روزنامه هفت صبح| لیگ به هفته بیست و هشتم رسید و اخلاق ساپینتو درست نشد که نشد! سریال بداخلاقیها و بیاعصابیهای او از هفته دوم با لگد زدن به برانکارد گروه امداد در بازی با ملوان شروع شد و تا امروز ادامه دارد. او در این مدت بارها با مربیان حریف درگیر شده، به داور توهین کرده، با بازیکنان حریف درگیری لفظی پیدا کرده، هواداران تیمهای رقیب را تحریک کرده، شیشه در ورودی به محوطه رختکن را شکسته، به فوتبال ایران لقب جنگل داده، اخراج و بارها محروم شده اما رفتارش ذرهای تغییر نکرده است.
راستش را بخواهید بعضی از رفتارهای او تا یک جایی قابل درک و حتی توضیح و توجیه است. مثلا وقتی در اراک با بطری به سرش میزنند یا در کرمان به او لگد میزنند، میشود رفتارهایش را یک واکنش لحظهای دانست و از آنها چشمپوشی کرد اما خب تا کجا؟ تا کی؟ چقدر میتوانیم چشمهایمان را بهروی حرکات زشت او ببندیم؟
او در نشست خبری خود بعد از بازی با صنعتآبادان گفت: «باید بگویم در جامجهانی بودم و در لیگهای معتبر بازی کردهام.» و سوال ما این است که اگر سالها بازی در جامجهانی و لیگهای معتبر اروپایی باعث نشود که یک مربی حرفهای رفتار کند و به خودش مسلط باشد، اصلا به چه دردی میخورد؟
به مصاحبه علی فیروزی دقت کنید. سرپرست صنعتنفت تلویحا اعتراف کرده که میدانست ساپینتو در جریان بازی عصبانی میشود و این به معنای آن است که دوستان عمدا و به شکلی غیراخلاقی روی اعصاب سرمربی استقلال رفتهاند و البته نتیجه این رفتار غیراخلاقی را هم گرفتهاند. اما آقای ساپینتو! چرا اخلاق و رفتار شما باید تبدیل به یک نقطه ضعف برای تیم و یک حربه برای حریفان شود؟ شما از نظر فنی در ایران نمره قبولی گرفتید اما از نظر رفتاری و اخلاقی مردود شدید آقای ساپینتو!
خودتان ببرید، بعد اتهامزنی کنید
بازی پیکان و پرسپولیس قبل از سوت آغاز، فقط همین یک داستان را کم داشت: لغو شدن برگزاری در آزادی به دلیل تجهیز و مرمت ورزشگاه و البته عدم درخواست باشگاه پیکان از میزبانی بازی! البته این بحران تازه با ورود فوری، سریع و انقلابی وزیر ورزش به ماجرا و دستور او برای برگزاری بازی در آزادی حل شد. ولی هر اتفاقی بیفتد، این بازی یک نمره منفی بزرگ برای فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ خواهد بود.
قبلا هم نوشتیم که پرسپولیس نیازی به این نداشت که بازی را در ورزشگاه آزادی برگزار کند و شائبهها و اتهاماتی که مطرح میشود اصلا ارزش این داستان را نداشت. اما درست یا غلط، کار به جایی رسید که حتی بخشی از خود هواداران پرسپولیس هم شاکی شدند. آنها معتقدند که تیمشان میتوانست بدون این جنجال هم قهرمان لیگبرتر شود اما حالا اگر این اتفاق بیفتد، تا همیشه باید طعنهها و کنایههای هواداران تیمهای رقیب را بشنوند.
راستش اصلا دلمان نمیخواهد باور کنیم که این ماجرا پشت پردهای داشته باشد. در بدبینانهترین حالت میتوانیم نقش ابراهیم شکوری مدیر پرسپولیسی پیکان را در این ماجرا پررنگ بدانیم. اما روی حرفمان با مدیران و بازیکنان دو تیم سپاهان و استقلال است. اصلا به فرض اینکه دستهای پشت پردهای هست که از پرسپولیس حمایت میکند اما شما خودتان چرا سر بزنگاه وا میدهید؟ توقف استقلال مقابل صنعتنفت چه دلیلی جز نمایش نهچندان خوب این تیم داشت؟
اینکه سپاهان با تنها حمله ملوان گل میخورد و دو امتیاز از دست میدهد مقصرش کیست؟ آیا در این هفتهها، این دو تیم از اشتباهات داوری سود نکردهاند؟ همین جمعهای که گذشت، گل سالم نفت مسجدسلیمان به سپاهان در دقیقه 5 بازی مردود اعلام شد! استقلال هم گاهی از تصمیمات داوری سود برده است. این همه اتهامزنی بدون سند و مدرک و کیلویی انصاف نیست!
