روزنامه هفت صبح| یک: ماجرای مسمومیت دختران دانشآموز در قم ادامه دارد. ابتدا برخی مسئولین میگفتند بیخودی دارید شلوغ میکنید و خیلی هم جدی نیست اما کمکم آن حرفها را کنار گذاشتند و به تحقیقات درباره این ماجرای مرموز پرداختهاند. از پلیس و آگاهی تا انستیتو رازی و دانشگاه تهران و وزارت بهداشت و… همه در حال تحقیق درباره این موضوع هستند و هیچکس گره ماجرا را حل نکرده است و مسمومیتها ادامه دارد. حتی مظنونین ماجرا هم اعلام نشدهاند. حتی فرضیهای هم مطرح نشده. این از آن پروندههای پرپیچ و خم است که نمیدانیم چه فرجامی خواهد داشت.
از اینجور پروندهها هم قبلا داشتهایم. مثلا ربودن مجسمههای شهری تهران در روز روشن و با جرثقیل که نه متهمش معرفی شد و نه دلیل این کار مشخص شد. یا ماجرای حمله دردناک به سه زن در اصفهان که آن هم به جایی نرسید و پلیس نتوانست سرنخی از ماجرا به دست بیاورد و پرونده مختومه شد. خلاصه فکر کنم پرونده مسمومیت دختران دانشآموز قمی هم از همان دست پروندههای سخت است. بعضی وقتها اینطوری میشود دیگر. پروندههای پیچیده.
دو: اواخر دهه هشتاد بود که امکان ارسال پیامکهای تصویری توسط رایتل مطرح شد و خب به هیچ جایی نرسید. یک حرفهایی رد و بدل شد درباره لزوم پیوست فرهنگ این طرح و مخالفت برخی علمای محترم با این رویداد تکنولوژیک و اینطور ماجراها که دست آخر هم به فراموشی سپرده شد. کلا دولتها در دورههای مختلف وقتی یک پدیده با مخالفت برخی از علما روبهرو میشود هر طور شده ماجرا را میپیچانند و بایگانیاش میکنند. مثلا در مورد ورود بانوان به ورزشگاهها هم اتفاقی مشابه رخ داد. چند سال بعد از مخالفت با این فناوری،کلی پیامرسان خارجی این فناوری را به داخل گوشیهایمان آوردند.
سه: نوشتن درباره بهای گوشت و دلار هم که دیگر کار خزی شده است. اینکه بگوییم نرخ اجناس به شدت در حال بالارفتن هستند هم دردی را دوا نمیکند. ارجاع به وعده و وعیدها هم فایدهای ندارند. همین است که هست. در دولت و حاکمیت هم یکصدا از مردم مقاومت بیشتر میخواهند و اینکه چهار ماه دیگر تورم کنترل خواهد شد. یعنی وعده دادهاند که مثلا در آغاز تیرماه اوضاع ردیف میشود. به امید خدا. طفلی مثلا آقای فرزین چه فشاری را باید تحمل کند.
