روزنامه هفت صبح| در هالیوود کلاسیک مراکش جایی است مثل شانگهای. یک ناکجاآباد برای پناه مطرودین و انقلابیون و عشاق شکستخورده. مثل آن کازابلانکای رویایی که ریک عاشق ایلزا بود یا مراکش فیلم مشهور اشترنبرگ. جایی برای لژیونرهای بیوطن و آوازهخوانان سرگردان. در سینمای معاصر اما کوچه پسکوچههای پیچدر پیچ طنجه به لوکیشن برخی از جذابترین فیلمهای حادثهای بدل شده است. مثل تصاویر نفسگیر از فیلم اولتیماتوم بورن.
مراکش بهخاطر موقعیت جغرافیایی ویژهاش امکان رویاپردازی را برایتان فراهم میکند. لمیده در شمالغرب آفریقا که فاصلهاش با اروپا به باریکی تنگه جبلالطارق است. با سواحلی مشهور و زیبا رو به مدیترانه و از سوی دیگر به سمت اقیانوس اطلس. با نگاهی به سمت غرب و ریشهای استوار در شرق. سنتهای مذهبی و تجدد نفس به نفس یکدیگر. روبهروی هم.
کشوری حدودا یکچهارم ایران و با نصف جمعیت ایران. مراکش ورودی اسلام به اسپانیا بوده و هنوز هم مسلمانان مراکشیتبار فراوانی در اسپانیا زندگی میکنند اما به شکل متناقضی مراکشیها سالها مستعمره فرانسه بودهاند و زبان فرانسه، زبان دوم این کشور عربزبان محسوب میشود. مراکشیها همچنان پادشاه دارند و درگیر یک پرونده طولانی و فرسایشی برای سلطه بر صحرای غربی هستند که خب داستانش بسیار طولانی است.
فوتبال اما زندگی مراکشیهاست. طرفداری تیمهای باشگاهی برای جوانان مراکشی راهی برای نشان دادن هویت اجتماعی و حتی اعتراضات سیاسی است. اتمسفر دیوانهوار استادیومهای مراکش تنها در میان آرژانتینیها و اهالی استانبول قابلمشاهده است. نگاه کنید. این یک فصل جدید در آیین هواداری یک تیم فوتبال است. با چنین طرفدارانی نباید از موفقیت مراکشیها در جامجهانی شگفتزده شوید.
در مورد مراکش، در مورد آن سجده شکر انتهای موفقیتهایشان و پرچم فلسطین، خب این مزیت را دارند که این کارها را به شکل عرفی انجام میدهند. نه براي نمایش نه به طمع پاداش و نه از روی سفارش و دستور. ذاتا اینگونه هستند. این مسئله ظریفی است. ممکن است حتی زندگی شخصیشان شکل متفاوتی داشته باشد. (مثلا اشرف حکیمی را در کنار نامزدش دیدهایم) اما به شکل اتوماتیک مظاهر آیینی اسلام را اجرا میکنند. در مورد بردن پرچم فلسطین هم اینگونه است.
در مورد پیشبینی نتیجه بازی هرچند از صعود احتمالی مراکش به فینال هیجانزده میشویم (خیلی بیشتر از حضور کرهجنوبی و ترکیه در نیمهنهایی جامجهانی 2002) اما بعید است فرانسویها که به شکل معجزهآسایی از کمند انگلیس (احتمالا بهترین تیم این جام) گریختند بازی را به مراکشیها واگذار کنند. خیلی بعید است!
