روزنامه هفت صبح| سیدمحمد صالح هاشمی گلپایگانی، دبیر خبرساز ستاد امر بهمعروف و نهی از منکر دیروز تغییر کرد. تغییری بسیار معنادار در فضای کنونی کشور بهخصوص با توجه به لایحه عفاف و حجاب. چرا؟ اول سخنان او در نشست دبیران ستادهای امر به معروف و نهی از منکر در اصفهان را بخوانید که همین یکی دو روز پیش ایراد شده و میتوان آن را آخرین سخنرانی هاشمی گلپایگانی در این سمت دانست:
«این لایحه میزان و شاخص عدم عفاف و حجاب را کشف حجاب، برهنگی و لباسهای بدن نما معرفی کرده است. این به معنای نادیده گرفتن حدود شرعی است. خروجی لایحه جدید قوه قضائیه در بحث عفاف و حجاب نهادینه کردن عقبنشینی و شکست از احکام اسلام است. این لایحه دارای ایرادات اساسی است و در آن امر به معروف و نهی از منکر کمرنگ شده است.»
و حالا سخنان دبیر جدید را بخوانید:«نباید اجازه دهیم شبکههای معاند ستاد امر به معروف را در برابر مردم قرار دهند، بلکه تلاش خواهیم کرد تا مردم بدانند ستاد کنارشان ایستاده است و نه در مقابل آنها…باید جایگاه ستاد امر به معروف و نهی از منکر بازتعریف شود.»
تغییر واضح است.
بعد از دو دبیر رسانهای یعنی جلیل محبی و محمد صالح هاشمی گلپایگانی حالا ستاد به این سمت رفته تا با دعوت از یک چهره دانشگاهی، کمی آرامش رسانهای بگیرد بنابراین باید کمتر خبری از این ستاد بشنویم و از سوی دیگر قرار است به هاشمی گلپایگانی گفته شود که سیستم دیگر ایدههای او را نمیخواهد دنبال کند. این همان تغییر مهمی است که گفتیم. یادتان نرود که ماجرای تشدید برخورد با حجاب با ایدههای او از بهار سال 1401 و ابتدا در ادارات آغاز شد.
اما رئیس جدید و قبلی در زندگینامه با هم چه فرقی دارند؟ رئیس قبلی متولد سال 1346 در تهران بود و در رشته فلسفه و کلام در دانشگاه امام صادق تحصیل کرده بود و عضو هیات علمی این دانشگاه و موسس واحد گزینش آن شده بود. او از سال 1400 دبیر این ستاد بود.
ولی رئیس جدید متولد سال ۱۳۵۴ در قم است.
در سال ۱۳۶۸ وارد حوزه علمیه قم شد. در کنار دروس حوزوی به دروس دانشگاهی نیز پرداخت و در سال ۱۳۹۰ موفق به اخذ مدرک دکتری در رشته ادیان و عرفان شد و اکنون به عنوان عضو هیات علمی و دانشیار گروه ادیان موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی (همان موسسه آیتالله مصباح در قم) فعالیت میکند.
مشاور فرهنگی رئیس کل دیوان محاسبات کشور، ریاست مرکز آموزش مجازی موسسه امام خمینی (ره) و ریاست موسسه بینالمللی آینده پژوهی، دین و صلح جهانی از سوابق وی است.موضوع پایان نامه کارشناسی ارشد او گفتوگوی اسلام و مسیحیت و موضوع رساله دکتری او نیز مقایسه تطبیقی میان سازمان روحانیت شیعه با نهاد کلیسای کاتولیک بود که هر دو به کتاب تبدیل شده است.
