روزنامه هفت صبح، نگین باقری | دیروز خبر جدیدی از یک شناگر زن ایرانی منتشر شد که تا پیش از این نه در ایران بلکه در کل دنیا کسی نتوانسته بود رکورد او را جابهجا کند. الهام اصغری با یک قایق 15کیلویی و وزنه 40کیلویی توانسته بود در حدود دو ساعت 5کیلومتر شنا کند. او قبلا هم توانسته بود رکورد دیگری بزند که در زمان خود سر و صدای زیادی کرد. این فقط الهام اصغری نیست که یک رکورد بینالمللی را بدون سر و صدا در ورزش جابهجا کرده.
در بین ورزشکاران ایرانی اسامی زیادی داریم که در رشتههای متنوع و حتی مهجور به موفقیتهای بزرگ بینالمللی رسیدهاند؛ از هاکی تا صخرهنوردی، از سنگنوردی تا بیلیارد، از یخنوردی تا پرورش اندام و رشتههای دیگری که هرکدامشان حداقل یک قهرمان به دنیا معرفی کردهاند. وقتی این جوشش با کشورهای دیگر منطقه از کشورهای عربی حاشیه خلیج تا پاکستان و ترکیه و جمهوری آذربایجان و حتی کشورهایی مثل مصر و هند و لبنان مقایسه میشود متوجه بیقراری ژن رقابت جوی ایرانی میشویم.
پرورش اندام: در آخرین مسابقات مستر المپیا که زمستان سال پیش برگزار شد، جایزه قهرمان به یک ایرانی رسید. عنوان از این مهمتر هم داریم؟ هادی چوپان، معروف به گرگ پارسی که خودش میگفت قبلا کارگر بوده توانست یکی از بزرگترین افتخارات تاریخ ورزش ایران را به نام خودش ثبت کند.
سنگنوردی: رضا علیپور به مدت 5 سال توانسته بود رکورد بالا رفتن در 48/5 ثانیه را به نام خود در مسابقات جام جهانی نگه دارد. این رکورد بعدا از مشت او خارج شد ولی اتفاقا همین ماههای اخیر توانسته بود 15صدم ثانیه رکوردش را بهبود ببخشد. الناز رکابی هم که سال پیش توجه همه دنیا را به مسابقه خود در کره جنوبی جلب کرده بود پیش از اینها توانسته بود مدال برنز قهرمانی زنان جهان را برای کشورمان به دست بیاورد.
او با 42 امتیاز در مسابقات کمباین (مجموع سه رشته سرعت، سرطناب و بولدرینگ) قهرمانی جهان در رده بزرگسالان به مقام سوم رسید. قبل از او هم محیا دارابیان در رقابتهای سنگنوردی قهرمانی جوانان جهان نفر دوم شده بود. اسم رضا علیپور هم به یاد بسپاریم که توانسته بود سال 2018 عنوان برترین سنگنورد دنیا را از فدراسیون جهانی بگیرد و به لقب سریعترین مرد عمودی دنیا برسد.
اسنوکر: با بودن حسین وفایی و امیر سرخوش کافی است که در رشته ورزشی اسنوکر سرمان را بالا بگیریم و مدعی باشیم. آخرین عنوان قهرمانی سرخوش این بود که در مسابقات آسیا، موفق به عنوان قهرمانی شود. قبل از او حسین وفایی را داشتیم که بارها در مسابقات مهم جهانی شرکت کرده، مقام آورده یا به نیمه نهایی راه یافته. او در مسترز لندن هم مارک سلبی نماینده انگلیس را شکست داد که همه را از توانمندی خود حیرتزده کرد.
هاکی روی یخ: اگرچه تیم هاکی روی یخ زنان ایران خیلی وقت نیست که پا گرفته ولی در این مدت معمولا با سر بلند از پس رقبا و حریفان خود برآمده. مثلا دیروز در اولین دیدار خودشان برای رقابتهای قهرمانی بزرگسالان آسیا روبهروی هند بازی کردند و توانستند 17 بر یک آنها را شکست دهند.آنها در بازی بعدی 20 بر صفر کویت را هم مغلوب کردند. همچنین در آخرین دیدار رقابتهای هاکی روی یخ کشورهای اسلامی هم تیم زنان کشورمان توانسته بود به عنوان نایب قهرمانی دست پیدا کند.
مچ اندازی: اولین مدال طلای جهانی مچ اندازی را عرفان کر به ارمغان آورد. او سال قبل در رده سنی جوانان قزاقستان را در نیمه نهایی شکست داد و اولین مچ انداز طلایی ایران در مسابقات جهانی شد. قبل از او هم زنان تیم ملی به رقابتهای آسیایی راه یافته بودند که با وجود اولین تجربهشان در سطح بینالمللی توانستند کولاک کنند. مریم مهرانفر آن سال دو طلا و بهار بدیعی یک نقره گرفت.
یخ نوردی: فکرش را میکردید که در رشته یخنوردی ادعایی داشته باشیم؟ همین دی ماه گذشته در جریان مسابقات یخنوردی جام جهانی که در چونگسونگ کره جنوبی برگزار میشد، «محسن بهشتی» به مدال طلا و عنوان قهرمانی ماده «سرعت» دست یافت. این یخنورد ایرانی با مجموع زمان 53/11 برروی دومسیر (مسیر یک 84/5 - مسیر دو 69/5) در مرحله نیمهنهایی بهترین رکورد ادوار جامهای جهانی یخنوردی را به ثبت رساند.
کبدی: با آن رتبهها و مقامهای طلایی و نقرهای زیادی که در این رشته داشتیم آوازهمان به همه دنیا رسیده. آخرین نمونه آن مسابقات جوانان جهان بود که در نیمه نهایی باید مقابل هند میایستادیم. مردان کبدی از پس هند اگرچه برنیامدند اما توانستند به رتبه دوم دنیا برسند. چهار سال قبل از این تیم ملی جوانانمان توانست از سد کنیا بگذرد و قهرمان جهان شود. زنان کبدی هم یک سال قبلتر از این هند را مغلوب خود کرده و قهرمان آسیا شده بودند. زنان یک بار دیگر هم در سال 2016 توانسته بودند در مسابقات آسیایی بر هندوستان غلبه کنند و به قهرمانی برسند.
واترپلو: تیم ملی واترپلوى ایران با نتیجه ۱۱ بر ۸ مقابل چین در فینال مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۳ شکست خورد ولی نکته مهم آن برای ما این بود که توانست برای نخستین بار به مدال نقره برسد.
فوتبال ساحلی: تیم ملی فوتبال ساحلی ایران در پاییز سال گذشته با پیروزی شش بر صفر در برابر ژاپن قهرمان جام ملتهای آسیا شد. آنها در این مدت بازیهای درخشانی از خودشان نشان دادند. در این بازیها ما روبهروی ژاپن بازی کردیم که پیش از این 5 بار نایب قهرمان شده و پرافتخارترین تیم آسیا به شمار میرفت. برای همین جامی که آنها همین چند ماه پیش بالای سر خود بردند افتخار بزرگی برایمان بود.
پارکور: پارکور هم یک رشته ورزشی است. سال کرونا وقتی مسابقات به صورت حضوری برگزار نمیشد ایران در مسابقات آسیایی این رشته شرکت کرد. آن سال سروش ابراهیمی در این رقابتها به قهرمانی رسید و مقام سوم را علی میرچناری فتح کرد.
دوی صحرانوردی: ما تا همین چند وقت پیش هیچ مدالی در دوومیدانی صحرانوردی نداشتیم تا اینکه در جریان رقابتهای دوی صحرانوردی قهرمانی آسیا در بخش جوانان که در کشور نپال برگزار شد، سمیر اقبالی به مدال طلا رسید و پوریا اسحاقی بر سکوی سوم ایستاد. البته فرزانه فصیحی قهرمان دوومیدانی آسیاست که همین باعث شده به عنوان دختر بادها معروف شود. او قهرمان دوومیدانی داخل آسیاست که زیرگروه متفاوتی به حساب میآید.
کشتی آلیش: جای گفتن ندارد که در کشتی ما مدعی مقامها و عناوین زیادی هستیم. اما کشتی یک زیرشاخه دیگری به نام کشتی آلیش دارد که اتفاقا رقابتهای آسیایی آن سال قبل در قرقیزستان برگزار شد و ایران با کسب یک طلا، چهار نقره و یک برنز به عنوان قهرمانی رسید.
کوراش: حالا که حرف از زیرشاخه شد باید یادی هم از قهرمان کوراش بکنیم که زیرشاخه ووشو است. دوازدهمین دوره رقابتهای کوراش قهرمانی آسیا همین جمعه قبل برگزار شد که برای ما دو خبر خوب داشت. یکی اینکه الیاس پاکدل مثل همه دورههای قبلی که به طلای جهانی رسیده بود این بار هم در رده وزنی خود قهرمان آسیا شد. در این مسابقات دو نماینده زن هم داشتیم که یکی از آنها برنز و دیگری نقره برد. فاطمه برمکی سال قبل از سوی فدراسیون به عنوان بهترین کوراش کار دنیا انتخاب شده بود.
شطرنج: خیلی وقت است که در شطرنج حرفهای بسیاری برای گفتن داریم. ایران شطرنج بازان معروف و مهمی دارد ولی در آخرین دستاوردهای ما آناهیتا زاهدیفر توانسته بود در بخش رپید روی قلههای شطرنج آسیا بایستد و در کشور فیلیپین که میزبان مسابقات آسیایی بود به مقام اول برسد. ما همچنین پیش از اینها ستارههای استادبزرگ دیگری هم داشتیم که اگرچه امروز برای ایران بازی نمیکنند ولی ….
و باز هم هستند… قهرمانان تیراندازی، و یا رشتههای رزمی. ورزش ایران مثل دانشجویان ایرانی و مثل هنرمندانش، مثل یک دیگ جوشان آماده اوجگیری است. این همه استعداد و این همه اشتیاق در هیچ کشوری در منطقه یافت نمیشود؛ شاید تنها در خاور دور و در میان غولهاي شرق آسیا.
