روزنامه هفت صبح، کمال بردبار| هنوز سوت بازی کشیده نشده بود که در کانالهای تلگرامی این سوژه پرطرفدار شد که گلمحمدی را میخواهند زمین بزنند. میخواهند بعد از وریا و بایکوت دایی، خدمت گلمحمدی برسند. جالب اینکه گلمحمدی هم بلافاصله درکنفرانس مطبوعاتی این ایده را بال و پرداد: نمیخواهند ما قهرمان بشویم. مشکل هم من هستم. در واقع گلمحمدی به مجازات کاراکتر معترض خود در جریان اعتراضات پاییز از سوی نهادهای نامرئی در عرصه فوتبال اشاره کرده بود.
جالب آنکه مدیرعامل پرسپولیس یعنی درویش هم که خود از سوی وزارت ورزش منصوب شده است با کلماتی تند این فرضیه را تشدید کرد: دستور از بالاست که مانع قهرمانی پرسپولیس شوند!هفته قبل آنها در اهواز و در طول 98 دقیقه تقریبا فقط دو فرصت گل روی دروازه حریف داشتند و گل قشنگی هم خوردند. هرچند وقت کشیهای روی اعصاب فولادیها و جنجالهای نیمکت پرحاشیهشان، همه تمهیدات تاکتیکی نکونام را تحتالشعاع خود قرار داده بود. بیتوجهی داور به یک خطای پنالتی روی دیاباته هم بیشتر پرسپولیسیها را به خشم آورده بود هرچند تصاویر نشان میداد در لحظه خطا حوزه دید داور سد شده بود.
پرسپولیس ناکام در گلزنی و مقهور جنگ روانی فولادیها آمده بود که با شکست آلومینیوم به وضعیت خود در صدر جدول سروسامانی بدهد. بهخصوص که سپاهان با نتیجه 4 بر یک گل گهر را در هم کوبیده بود و خب همه میدانستند که آلومینیوم از چه برتری روحی و روانی مقابل پرسپولیس برخوردار است. همان طور که دیروز پیشبینی کرده بودیم سابقه سه بار شکست دادن سرخها در چند سال اخیر آنها را در شرایط بسیار خوبی به لحاظ روحی قرار داده بود.
یک فرار سریع از میلاد فخرالدینی که از «آنتی پرسپولیسی» ترین پدیدههای فوتبال ماست موجب شد تا در موقعیتی مشکوک به آفساید با بیرانوند تک به تک شود. (باز هم از پشت دفاع چپ که دیگر به پاشنه آشیل پرسپولیس بدل شده است) بیاحتیاطی بیرانوند و خطای او بر روی فخرالدینی در بیرون محوطه جریمه ماجرا را مغلوبه کرد. اخراج بیرانوند!
این حادثه در دقیقه 43 رخ داد. از این به بعد خاطره تلخ اهواز تجمیع شد با این حادثه در آزادی و پرسپولیسیها کاملا متقاعد شدند که توطئهای برای مغلوب کردن سرخها در جریان است. بهخصوص که در برخی تصاویر فخرالدینی در موقعیت آفساید استارت خود را شروع کرده بود هرچند تصاویری هم بود که این ادعا را مخدوش جلوه میداد. در هر دو صورت جایگیری صددرصد غلط کمک داور کاملا مشخص بود.
اما اگر این صحنه قابل پذیرش بود، خطای پنالتی در نیمه دوم بر روی ترابی آن قدر آشکار بود که اگر داور مسابقه متوجه آن نشد، یا فقط به خاطر عدم احاطه داور بر دانش داوری است و یا باید تئوری توطئه مطرح شده از سوی گل محمدی را بپذیریم. هرچه بود پرسپولیس در دو ملاقات پیاپی با دو گربه سیاه قدیمی خود فقط یک امتیاز به دست آورد و هیچ گلی به ثمر نرساند هرچند گلمحمدی میتواند به نادیده گرفته شدن دو پنالتی حتمی از سوی داور معترض باشد.
پرسپولیس برای غلبه بر این شرایط باید پلن بی خود را رو کند. آنها در تساوی دو بر دو مقابل استقلال در نیم فصل اول نشان دادند در صورت لزوم میتوانند از ضربات ایستگاهی به بهترین شکل ممکن سود بجویند. گلمحمدی هنوز هم میتواند رویای قهرمانی را پی بگیرد.بیایید اصلا تئوری توطئه را کنار بگذاریم. فرض کنیم نه انگیزه سیاسی وجود دارد و نه خدای ناکرده زدوبندهای اقتصادی و جامعه داوری ما شامل داورانی پاک و توصیهناپذیر و شریف و مقاوم هستند.
همه این امتیازات را با کمال میل به داوران هدیه میکنیم. نوش جانشان. اما در قبال دادن همه این پوئنها، باید بگوییم پس مشکل داوران ما مواردی مثل ضعف در تصمیم گیری، ترسو بودن، عدم احاطه بر قوانین داوری، عدم تمرکز و عدم جایگیری مناسب هستند. حالا خود جامعه داوری انتخاب کند که کدام یک از این نوع اتهامات توصیف وضعیت داوری ما خواهد بود.
بههرحال پرسپولیس 55 دقیقه ده نفره بازی کرد و در نیمه دوم شانس گل زدن هم داشت که خب دروازهبان آلومینیوم با مهارت توپ آل کثیر را دفع کرد و یک بار هم گوهری به شکلی جادویی توپ محمد آزادی را برگرداند. درباره پنالتی روی ترابی هم که خب گفتیم. هرچه بود سپاهان در دو هفته اختلاف 5 امتیازی خود با پرسپولیس را از بین برد و با تفاضل گل بهتر صدرنشین شد. هرچند محروم شدن نورافکن و مغانلو آن هم در بازی سخت اهواز مقابل فولاد شرایط هفته بعد را پیچیدهتر کرده است.
