روزنامه هفت صبح| از بعضی از پیشکسوتان پرسپولیس و استقلال کاملا قطع امید کردهایم. اصلا راستش را بخواهید فکر میکنیم آنها اشتباهی بازیکن شدهاند و در بهترین حالت باید لیدری، چیزی میشدند و در استادیوم شیپور به دست میگرفتند و شعار میدادند. یعنی کریهایی که بعضی از این دوستان در فضای مجازی میخوانند، برای لیدرها و هواداران جوان هم قفل است.
باور کنید خیلی از هواداران احساسی و کمسن و سال دو تیم هم از خواندن بعضی از کریها و گفتن بعضی از جملات شرمشان میآید و این چیزها را در شأن خود نمیدانند. اما امان از بعضی از این پیشکسوتان! اصلا شأن و منزلت خودشان، سن و سالشان و باشگاهی را که در آن بازی کردهاند، رعایت نمیکنند.
در یکی از جدیدترین کریخوانیهای بچگانه و بیمزه که از فرط تکرار از مد افتاده، سپهر حیدری پیشکسوت پرسپولیس این متن را خطاب به سپاهانیها استوری کرده است: «با این همه سر و صدا، نکنه چهارشنبه دوباره تو رختکن گیر کنید و نیایید بیرون؟ خوبیت نداره، چون پخش زنده است. اگه قراره نیایید بیرون، تکلیف رو روشن کنید تو همون رختکن بازی کنیم که بعد نگید …» این کریخوانی بیمزه کار کسی است که کاپیتان پرسپولیس هم بوده و بارها در همین استوریها و مصاحبههایش از «مکتب پرسپولیس» گفته است.
فردا یا پرسپولیس برنده خواهد شد یا سپاهان. آیا سپهر حیدری به این فکر کرده که اگر پرسپولیس ببازد و حذف شود، باید حداقل به خودش چه جوابی بدهد؟ آیا اگر این اتفاق بیفتد، او به هواداران سپاهان حق میدهد که همین قدر نازل و سخیف و حتی غیرمحترمانهتر پاسخ کریخوانی او را بدهند؟
یا برآشفته میشود و در یک استوری دیگر از خجالت آنها درمیآید؟ واقعا نمیشد یک پیشکسوت فوتبال ایران کمی محترمانهتر و در شأن پرسپولیس و سپاهان کری بخواند که حداقل اگر هم تیمش ببازد، احترام خودش حفظ شود و مثلا یک هوادار جوان تیم رقیب حرمت او را نشکند؟ آیا او نمیداند که حرمت امامزاده به متولی آن است؟
از کدام رزومه حرف میزنید آقای درخشان؟
دو روز پیش بود که یکی از خبرگزاریهای رسمی کشور از 6 کاندیدای فدراسیون فوتبال برای هدایت تیم امید رونمایی کرد. از این 6 گزینه 5 نفر جزو مربیان جوان و نسبتا تازهنفس فوتبال به شمار میروند. وحید هاشمیان، فرهاد مجیدی، سعید دقیقی، رسول خطیبی و محرم نویدکیا گزینههای جوان و جذاب فدراسیون هستند که بعید است هیچکدام با مخالفت زیادی از سوی افکار عمومی مواجه باشند اما گزینه ششم که مشخص نیست چه سنخیتی با سایر گزینهها دارد و چرا جزو کاندیداهاست، حمید درخشان است.
او حالا 64 ساله است و اگرچه برای مربیگری هنوز خیلی هم پیر نیست اما خب به نظر میرسد برای هدایت تیم امید گزینه مناسبی نیست. ماجرا البته فقط سن و سال او نیست و کارنامه نهچندان درخشانِ درخشان هم باعث میشود تا بخش بزرگی از هواداران و مخاطبان فوتبال از حضور او روی نیمکت تیم امید استقبال نکنند.
آخرین تیمهایی که او سرمربی آنها بود، سایپا، نفت مسجدسلیمان، نفت تهران، خونه به خونه، پرسپولیس و داماش گیلان بودند که او در هیچ کدام از این تیمها موفق نبود. یکی از بزرگترین رسواییهای فوتبال ملی در ردههای پایه هم در زمان سرمربیگری او در تیم ملی نوجوانان رقم خورد. حدود 25 سال پیش، تیم نوجوانانی که حمید درخشان سرمربیاش بود، بازیکنانی داشت که حتی برای رده سنی امید هم بزرگ بودند و خب لو رفتند و آن تیم از هم پاشید و فوتبال ایران توسط ایافسی جریمه و محروم هم شد.
تنها افتخار قابل ذکر درخشان در تمام سالهای مربیگریاش که به 30 سال میرسد، نایبقهرمانی با شاهین بوشهر در جامحذفی است. در واقع با هیچ منطقی او در این سن و سال نباید گزینه هدایت تیم امید باشد اما خب ظاهرا هست. اینها را گفتیم تا برسیم به اصل مطلب. جناب آقای درخشان در واکنش به اینکه یکی از گزینههای هدایت تیم امید است، گفته: «کدام گزینه رزومهای بهتر از من دارد؟» ما دیگر حرفی برای گفتن نداریم!
