روزنامه هفت صبح، آرتین ابراهیمی| استخدام بازیکن خارجی، یکی از وجوه چشموهمچشمی مدیران فوتبالی ایران است که طی دو دهه اخیر باعث شده پای بازیکنان بیکیفیت زیادی به لیگ فوتبال ایران باز شود. از جمع صدها بازیکنی که به تیمهای مختلف لیگ برتر و حتی لیگ آزادگان آمدند و رفتند، به جرات میتوان گفت که تنها نام چند نفر در حافظه فوتبالدوستان ایرانی باقی مانده است؛ بازیکنانی نظیر فابیو جانواریو، ابراهیم توره، جیلوید ساموئل، سرور جپاروف، مامه بابا تیام و چند نام دیگر.
این نشان از ضعف ساختاری مدیریت در فوتبال و نفوذ دلالی در ارکان باشگاههاست که ظاهراً هیچ راهحلی برای گذر از آنهم وجود ندارد. سالهاست مدیربرنامههای مختلف دیویدی بهدست سراغ مدیران و مربیان میآیند، هایلایت موکلان خود را روی صفحه مانیتور نشان میدهند، بلیت میخرند، بازیکن میآورند، پول به جیب میزنند، این دور باطل را در هر فصل نقلوانتقالاتی تکرار میکنند و به همه نیشخند میزنند.
در این بازار بیدر و پیکر فوتبالی، هرازگاهی بازیکنی ظهور میکند که با برخورداری از حداقل تواناییهای فنی، در قالب ستاره لیگ ایران از او یاد میشود. البته که این بازیکنان قابل احترام هستند، اما مشکل جای دیگری است که باعث میشود با دیدن یک بازیکن خارجی نسبتاً باکیفیت در لیگ برتر ایران شگفتزده شویم.
در فصل جاری این عنوان دربست در اختیار یک پرتغالی 30 ساله است؛ ریکاردو آلوز هافبک طراح و گلساز تراکتورسازی که فراتر از حد انتظار نشان داده و مهندس فوتبال ایران شده است؛ آلوز 10 سال در ردههای پایه و 10 سال هم با قراردادهای حرفهای فوتبال بازی کرده، اما به استناد وبسایت معتبر ترانسفرمارکت آلمان، فقط 200 هزار یورو حق نقلوانتقال او طی این سالهای طولانی بوده که آنهم توسط تراکتورسازی به غیرت قزاقستان پرداخت شده است!اما ریکاردو آلوز کیست و چگونه به فوتبال ایران آمده است؟ کلید پاسخ، قربان بردیف است؛ سرمربی روستبار که پای این پرتغالی را به فوتبال ایران باز کرده است.
قربان بردیف
قربان بکیویچ بردیف 70ساله، متولد عشقآباد ترکمنستان، در دوران بازی خود در لیگ اتحاد شوروی، هافبک بوده و در تیمهای غیرت و رستوف توپ زده و به نسبت پست بازی خود، گلزن هم بوده است. دوران مربیگری او نیز به هدایت تیمهای گنجلربیرلیگی ترکیه، غیرت، تیم ملی ترکمنستان، روبینکازان، روستوف و سوشی محدود میشود که بهترین روزهای خود را با روبینکازان تجربه کرده است. بردیف اصولاً رابطهای عاطفی با بازیکنان ممتاز تیمهای خود برقرار کرده و بهنوعی در ترانسفر آنها سهیم میشود. این مورد را قبلاً در انتقال سردار آزمون دیده بودیم و حال صحبت از ریکاردو آلوز است که با نظر مستقیم او از غیرت قزاقستان به تراکتورسازی آمد تا ستاره فوتبال امروز ایران شود.
غیرت
غیرت kairat تیمی از آلمآتی پایتخت قزاقستان است که سال 1954 تاسیس شده؛ در دوره اتحاد شوروی یک بار برنده جام فدراسیون و دو بار نیز فاتح لیگ یک شده و پس از فروپاشی این نظام فدراتیو سوسیالیستی، تاکنون 3 عنوان قهرمانی لیگ، 8 جام حذفی و 2 سوپرجام قزاقستان را بهدست آورده است.
آلوز در نیم فصل زمستانی 22-2021 با نظر مستقیم بردیف از سووکوف روسیه به غیرت قزاقستان منتقل شده و وقتی در پایان فصل، سرمربی ترکمن بار سفر به تبریز را بست، این هافبک پرتغالی هم راهی تراکتورسازی شد و با رقم 200 هزار یورو، با زنوزی قرارداد بست؛ قراردادی که آپشنهایی داشت و مشروط به بازی زیر نظر بردیف بود؛ اما اینکه چگونه او حاضر شد پس از جدایی بردیف و رایزنی با هموطن استقلالیاش ساپینتو، قرارداد خود را به مدت 3 فصل دیگر تمدید کند، سوالی است که البته پاسخ آن زیاد دشوار به نظر نمیرسد.
ریکاردو آلوز
نام کامل او، ریکاردو آلوز کوئلهو داسیلوا است؛ متولد 25 مارس 1993 در لوروسا پرتغال که بهزودی 30 ساله میشود. از 8 سالگی فوتبال خود را از آکادمی لوسیتانیا در منطقه آویرو پرتغال شروع کرده و البته بیشتر دوران جوانی خود را طی دو دوره حضور در پورتو توپ زده و در مقطعی هم عضو تیم بوآویشتا بوده است.
آلوز در سال 2012 در 19 سالگی اولین قرارداد حرفهای خود را با تیم بلننسس امضا میکند و سال بعد بهصورت قرضی راهی پورتیموننسه میشود. او از سال 2015 از لیگ پرتغال خارج میشود؛ ابتدا به رومانی میرود و به عضویت راپید بخارست درمیآید، اما اصلاً در این تیم موفق نمیشود و در نقل و انتقالات نیمفصل راهی لیگ ضعیف اسلوونی شده و سه فصل در تیم المپیا لوبلیانا توپ میزند. هافبک پرتغالی در این تیم گمنام 78 بازی انجام میدهد، 15 گل میزند و در فصل پایانی بازی خود پس از دبل قهرمانی لیگ و جام حذفی، عنوان بهترین بازیکن لیگ اسلوونی را از آن خود میکند.
سرزمین روسها
مقصد بعدی آلوز، لیگ روسیه و تیم افسیاورنبورگ بود؛ باشگاهی که سال 1976 تاسیس شده و همواره بهصورت آسانسوری بین لیگ برتر و دسته یک روسیه در رفت و آمد بوده است. آلوز هم در این بالا و پایین رفتن تیم روسی در فاصله سالهای 2018 تا 2020 که پاندمی کرونا هم مزید بر علت شده بود، نقش داشت. او در اورنبورگ 39 بازی انجام داد و 7 گل زد.
آلوز سال 2021 به تیمی دیگر از روسیه ملحق شد؛ کریلیا سووکوف که مدتها درگیر مشکلات مالی و عدم صدور مجوز حرفهای بود و با شکایت یان کولر مهاجم قدیمی چکها، مثل برخی تیمهای وطنی زیر تیغ پنجره بسته و دیگر محدودیتهای فیفا قرار داشت. آلوز در این تیم 12 بازی انجام داد و گلی نزد.
در نیم فصل هم با نظر قربان بردیف به غیرت قزاقستان منتقل شد تا چالشی درگیر را در کشوری جدید تجربه کند. او در این تیم پُرطرفدار شهر آلمآتی هم 19 بازی انجام داد و گلی نزد؛ فصلی که با قهرمانی آستانه و مقام چهارمی غیرت در لیگ 14 تیمی قزاقستان به پایان رسید.آلوز بعد از جدایی توافقی بردیف از غیرت و آمدن او به ایران ترجیح داد مربیاش را همراهی کند تا در تراکتورسازی به اوج دوران فوتبالی خود برسد.
حق ترانسفر آلوز
این هافبک پرتغالی طبق گزارش وبسایت ترانسفرمارکت در سال 2022 و با وجود این که 800 هزار یورو ارزشگذاری شده بود، با 200 هزار یورو به تراکتورسازی پیوست؛ در حالیکه در همه نقل و انتقالات قبلی خود بازیکن قرضی Loan یا آزاد Free Transfer بوده و به این عبارت، کل هزینه نقل و انتقالاتی او در تمام دوران فوتبالیاش که در ترانسفرمارکت با عبارت Total Transfer Fees شناخته میشود، همین 200 هزار یورویی بوده که زنوزی به غیرت پرداخته است. تمدید سهساله قرارداد او که با رقمی نامعلوم و البته زیادی صورت گرفته، باعث شده تا ارزش این هافبک 30 ساله پرتغالی در آخرین آپدیت ترانسفرمارکت به 1 میلیون و 200 هزار یورو افزایش یابد.
