روزنامه هفت صبح | یک: آقای حداد عادل درباره موج رویکرد به حجاب در میان دانشجویان ایرانی در دهه پنجاه نکاتی را ذکر کرده است که خب نه به این حد اما تا حدی درست است. به هرحال به خاطر رویکردهای رادیکال اسلامی که ناشی از فعالیت حسينیه ارشاد بود و سخنرانیهای دکترعلی شریعتی و فعالیتهای رضا اصفهانی و همینطور نفوذ سازمان مجاهدین و نهضت آزادی موجب شد تا موج حجاب در میان جوانان دانشجو در دهه پنجاه نسبتا فراگیر شود دقیقا برعکس دهه چهل.
این را در معاشرت با خالههای جوان و پرشمارم میتوانستم حس کنم. به هرحال در مناطق مرکز به سمت شمال تهران، شهرهای ساحلی و برخی شهرهای مهم توریستی شما با ازدیاد زنان بیحجاب روبهرو بودید اما در شهرهای مرکزی، یا در مناطق جنوبی و شرقی تهران شما به ندرت زن بیحجاب میدیدید. به هرحال خواستم این نکته را خدمت دوستان عرض کنم که در مورد فضای سالهای قبل از انقلاب دچار حاشیه و دروغ نشوید.
دو: آنهایی که دنبال حذف ایران از جام جهانی هستند به هر دلیلی مستحق توهین و تحقیر هستند. با چه بهانهای با چه رویکردی؟ حتی اگر بر فرض محال در مرکز جناح حق هم باشید نباید با فوتبال ملی این شوخی را انجام دهید.
سه: فوتبال باشگاهی ایران در سطح نازلی در حال برگزاری است. تیم ملی اگر حاصل این لیگ باشد نباید امیدی به آن در جام جهانی داشته باشیم. امیدمان کیروش است و انضباط آهنین و سیستم فشرده و درگیرانهاش و همینطور بازیکنانی که به عنوان لژیونر در اروپا میدرخشند. اگر انگلیسیها بازیهای این هفته لیگ ایران را ببینند آن یک ذره دلهرهشان هم نابود خواهد شد. اما خوشبختانه آنها بازیهاي ایران را نميبینند و تصوری از بازی صدرنشین لیگ با ملوان و بازی سپاهان با تراکتور ندارند. تصور آنها خدا را شکر بر مبنای همان بازی ایران با اروگوئه و سنگال است.
