روزنامه هفت صبح| یک: یکی از پدیدههای نابهنجار اعتراضها و ناآرامیهای جاری، اجاره دادن صفحات اینستاگرام به گروههای دیگر است آنهم بدون آنکه به مخاطب گفته شود که این صفحه را من نمینویسم و کسان دیگری آن را کنترل میکنند. اتفاقی بود که دو سال پیش با آن روبهرو شدم. وقتی که صفحه اینستاگرام خانم گلشیفته فراهانی (که بازیگر بسیار درجه یکی هستند) بیوقفه استوریهای تاریخی و سیاسی درباره قرارداد 25ساله ایران و چین منتشر میکرد.
آنقدر پر از جزئیات و ارجاعات تاریخی که مشخص بود ربطی به دانش تاریخی خانم فراهانی ندارد و ادمین دیگری به شکل موقت کنترل صفحه را در دست گرفته بود. این اتفاق در این روزها در صفحه خانم مهناز افشار با 16 میلیون فالوئر انجام شده و صفحهاش را در اختیار یک گروه اپوزیسیون قرار داده است.
حدس میزنم صفحه خانم سوگل خلخالیان هم در این شرایط قرار گرفته است و یا چند صفحه بسیار پرطرفدار در حوزه زیبایی و آرایش و همینطور چند تا کانال مشهور فوتبال اروپا در تلگرام ایرانی. حرف من بر سر سوژهها و بحثها و حرفهای منتشر شده در این صفحات نیست که اصلا داستان دیگری دارد اما ناجوانمردانه است که صفحهتان را به هر دلیلی به گروههای دیگر اجاره دهید.
علی دایی، ترانه علیدوستی و یا محراب قاسمخانی ایدههای خود را (چه درست و چه غلط) با شجاعت و از زبان خودشان مطرح میکنند و تو میدانی که با خود این اشخاص و عقایدشان رودررو هستی اما در اختیار گذاشتن صفحه به گروههای دیگر بهنظرم چندان پسندیده نیست. حالا با چه قیمتی و چه شرایطی نمیدانم. این خودش میتواند سوژه یک گزارش دیگر باشد. لابد میگویید وسط این هاگیر واگیر چه ملاحظاتی داری؟ آره بابا. اینجوری هستم.
دو: ملاقات وزیر ورزش با الناز رکابی کاری هوشمندانه بود. آفرین به وزیر. هیچوقت فکر نمیکردیم آقای سجادی کاری بکنند که به او آفرین بگوییم اما این اتفاق رخ داد. رکابی قهرمان همین کشور است.
سه: خوشبختانه فاطمه رجبی بعد از 27 روز بازداشت به میان خانواده و دوستانش بازگشته. امیدواریم او را به زودی در تحریریه هم ببینیم. فرشید قربانپور اما داستانش ادامه دارد.
چهار: همه میدانیم علی کریمی شاید در میان فوتبالدوستهای ایرانی محبوبتر باشد اما علی دایی یک چهره بینالمللی و به نوعی برند ایران است و در بسیاری از مناطق دنیا نام او مترادف با ایران قلمداد میشود. علی دایی نشان داده که بسیار سرسخت است و به این سادگی از در تفاهم در نمیآید حتی اگر ایده و عقیدهاش و یا داوریاش اشتباه باشد.
جایگاه علی دایی به حدی است که نماینده اردبیل رسما از گفتن حرفهای طعنهدار و به نوعی توهینآمیز علیه دایی عقبنشینی کرد و خبرگزاریها و روزنامهها و نشریات اصولگراها هیچکدام علاقه ندارند پنجره مذاکره و تفاهم را با این چهره بینالمللی فوتبال ایران ببندند. آیا دایی متقاعد می شود که در مورد حوادث اردبیل اشتباه کرده است یا برعکس؟ به هرحال فوتبالیستها در این روزها در معرکه غریبی به دام افتادهاند. آن هم در آستانه جامجهانی. آن هم در حالی که در انگلیس تلاشی آغاز شده که ایران را از جامجهانی محروم کنند. هرچند بعید است به جایی برسند.
