روزنامه هفت صبح| به اسم و رسم وزارت راه نمی‌آید این همه حاشیه و دردسر داشته باشد اما پشت اسامی که تا امروز در طبقه آخر ساختمان دوقلو تپه‌های عباس آباد ساکن شدند واقعیت دیگری وجود داشته. تاریخچه برخی از وزرایی که به وزارت راه، مسکن و شهرسازی رسیدند معمولا دربردارنده حواشی جالبی است.

حالا همه این‌ها را برای چه گفتیم؟ برای اینکه دیروز بعد از یک هفته تایید و تکذیب، بالاخره معلوم شد رستم قاسمی استعفا که داده هیچ، رئیس‌جمهور هم با آن موافقت کرده. در نهایت بعد از چند حاشیه که درباره رستم قاسمی وجود داشت، او هم از وزارتخانه رفتنی شد و فعلا یکی از معاونانش سرپرست این وزارتخانه شده است.

رستم قاسمی پیش‌تر از اینکه به عنوان وزیر راه رئیسی شناخته شود، به عنوان وزیر نفت دولت دوم محمود احمدی نژاد شناخته می‌شد. حاشیه‌های او در این دولت سیزدهم از زمانی شروع شد که مشاور او را حین دریافت رشوه بازداشت کردند .یک نماینده ادعا کرد، قاسمی به جای جوابگویی، خودش را به کمردرد زد! همان روز سخنگوی دولت هم به دیدنش رفت و عکسی از وزیر در بستر بیماری منتشر شد.

پیش از همه اینها رستم قاسمی از قرارگاه خاتم وارد وزارت نفت شده بود،و خب جنجالی ترین اتفاق که فعالیت های او در این منصب را شاید به نادرستی تحت الشعاع قرار داد ماجرای دکل گمشده بود! قاسمی سال 1400 می‌خواست در انتخابات شرکت کند و اسم خود را در وزارت کشور هم نوشت اما انصرف داد. آخرین ماجرای او هم به انتشار عکسی در مالزی برمی‌گشت. دیروز گفته شد که رئیسی با استعفای او موافقت کرده و این ماجرا ما را به یاد این انداخت که همین دو روز قبل، یکی از نزدیکان و معاونان قاسمی به عنوان استاندار تهران معرفی شد.

آخوندی؛ وزیر نفرین‌شده
‌عباس آخوندی، متولد نجف، در خانواده‌ای به دنیا آمده که از دو طرف به روحانیون معروف عراق و ایران می‌رسد. خود او باجناق ناطق نوری است. آخوندی یک بار قبل از انقلاب و یک بار هم بعد از دولت خاتمی برای تمام کردن تحصیلات به انگلیس رفت. او دو بار وزیر بوده؛ یک بار سال 1372 تا 1376، یک بار هم 1392 تا 98 وزیر بوده. در دولت اول روحانی او یک بار استیضاح شد. یک بار دیگر هم در دولت دوم روحانی مجبور شد در جلسه استیضاح خودش شرکت کند که باز هم اعتمادها را جلب کرد.

در نهایت وقتی مجبور شد در استیضاح سوم حاضر شود، خودش استعفایش را داد و نوشت با سیاست‌های روحانی برای دخالت دولت در بازار مخالف بوده. او موثرترین فرد در تهیه پیش‌نویس لایحه اصل 44 قانون بوده و با این دو فکتی که آورده شد مشخص است که به لحاظ سیاسی باید او را یک تکنوکرات لیبرال بدانیم. عقیده‌ای که در سه استیضاح او خیلی تاثیر گذاشت.

رسانه‌ها دائما از او به عنوان «مدافع سرمایه‌داری» یا مردی با 8 هزار میلیارد تومان ثروت و 130 شرکت یاد می‌کردند! ضمن اینکه آخوندی دل خوشی هم از پروژه مسکن مهر که دولت احمدی نژاد آن را مهمترین دستاورد خود می‌دانست نداشت . نام او با قرارداد سنگین 19 میلیارد دلاری خرید ایرباس و بوئینگ هم گره خورده که آن قدر در تامین هزینه اش دست دست شد که تحریم های ترامپ از راه رسیدند. آخوندی لحن تندی با خبرنگاران و افراد غیرهمسو داشت و همین کار دستش داد. مثل برخورد نادرستی که با یک زن خبرنگار درباره‌ مرجوعی‌بودن هواپیماهایی که دولت تازه خریداری کرده بود داشت یا برخورد دیگری با یک شهروند که باز از چشم رسانه‌ها دور نماند.

بهبهانی و مدارک تحصیلی
حمید بهبهانی طی دوسال وزارت پرحاشیه‌ترین وزیر دولت دوم محمود احمدی نژاد بود. احمدی نژاد در دهه هفتاد در دانشگاه علم و صنعت شاگرد بهبهانی بود. شاگرد در سال 1388 او را به مجلس معرفی کرد و داستان‌ها از مهرماه همان سال شروع شد. از زمانی که رسانه‌ها مدعی شدند بخشی از مقالات بهبهانی در واقع گرته برداری بوده و بخش‌هایی از مقالات محققان خارجی را به نام خود منتشر کرده؛ استیضاح این وزیر یکی از روزهای غلغله مجلس بود.

بحث و جدل و داد و بیداد نماینده‌ها یک طرف و طرف دیگر تحریم رئیس‌جمهور و وزیر برای حضور در بهارستان باعث شد بسیاری از موضوعات مثل دخالت دولت برای ممانعت از برکناری وزیر مورد بحث قرار بگیرد. برخلاف همیشه صدا و سیما این جلسه را هم به صورت زنده پخش نکرد و در نهایت استیضاح وزیر رای آورد. سال 91 خبرنگار سایت الف، وابسته به احمد توکلی، آگهی مبنی بر اهدای یک گواهینامه خاص از دانشگاه کمبریج متعلق به بهبهانی پیدا کرد. آن زمان بهبهانی وزیر نبود و به عنوان رئیس شرکت ملی نفتکش شناخته می‌شد.

سال 1390 وزارت راه و شهرسازی با هم ادغام شد و وزیر مسکن مسئولیت راه را هم به عهده گرفت. نیکزاد امروز نایب رئیس اول مجلس است. مسیر سیاسی او از زمانی جدی‌تر شد که محمود احمدی نژاد او را به عنوان استاندار اردبیل معرفی کرد. نیکزاد حواشی زیادی نداشته. محمود احمدی نژاد حکم او را برای سرپرستی وزارت راه با عبارت قانون اساسی جمهوری ایرانی ( حذف اسلامی) صادر کرد و بعد از مهلت سرپرستی با حکم رهبری توانست بیشتر از مدتی که در قانون آمده به عنوان سرپرست در این وزارتخانه حضور داشته باشد.

کلانتری، نژاد حسینیان، دادمان و خرم
موسی کلانتری 33 ساله بود که در بمب گذاری دفتر حزب جمهوری اسلامی جان خودش را از دست. او برادر بزرگتر عیسی کلانتری است که بیشتر به عنوان سکان دار حوزه محیط زیست شناخته می‌شود. در مستندی که برای موسی ساخته شد، برادر کوچکتر روایات جالبی از او سبک زندگی کنجکاوانه و جست و جو گرانه او تعریف می‌کند. موسی تحصیلاتش را در آمریکا رها می‌کند و بعد از انقلاب به ایران می‌آید. این دو برادر در مرند، در یک خانواده مصدقی دو آتشه به دنیا آمده بودند.

مستند این وزیر سابق با این زاویه شروع می‌شود: یک روز معلم از او می‌پرسد که می‌خواهی چه کاره شوی، می‌گوید وزیر. معلم می‌گوید: «تو هیچ چی نمیشی.» او بعد از ثبت نام در دانشگاه پلی‌تکنیک در سال 45 از پدر خود یک بنز هدیه می‌گیرد. بعد به آلمان سفر می‌کند و آنجا دوربین قدیمی می‌خرد.

به همین خاطر ویدئوهای زیادی با این دوربین ضبط می‌کند که برای تهیه مستند زندگینامه‌اش از همان‌ها استفاده شده. در نهایت موسی در این بمب گذاری جان خود را از دست می‌دهد. اگر کلانتری به شهادت نمی‌رسید، احتمالا سید محمدهادی نژادحسینیان هم این فرصت را پیدا نمی‌کرد که به وزارت راه برود. به خاطر اینکه او در دو دولت بعد هاشمی رفسنجانی به عنوان وزیر وزارت صنایع منصوب می‌شود.

باید این میان نام دو وزیر راه دوره اصلاحات را هم بیاوریم. یکی از آنها رحمان دادمان است که در یک سانحه هوایی مهم کشته شد. مرگ او یکی از اتفاق‌های عجیب اوایل دهه هشتاد بود. ساعت ۶ صبح جهت انجام مأموریت اداری و افتتاح فرودگاه گرگان عازم استان گلستان می‌شود. ظاهراً خلبان هواپیمای خطوط هوایی آسمان که قرار بود او و هیات همراهش را به گرگان ببرد با دریافت گزارش هواشناسی از پرواز انصراف می‌دهد ولی هواپیمای دیگری اعلام آمادگی می‌کند. در نهایت ارتباط خلبان قطع می‌شود و به علل نامعلومی در ۱۰ مایلی ساری سقوط می‌کند.

در نهایت سازمان هواپیمایی کشوری در اطلاعیه‌ای رسمی علت سقوط هواپیمای حامل ایشان را اشتباه خلبان اعلام کرد. این ماجرا به سانحه هواپیمای یاک ۴۰ شرکت هواپیمایی فراز قشم مشهور شد. بعد از این اتفاق احمد خرم به جای او روی صندلی وزارت نشست و تا 1383 در این جایگاه بود. انفجار قطار نیشابور سال 1382 در دوره او رخ داد که بزرگترین حادثه ریلی در ایران محسوب می‌شود. حادثه‌ای مشکوک که 352نفر در آن کشته شدند. در نهایت وزیر راه‌و‌ترابری دولت اصلاحات با یک پرونده مفصل استیضاح و برکنار شد.

سایر اخبارکاربران ویژه - سیاسیرا از اینجا دنبال کنید.