. او کودک است و ملاکش چیزهای پیشپاافتادهای است، اما به این مسئله اعتقاد راسخ دارد.
راستش نمیتوانم در مقابل مصداقهایی که میگوید توجیهات اخلاقی و حکومتی کشور را به او بقبولانم. سعی خودم را میکنم اما درک نمیکند. سعی کردم به او بگویم که از نگاه حاکمیت دخترها باید در چه مسائلی فعال باشند و چطور تربیت شوند که کیان خانواده قوی بماند و از این نوع حرفها اما متاسفانه موفق نبودم. وقتی به آن قسمت «باید» میرسم همه تاثیرکلامم از بین میرود.
دیروز دخترهایی که بلیت خریده بودند آنهم به قیمت ۱۰۰ هزار تومان و راهی آزادی شده بودند تا بازی استقلال و پیکان را ببینند، توسط مسئولان زیرک و باهوش، به طبقه دوم در کنج ورزشگاه هدایت شده بودند. میفهمم ملاحظات مسئولان را، میفهمم ترس از شادی گل بازیکنها و رفتنشان به سمت جایگاه دختران میتواند چه مکافاتی را بر مسئولان فدراسیون فوتبال تحمیل کند و همین قدم محتاطانهشان را به نابودی بکشاند.
میفهمم که فیلمهای مخابره شده از شادی تماشاگران پرسپولیس در بازی با صنعت نفت میتواند بخشی از طبقات سنتی ایران را عصبانی کند. طبقهای که توانایی و نفوذ فراوانی در بدنه حکومت دارد. میفهمم که این ماجرا و تصاویرش شاید موجب شود ایده جدیدی به ذهن آقای هاشمیگلپایگانی در بحث جریمه و توبیخ متبادر شود.
میفهمم که به شکل منصفانه شادمانی دختران تماشاگر، با آنچه حاکمیت بهعنوان یک حکومت دینی مدنظر دارد، متنافر است اما همه اینها در حل آن ایده، آن نگاه و پوشاندن آن شکاف تئوریک فایدهای ندارد. دیروز دختران تماشاگر مجبور بودند در بدترین قسمت ورزشگاه بازی را ببینند. شرایط و ملاحظات موجب شد تا آن احترامی که معمولا برای خانمها در مکانهای عمومی عرضه میشود اینجا به شکل معکوس عملیاتی شود. و خب یاد حرف دخترم افتادم.
دو: اما داستان اینگونه بود که در بلیتفروشی الکترونیکی دختران را به جایگاه جنوبی فرستاده بودند. در پشت دروازه. اما وقتی به استادیوم رسیدند پلیس آنها را به طبقه دوم در کنج جنوبی راهنمایی کرد! بانوان استقلالی در اولین حضورشان در مسابقههای امسال در دیدار مقابل مس کرمان، از جایگاه ۵ بازی را تماشا کردند. اما دست تقدیر آنها را به بدترین قسمت ورزشگاه راهنمایی کرد آنهم با آنکه پول بیشتری داده بودند.
در بازی استقلال و مس کرمان بلیت جایگاه زنان به قیمت ۵۰ هزار تومان به فروش رسید، اما بعد از تغییر موقعیت زنان در ورزشگاه، قیمت بلیتها نیز به ۱۰۰ هزار تومان افزایش پیدا کرد. البته زنان هوادار استقلال این بلیتها را برای جایگاه پشت دروازه جنوبی در طبقه اول خریده بودند نه طبقه دوم. در بازی استقلال و مس ضلع سمت راست جایگاه (VIP) ورزشگاه آزادی به زنان اختصاص داده شده بود.
سه: استقلال با سه تغییر عمده به میدان آمده بود. بهجای نیکنفس و مهری، اینبار رضاوند در ترکیب اصلی قرار گرفته بود. یامگا به دفاع راست رفته بود تا جانشین حردانی باشد و در خط حمله هم قایدی از ابتدا در زمین بود. استقلال نیمه اول تیم برتر زمین بود و چند فرصت بسیار خوب گلزنی پیدا کرد. استفاده هوشمندانه از سیلوا بهعنوان بازیساز در ارسال توپهای بلند موجب شده بود تا نزول چشمگیر مهدیپور در فصل جاری، تاثیری در بازی استقلال نداشته باشد.
ضربه چیپ محبی که توسط مدافعان حریف از خط دروازه برگشت داده شد و ضربه کمدقت بابایی در مصاف تک بهتک که به کنار دروازه خورد از مهمترین شانسهای استقلال بود. در آنسو پیکان در آخرین لحظات بازی به یک فرصت گل صددرصد دست یافت که حسینی با هوشمندی راه توپ مهاجم پیکان را سد کرد. نیمه دوم هم با میدانداری و عقبنشینی کامل پیکان همراه بود. آمدن شهباززاده، مهری و سلمانی هم زیاد تفاوتی را در شکل بازی استقلال ایجاد نکرد. آنها تیم برتر بودند اما حریف هم متخصص بازیهای دفاعی مقابل تیمهای قوی.
ضربه سر محبی که از کنار دروازه به اوت رفت و برخورد اتفاقی یک کرنر به دست مدافع پیکان چسبیده به تیر عمودی از لحظات مهم بازی بود. در آنسو کممانده بود تمیروف یک توپ بادآورده را به درون دروازه استقلال بفرستد که خب شوتش در دست حسینی آرام گرفت تا نشان دهد همچنان تمیروف است! حسینی در دقیقه ۸۷ ضربه هافبک سپاهان را با واکنشی دیدنی به کرنر فرستاد که البته به نظر میرسید توپ در چارچوب قرار نداشت.
حملات استقلال در برابر دیوار دفاعی بُتنی پیکان بهندرت به فرصت مناسبی ختم میشد. یک نوک حمله فیزیکی و کلاسیک استقلال نیاز داشت که نه بابایی و نه شهباززاده اینگونه نبودند. و در نهایت استقلال به دومین تساوی خود دست یافت. دو برد و دو تساوی و یک باخت تا با هشت امتیاز در جایگاه ششم جدول قرار بگیرد.
