روزنامه هفت صبح| پست به پست با بهترینهای پرسپولیس و استقلال در طی سالهای دراز.
بهترین دروازهبان:
بهترین دروازهبانی که در پرسپولیس ظهور کرده مطمئنا احمدرضا عابدزاده است که پس از سه فصل بسیار موفق در استقلال به پرسپولیس آمد و هفت سال در پرسپولیس حضور داشت. او نامزد عنوان بهترین دروازهبان تاریخ فوتبال ایران هم هست. حضورش در پرسپولیس همزمان شد با آسیب دیدگی و عمل جراحی ناموفقش اما این مشکل جسمانی را عابدزاده با پختگی و هوشیاری بیشتر درون دروازه حل کرد.
عنوان دوم را به علیرضا بیرانوند بدهیم که در هفت سال گذشته به تناوب درون دروازه پرسپولیس ایستاده و از ستونهای موفقیت تیم برانکو بوده است. نفر سوم بهرام مودت دروازهبان دهه پنجاه پرسپولیس که به تیم ملی هم رسید و نفر چهارم بهروز سلطانی دروازهبان بلند قامت دهه شصت که او هم پیرهن تیم ملی را بر تن کرد. براي انتخاب پنجمین دروازهبان پرسپولیسی باید عزیز اصلی را انتخاب کنیم که خب اکثر دوره کاریاش در شاهین گذشت اما سه فصل موفق را در پرسپولیس از سرگذراند.
در استقلال عنوان بهترین دروازهبان بیتردید به ناصرحجازی میرسد که در سالهای 49 تا 54 و بعد هم در نیمه اول دهه شصت پیرهن تاج را بر تن کرد. نفر دوم مهدی رحمتی است که در نیمه دوم دهه هشتاد تا اوایل دهه نود یک امپراطوری کامل در استقلال برای خود برپا کرده بود و بسیار هم محبوب بود. براي سومین دروازهبان تاریخ استقلال سراغ منصور رشیدی میرویم که چندین فصل رقابت جالبی را با مرحوم حجازی چه در تاج و چه در تیم ملی برگزار کرد. نفرچهارم احمدرضا عابدزاده است که تنها سه فصل در استقلال بود اما موفقیتهای بزرگی به دست آورد از جمله قهرمانی آسیا. و بالاخره نفر پنجم فهرست مهدی کشاورز دروازهبان رشید و شجاع تاج در دهه چهل. و خب باید یادی از بهزاد غلامپور هم بکنیم.
بهترین دفاع وسط:
خب برای پرسپولیسیها در این پست سه نام افسانهای وجود دارد. از سه نسل مختلف. جعفر کاشانی، محمد پنجعلی و سیدجلال حسینی. هر سه نفر ستونهای پرسپولیس و تیم ملی بودند. اجازه بدهید این سه نفر را ردهبندی نکنیم. هر سه سالهای طولانی پیرهن سرخها را پوشیدند. مسیح مسیحنیا، علی انصاریان، نادر محمدخانی، شجاع خلیلزاده و بیژن ذوالفقارنسب از دیگر نامهای بزرگ در دفاع وسط پرسپولیس بودهاند.
نام اکبر کارگر جم ستاره بزرگ اوایل دهه پنجاه تاج در صدر این فهرست براي تاج و استقلال قرار دارد. عارف قلیزاده دفاع وسط بزرگ تاج از دوران کلاسیک مستحق حضور در ردههای بالای این فهرست است. نصرالله عبداللهی و حسن حبیبی هردو چند فصل محدود در تاج توپ زدند. مهدی پاشازاده و امیرحسین صادقی هردو به پیرهن تیم ملی رسیدند و در جامهای جهانی حضور بسیار موفقی هم داشتند.
بهترین دفاع راست:
در پرسپولیس به شکل سنتی این عنوان در ید ابراهیم آشتیانی قرار دارد که هفت فصل موفق در پرسپولیس در اواخر دهه چهل و نیمه اول دهه پنجاه را از سرگذراند و در تیم ملی هم ستارهای بدون جانشین بود. رامین رضائیان چند فصل محدود در پرسپولیس توپ زده و همیشه هم خوب بوده است. به جز این دو نفر باید یادی از محمد دادکان کنیم که در پرسپولیس چند سالی جانشین ابراهیم آشتیانی بود. فریبرز مرادی و روحالله عبادزاده دو دفاع راست تکنیکی پرسپولیس که در دهه شصت بین پرسپولیسیها محبوبیت زیادی داشتند. کلا قرمزها در پست دفاع راست دستشان زیاد پر نبوده است.
در استقلال با حضور و سایه جواد زرینچه فرد دیگری را نباید در این پست در جای اول قرار داد اما شاید اگر انقلاب نبود حسن نظری با اختلاف عنوان بهترین دفاع راست تاج و حتی تاریخ فوتبال ایران را ازآن خود میکرد. خسرو حیدری میتواند به عنوان سومین گزینه در این پست معرفی شود که دورهای بسیار طلایی را در استقلال از سرگذراند. جایگاه چهارم را به شاهین بیانی بدهیم که در دهه شصت ستاره سمت راست خط دفاعی استقلال بود. نفر پنجم هم کسی نیست جز منصور پورحیدری که در همین پست دفاع راست همراه تاج قهرمان آسیا شد و گل پیروزی تاجیها به هاپوئل روی نفوذ و سانتر خوب او شکل گرفت. و حیف از مجاهد خضیراوی!
بهترین دفاع چپ:
مجتبی محرمی که شاید بهترین دفاع چپ تاریخ فوتبال ما باشد در صدر این فهرست برای پرسپولیس قرار دارد. در کنارش رضا شاهرودی و مهرداد میناوند را هم داریم که رقابتشان جزو داستانهای جالب تاریخ فوتبال ماست. رضا وطنخواه را به عنوان ژوکر در پرسپولیس میشناسند اما دفاع چپ قابلی هم بود. مهرداد پولادی هم کارنامه جالبی در پرسپولیس داشت حیف که زود رفت. جواد منافی هم میتوانست ستاره بزرگی باشد که حیف شد و بالاخره محمدحسن انصاری فرد. در سمت چپ دفاع پرسپولیسیها دستشان خیلی پر بوده است. تا آنجا که باید به محمد انصاری هم اشاره کنیم.
هرچقدر آبیها در سمت راست دستشان پر است در سمت چث بنیه ضعیفی دارند. آندرانیک اسکندریان نام مهم سمت چپ دفاع برای تاج و استقلال است که در جام جهانی هم بازی کرد. محمد نوازی و صادق ورمزیار دو ستاره محبوب استقلال بین طرفدارانشان بودند که خب در منظر ملی بازیکنهای موثری ازآب درنیامدند. دیگر به جز اینها میرسیم به امیرآبادی.
بهترین هافبک دفاعی:
خب مشخص است که در رتبه اول برای پرسپولیس کریم باقری قرار میگیرد. بدون هیچ رقیب مهمی. اگر محمدصادقی بزرگمرد فوتبال دهه پنجاه را در نظر نگیریم که فقط یک فصل در پرسپولیس توپ زد،حمید استیلی در جای دوم قرار میگیرد هرچند او هم فقط دو فصل در پرسپولیس بازی کرده است. محمد مایلیکهن از نیمه دوم دهه پنجاه و ضیا عربشاهی(که از پاس به پرسپولیس آمده بود) در دهه شصت از هافبک دفاعیهای موفق پرسپولیس بودند. حسین عبدی بازیکن محبوب علی پروین و حامد کاویانپور که قدر استعداد خود را ندانست. در دوره جدید منتظریم عاقبت میلاد سرلک و کامیابینیا را ببینیم.
آندرانیک تیموریان نام محبوبی در تاریخ استقلال است. در کنارش بهتاش فریبا را داریم. فریبا مهاجم بود و آقای گلآسیا اما در استقلال دوره پورحیدری در پست هافبک دفاعی بازی کرد. با آن تکنیک درجه یک و شوتهای سرکش. کارو حق وردیان از دوره قبل از انقلاب یکی از دیرپاترین بازیکنان تاج بود و در بسیاری از موفقیتهای این تیم حضوری موثر داشت. از حسین کاظمی و محمود فکری و حتی سعید مراغه چیان هم میتوانیم دراین پست یاد کنیم. خب میشد جواد نکونام را در صدر این فهرست بگذاریم اما نکونام فقط یک سال در استقلال توپ زد.
بهترین هافبک بازیگردان:
خب مشخص است؛ در پرسپولیس علی پروین. با اختلاف زیاد نسبت به دیگران. رقیب اصلیاش در این پست مطمئنا محسن عاشوری است که دوره درخشانی را در نیمه اول دهه هفتاد با پرسپولیس گذراند. احمد نوراللهی میتوانست در این پست در پرسپولیس به مراتب بالایی برسد اما مهاجرت کرد.
علی جباری و مجتبی جباری دو ستاره بزرگ با فاصله دو سه نسل این عنوان را در استقلال در اختیار دارند. هردو تکنیکی، هردو با کاریزمای مناسب و باهوش و توان گلزنی. امیرقلعه نویی ژنرال بیگفتوگوی تاجیها در یک دوره طولانی، با فاصلهای نزدیک از این دو سلطان همنام میایستد. کامبیز جمالی بازیکن تکنیکی اواخر دهه سی و اوایل دهه چهل دیگر چهرهای است که میتوانست در این پست در نظر گرفته شود.
بهترین هافبک تهاجمی:
در پرسپولیس به اسم علی کریمی میرسیم. با تمام نبوغ و ناسازگاریهایش. عنوان دوم این پست را میتوانیم در اختیار حمید درخشان بگذاریم که دوره طولانی و موفقی را در پرسپولیس از سرگذراند.دریبل زن و تکنیکی. وحید امیری بازیکن متعصب و قلدر پرسپولیس هم بهترین بازیهایش را چه در تیم ملی و چه در پرسپولیس در این پست انجام داده. با آزادی عمل در میانه میدان و نزدیک به خط حمله.
برای آبیها، بیانی درصدر فهرست قرار میگیرد. پشت سرش مطمئنا مجید نامجو مطلق است که ستاره بی همتایی برای فوتبال ایران بود. ایرج داناییفرد نفر سوم این فهرست است که در عقاب چهره شد و در تاج اوج گرفت. و سپس جعفر مختاری فر و رضا احدی که در کنار هم در استقلال دهه شصت درخشیدند. والبته یک نام خارجی یعنی جانواریوی برزیلی. نام علی منصوریان را هم نباید فراموش کنیم.
بهترین وینگر:
در پرسپولیس جایگاه اول را در اختیار ناصر محمدخانی میگذارم. اعجوبه بیگفتوگوی تاریخ فوتبال ایران. و سپس حسین کلانی مرد بزرگ و باشخصیت و در کنارش مهدی مهدویکیا که خودش یک اسطوره در تاریخ فوتبال ایران است و عنوان مرد سال آسیا را نیز در اختیار دارد. و بالاخره اسماعیل حاجی رحیمیپور که آچار فرانسه تیم بود. عنوان پنجم را به مهدی ترابی میدهم به خاطر تکنیک و تلاش و تعصبش. (پیام صادقیان هم میتوانست در این لیست جایی برای خودش داشته باشد اگر….)
در استقلال حسن روشن سلطان فوتبال آسیا بود و حیف که زود آسیب دید. پس از او باید از بیوک جدیکار ستاره بزرگ دهه سی تاج یاد کنیم. سپس عبدالعلی چنگیز را داریم که در دهه شصت بینظیر بود و از ذوب آهن چهره شد و در استقلال اوج گرفت. مهدی قایدی ستاره همچنان جوان بوشهری دیگر آس مهم استقلال در پست وینگر است. و بالاخره رضا عادلخانی که در دهه پنجاه چند فصل در تاج درخشید. (حیف که تعداد بازیهای جلال طالبی در استقلال بسیار اندک بود) محسن گروسی هم ميتواند در نظر گرفته شود.
بهترین مهاجم نوک:
واقعا بین علی دایی، فرشاد پیوس، مهدی طارمی، همایون بهزادی و صفر ایرانپاک بیایید جرئت کنید و رده بندی انجام دهید! این 5 سانترفوروارد افسانهای نامشان با پرسپولیس گره خورده است. تازه محسن خلیلی هم هست!
در استقلال این عنوان در ید تسلط کامل مرحوم غلامحسین مظلومی پدیده بزرگ فوتبال دهه پنجاه ایران است. فرهاد مجیدی اعجوبه بزرگ استقلال که محبوبترین بازیکن تاریخ استقلال است در جای دوم قرار میگیرد و در کنارش باید از رضا عنایتی یاد کنیم و آرش برهانی. و البته صمد مرفاوی که یکی از زهردارترین مهاجمان فوتبال ایران بود.
