روزنامه هفت صبح| یک: سینمای روز دنیا بالاخص سینمای آمریکا از کمبود بازیگر خوب به‌شدت رنج می‌برد. حتی در رده بازیگران زن هم که معمولا هالیوود دست پر داشت، به مشکل برخورده‌اند. در حال حاضر بازیگر استرالیایی یعنی مارگو رابی سالی چهار پنج فیلم بازی می‌کند که در هیچ‌کدامشان درخشش ویژه‌ای ندارد و هنوز در حال استفاده از شهرت فیلم گرگ وال‌استریت و شمایل مبالغه‌آمیزی که اسکورسیزی از او ساخت و همین‌طور حضور در شوهای زنده تلویزیونی است.

آخرین فیلمش یعنی آمستردام نشانه‌ای از ضعف مفرط خانم رابی به‌عنوان بازیگر است. عملا در هر صحنه‌ای که حضور دارد فیلم دچار افت می‌شود. نوعی سرسری گرفتن نقش در حرکاتش و بیانش دیده می‌شود. خانم آنا دی آرماس و خانم کریستین استوارت هم دقیقا دچار مشکلات مشابهی هستند.

یعنی عدم جاه‌طلبی به‌عنوان بازیگر. البته مطمئنا شیفته پول بیشتر و شهرت بیشتر هم هستند اما به‌نظر نمی‌رسد در حرفه خود به‌عنوان بازیگر قله خاصی را از لحاظ کفایت و هنرمندی مد‌نظر داشته باشند. به‌نظر می‌رسد به بازیگری علاقه چندانی ندارند. درست برعکس بازیگرانی مثل اسکارلت یوهانسون،‌ اما استون و کی‌را نایتلی که مشخص است ذات حرفه خود را دوست دارند و هنوز هم نمایش‌های قانع‌کننده‌تری از این نوستاره‌های جدید سینمای آمریکا ارائه می‌کنند.

(از همه بهتر خانم لئا سیدو که خب فرانسوی است) و این را هم بگوییم که فیلم آمستردام با این‌همه ستاره، پس از بیست دقیقه درخشان اول، به ورطه کسالت و تزلزل سقوط می‌کند. تا اینجا بهترین فیلم‌های سال 2022، ‌جنایت‌های آینده از دیوید کراننبرگ، ‌مردن برای یک دلار ساخته والتر هیل، ‌ستاره‌ها سر ظهر ساخته کلر دنی و تصمیم به رفتن ساخته پارک چان ووک بوده‌اند. کلا به لحاظ نمایش فیلم خوب، ‌2022 تا به اینجا فرسخ‌ها از 2021 عقب‌تر بوده است. ببینیم در این چهل روز پیش‌رو چه می‌شود.

دو: لیست کی‌روش عجیب بود. بردن چهار دروازه‌بان به‌معنای واقعی کلمه زیاده‌کاری بود و از طرفی استفاده نکردن از سهمیه 26 نفره و قرار دادن یک نفر خالی کار عجیبی بود. شخصا فکر می‌کنم با توجه به پیر بودن تیم‌ملی می‌شد از این سهمیه‌های اضافی یعنی سه بازیکن بیشتری که می‌شد نسبت به جام‌های قبلی با خود به مسابقات برد، ‌برای تشویق بازیکنان جوان‌تر استفاده شود.

بازیکنانی مثل حسین‌زاده که سال قبل ستاره لیگ ایران بود و امسال با رفتن به بلژیک خودش را از یک جام‌جهانی محروم کرد،‌ یا محبی که سال بسیار خوبی را داشته و حتی سامان فلاح و یا یاسین سلمانی. البته ناشکری نکنیم و توافق کی‌روش با فدراسیون بر سر حضور سردار آزمون خودش موفقیت بزرگی بود و خوشحال مي‌شویم که این ستاره پرمشغله جنجالی که سال گذشته توان خودش را بین مشغله اسب‌های مسابقه و اتهام پری‌رویان روسی، ضایع کرده بود؛ در این جام‌جهانی تولد دوباره‌ای را تجربه کند. تا یادم نرفته: ‌اضافه شدن علی کریمی به لیست تیم‌ملی آن‌هم در آخرین غربال اتفاق جالبی بود. صیاد‌منش و امید ابراهیمی هم که بداقبالان بزرگ این جام هستند.

سه: امروز هیچ ایده سیاسی برای نوشتن و اندرز و نصیحت ندارم. امروز را استراحت کنید فردا با راهکارهای جدیدم مزاحمتان می‌شوم!

آخرین تحولاتکاربران ویژه - اجتماعیرا اینجا بخوانید.