روزنامه هفت صبح| درست فردای روزی که سیدحسین حسینی با انتشار یک استوری از هواداران استقلال خداحافظی کرد، در همین ستون نوشتیم که ما قبلا هم از این خداحافظیها از سوی حسینی زیاد دیدهایم و پیشبینی میکنیم که او باز هم در استقلال خواهد ماند. حسینی در چند فصل گذشته، دو بار دیگر در فصل نقل و انتقالات به همین شکل از هواداران خداحافظی کرده بود اما در آخرین روزهای پنجره نقل و انتقالاتی، دوباره برگشته و قرارداد جدیدی با مبلغی بالاتر بسته و دوباره به هواداران استقلال سلام کرده بود.
پیشبینی نهچندان سخت ما درست از آب درآمد و این بار هم دقیقا همین سناریو تکرار شد و حسینی یکشنبه شب با حضور در دفتر باشگاه استقلال، قراردادی دوساله امضا کرد، قراردادی که البته بدون مبلغ و سفید بسته شده است. از واکنش منفی هواداران نسبت به این اتفاق کاملا مشخص است که آنها ترجیح میدادند حسینی برنگردد و استقلال یک دروازهبان دیگر به خدمت بگیرد .
اما خود جناب حسینی انگار خیلی از این اتفاق خوشحال است و تازه از مدیران قبلی باشگاه هم گلایه دارد که چرا در روزهایی که او در اردوی تیم ملی بود، آنها به دنبال دروازهبان دیگری بودند که ملیپوش هم نبود و میخواستند بمب بترکانند و به جای او دروازهبان بیاورند! راستش باید ما به جای مدیران باشگاه از جناب حسینی عذرخواهی کنیم. با عملکردی که ایشان در فصل گذشته داشتند، مدیران باشگاه باید قرارداد او را در همان وسط فصل با چند برابر مبلغ تمدید میکردند.
البته همین حالا هم قرارداد حسینی از قراردادی که باشگاه پرسپولیس با بیرانوند بسته و از آن رونمایی کرده بیشتر است! اما حق حسینی انصافا خیلی بیشتر از اینهاست. شما هم سخت نگیرید که او در این فصل حتی یک پنالتی هم نگرفته و در چند بازی گلهای بدی خورده و در چند بازی هم عامل اصلی امتیاز از دست دادن استقلال بوده. مدیران باشگاه به خاطر این مسائل پیش پا افتاده نباید او را رها میکردند و به دنبال دروازهبان دیگری میرفتند. شاید او بهترین نباشد اما گرانترین هست و نباید با او به این شکل برخورد میشد.
ما هم بودیم از این استقلال نمیرفتیم!
قطعا اگر از هر هوادار استقلال بپرسید که جواد نکونام باید نام چه کسانی را در فهرست مازاد این تیم قرار بدهد، بدون استثنا نام سجاد شهباززاده، آرمان رمضانی و احتمالا پیمان بابایی و ارسلان مطهری را خواهد برد. البته که هیچ کس با این عزیزان پدرکشتگی ندارد اما خب عملکرد آنها در فصلی که گذشت افتضاح بود و همه را متقاعد کرد که استقلال باید به سراغ مهاجمان دیگری برود.
قبلا چندباری عملکرد این 4 مهاجم استقلال را در لیگ بیست و دوم، جام حذفی و سوپرجام بررسی کردهایم اما خلاصه عملکرد آنها این است: ارسلان مطهری 6 گل، پیمان بابایی دو گل، آرمان رمضانی یک گل و شهباززاده صفر گل! قطعا با چنین آماری آنها نباید توقع داشته باشند که استقلال حفظشان کند. برای خودشان هم بهتر است که با این باشگاه توافق کنند و به تیم دیگری بروند، شاید با تغییر تیم و فضا، اوضاع برای آنها هم بهتر شود.
اما ظاهرا دوستان هیچکدام تمایلی به رفتن از استقلال ندارند. البته فکر نکنید آنها عاشق استقلالند! ماجرا فقط عشق و علاقه به پیراهن آبی نیست چراکه یکی از این 4 نفر قبلا بازیکن پرسپولیس بوده و درباره هر 3 نفر دیگر هم اخباری از مذاکره با پرسپولیس در سالهای گذشته منتشر شده است.
آنچه باعث شده تا این دوستان تمایلی به ترک استقلال نداشته باشند، قراردادهای نجومی و پر و پیمانی است که با آنها بسته شده است. مثلا مبلغ پایه قرارداد شهباززاده که در این فصل حتی یک گل هم نزده، 12 میلیارد تومان است که با آپشنهایش به 15 میلیارد و 700 میلیون تومان هم میرسد.
یا پیمان بابایی که پایه قراردادش 11 میلیارد است و با آپشنها به 18 میلیارد تومان هم میرسد. انصافا کدام عقل سلیمی چنین باشگاهی را رها میکند؟ یا آرمان رمضانی که به لطف آمدن از پرسپولیس لقب یاغی را هم گرفته - یاغی هم یاغیهای قدیم - قراردادش از 14 میلیون تومان هم فراتر است اما خب فقط یک گل در جام حذفی زده! ما هم بودیم به هیچ قیمتی راضی به رفتن از استقلال نمیشدیم. انصافا کجا بهتر از اینجا؟
