روزنامه هفت صبح، سارا سبزی| از ستون پیامهای خواستگاری یک روزنامه در دهه 40 شمسی: «آقایی 35 ساله، چشم میشی و موی مشکی، دکتر، در حال تحصیل تخصص چشم، حقوق بیست هزار ریال+ مسلمان و … که مایل است با دوشیزهای 20 تا 24 ساله ازدواج کند.» عمر این ستونهای پرطرفدار در روزنامههای 40 تا 50 سال قبل مدتهاست تمام شده و حالا جایشان را به سایتهای همسریابی دادهاند که با فرمی جدید، تقریبا همین اطلاعات را در مراحل اولیه از متقاضیان درخواست میکنند.
دیروز خبری از آغاز مراحل دریافت مجوز مراکز همسرگزینی منتشر شد که طبق آن مراکزی که میخواهند در این حوزه فعالیت داشته باشند، باید در سامانهای ثبتنام کنند و مجوز بگیرند. این خبر یعنی به غیر از چند مورد محدود، مرکز و سایت معتبری در دسترس نیست و اگر تصمیم دارید به سایتهای همسریابی سربزنید و برای خودتان حساب کاربری باز کنید و البته، معتبر بودن آن برایتان مهم است، فعلا باید صبر کنید. مجوز این سایتها از طرف سازمان تبلیغات اسلامی صادر میشود و نظارت، ارزیابی، مصاحبه و تایید این مراکز بر عهده این سازمان است و وزارت ورزش و جوانان هم کار صدور مجوز آنها را صادر میکند.
اولین مرکز همسرگزینی خصوصی که به صورت رسمی فعالیتش را شروع کرد، مرکز پیوند بود که سال 94 خبرش منتشر شد. بعد از هفت سال به سایت آن سر زدیم و خبری از فعالیتش نبود. دومین مرکز همسریابی که به نام مرکز رسمی معرفی شده و متعلق به موسسه تبیان است، همدم است که فعال است.
به غیر از این هم قرار بود سامانه ملی مشاوره و آموزش ازدواج هم راه بیفتد که از آن هم خبری نیست. شش ماه پیش تکلیف فعالیت سایتهای همسریابی بدون مجوز روشن و اعلام شد که هیچ مجموعهای با عنوان همسرگزینی در فضای حقیقی و مجازی اجازه هیچ فعالیتی ندارد و ضابطین قانونی میتوانند برخورد قانونی با متخلفان داشته باشند.
سایتها و کانالهای همسریابی همیشه فعال بودهاند و تقریبا همه آنهایی که با اولین جستجو در اینترنت به آنها میرسید، غیرقانونی کار میکنند و اگر بخواهند مجوز بگیرند، باید از چند فیلتر عبور کنند؛ یعنی شرایطی که سازمان تبلیغات اسلامی طراحی کرده است. از تابستان ۱۴۰۱ تا حالا ۲۴ مجوز مرکز انتخاب همسر صادر شده که در ۱۱ استان کشور فعالند، ولی جزئیاتی از آنها در دسترس نیست و نام و نشانشان معرفی نشده است.
مراقب کلاهتان باشید
کلیدواژه کلاهبرداری + سایت همسریابی را که جستجو کنید، به نتایج جالب و زیادی از کلاهبرداری سایتهایی میرسید که به نام پیدا کردن همسر، از شما بابت معرفی زوج ایدهآلتان هزینهای دریافت میکنند، اما در نهایت دست شما را در پوست گردو میگذارند و دیگر خبری از آنها نمیشود. اگر کانالی به شما گفت که با مجوز وزارت ارشاد فعالیت میکند، مطمئن باشید که حقیقت ندارد؛ چون وزارت ارشاد مجوزی برای فعالیت در کانالهای تلگرامی و دیگر پیامرسانهای شبکههای اجتماعی صادر نمیکند.
سایتهای دانشجویی هم در دسترس است
اگر دانشجویید و به مرحله تصمیم به ازدواج رسیدهاید و دنبال واسطهای میگردید، کارتان چندان سخت نیست؛ چون ماجرای پیدا کردن زوج مناسب به غیر از سایتهای همسریابی رسمی، در دانشگاهها هم پیگیری میشود و برای آن یک سایت و یک رده شغلی هم تعریف شده است که به آن واسطهگری میگویند.
سایت «همرسان» برای همه دانشجویان طراحی شده که قبل از ازدواج، حین ازدواج و بعد ازدواج به آنها مشاوره بدهد. پذیرش متقاضیان هم در این سایت شرایط خاصی دارد. مثل اینکه تمامی مراحل معرفی متقاضیان به یکدیگر از طریق خانوادهها انجام میپذیرد و هر دو طرف باید اعضای خانواده را در جریان قرار دهند، خدمات مشاوره و معرفی رایگان است و فقط کسانی میتوانند در این سایت ثبتنام کنند که مجردند و میخواهند ازدواج دائم داشته باشند.
این سایت حتی پیشنهاد کرده است که اگر دو طرف به نتیجه نرسیدند، چطور باید ماجرا را تمام کند. به پیشنهاد همرسان، آقایان متقاضی در صورت ملاقات با خانم معرفی شده، چنانچه به هر دلیل صحبتهایشان به نتیجه نرسید، طی تماس تلفنی با خانواده دخترخانم ضمن تشکر از آنان و آرزوی سعادت و خوشبختی برایشان نتیجه را اطلاع دهند.
