روزنامه هفت صبح| یک: وقتی اعتراض و یا مقاومتی دربرابر یک تصمیم شکل میگیرد معمولا دوتا واکنش پیش میآید. اولی قاعدتا و به شکل طبیعی تجدید نظر در آن شیوه و ترمیم و تصحیح آن است، دومی که در ایران سابقه زیادی دارد این است که دوستان میگویند این مقاومت و این اعتراض به خاطر آن است که ما شیوهمان را به شکل کامل اجرا نکردیم و غفلت کردیم و باید روشمان را با قدرت و پافشاری بیشتری به انجام میرساندیم!
این ایده را بخصوص در حوزه تربیتی مد نظر دارند و وقتی از غفلت در عرصه تعلیم و تربیت نسل جدید حرف میزنند منظورشان تجدید نظر نیست بلکه عموما به این معناست که روشمان و هدفمان ایرادی ندارد فقط شیوه اجراییمان به اندازه کافی فراگیر نبوده است! این نگاه ناشی از اعتماد به نفس خارقالعادهای است که در میان این دوستان وجود دارد. حالا هم در مورد حوادث این روزها و اعتراضها و ناآرامیها دوستان زمزمه میکنند که غفلت کردهایم ! نه عزیز! به آن معنایی که در ذهنتان هست غفلتی نکردهاید. اتفاقا زیادی توجه کردهاید. شیوهتان هم به اندازه کافی فراگیر بوده. فقط کمی وابدهید.
دو: یکی از وحشتهای همیشگی من تجزیه ایران است. آنقدر افراطی که میرزا کوچک خان جنگلی را هم نمیتوانم بپذیرم. آن ماجرای ایجاد جمهوری گیلان حالا چه جمهوری سوسیالیستی و چه جمهوری اسلامی، مرا به عنوان یک علاقهمند آماتور تاریخ به شدت آزرده میسازد. حالا با هر دلیلی که آن بزرگوار داشته است.
اگر آن زمان بودم با همین ایدههایم حتما در سمت حکومت مرکزی مقتدر وقت قرار میگرفتم. همانطور که کلنل پسیان (و قاعدتا پیشهوری) را هم نمیتوانم درک کنم، مردان شجاعی بودهاند احتمالا، با شیوههای صددرصد اشتباه. میگویند جهنم با نیتهای خیر سنگفرش شده است.
این را هم میدانم برای فرار از این کابوس به یک ایران قدرتمند احتیاج داریم. اما این ایران قدرتمند چگونه شکل میگیرد؟ پافشاری بر ایدههایی که بر شکافهای اجتماعی و جنسیتی تاکید دارند کمکی به آن تصویر ایران قدرتمند میکند؟ تن دادن به ایدههای رادیکال در مهندسی اجتماعی کمکی به ما خواهد کرد؟ آیا سران سه قوه ما دورنمایی از آن ایران قدرتمند که وجهه بیرونیاش این روزها خدشهدار شده است در نظر دارند؟
سه: ممنوعالخروج کردن علی دایی، هدیه تهرانی، همایون شجریان، پیمان قاسمخانی و مانی حقیقی ازآن اشتباهات خسارت بار است. این 5 نفر جدا از کیفیتهای ورزشی و هنریشان (که همهشان در شاخههای خود درجه یک و ممتاز هستند) بارها محبت و علاقهشان به کشورشان را نشان دادهاند. چرا در موردشان سختگیری میکنید؟
چهار: با محدودیتهای اینترنتی توسط حاکمیت الان بخشی از مردم به شکل اتوماتیک دست از کار کشیدهاند!
پنج: خبرهایی شنیدیم که این هفته تکلیف روزنامهنگارها و خبرنگارهای بازداشتی در ناآرامیهای اخیر از جمله فاطمه رجبی مشخص میشود. بسیار هم عالی.
