روزنامه هفت صبح| علیرضا دبیر رئیس پرحاشیه فدراسیون کشتی، بعد از ناکامی تیم ملی کشتی آزاد ایران در رقابتهای قهرمانی جهان، درباره دلایل این شکست گفته: «ما در طول تاریخ یک بار خاک کشورمان را از دست ندادیم آن هم در هشت سال دفاع مقدس بوده. چرا؟ چون ایمان قوی داشتند. من اعتقاد دارم آدمی که از خدا بترسد، خدا همه را از او میترساند. آدمی که گناه نکند، از کی میترسد؟ من خیلی سعی کردم در سه چهار سال گذشته این را جا بیندازم نه اینکه بچهها را نماز شبخوان کنم اما باید این را جا بیندازیم.
ما باید این مشکل روانشناختی را حل کنیم.» مثل خیلی از حرفهای دبیر، به این حرفهای او هم انتقاد جدی وجود دارد. البته اصلا انتظار نداریم ایشان این انتقادها را بپذیرد. او هیچ کدام از انتقادهای قبلی را هم قبول نداشت و بعید است باز هم گوشش به این حرفها بدهکار باشد. اما ما چیزی را که احساس میکنیم درست است و باید بگوییم، میگوییم.
این ماجرای ترس از خدا و گناه نکردن اصلا هم چیز بدی نیست اما اینکه باخت در یک مسابقه ورزشی را به این چیزها ربط بدهیم و به مسائل و ضعفهای فنی توجه نکنیم، اصلا منطقی نیست و ما را به بیراهه میبرد. یعنی کشتیگیری که از هیچ کس نمیترسد و همه را شکست میدهد، دلیلش این است که از خدا میترسد و گناه نمیکند؟ الان یکی مثل دیوید تیلور که سالهاست همه را شکست میدهد و قهرمان بلامنازع وزن خودش است، خیلی خداترس است و هیچ گناهی هم از او سر نمیزند؟
مایکل فلپس که رکورددار قهرمانی در شناست چطور؟ لاشا تالاخادزه قهرمان گرجستانی وزنهبرداری جهان چه؟ لابد اینها خیلی از خدا میترسند و هرگز مرتکب گناه نمیشوند که سالهاست بهترین ورزشکاران رشتههای خودشان هستند؟ شاید بگویید این نسخه را فقط برای ورزشکارهای داخلی پیچیدهاید! قبول. ولی آقای دبیر! یک آمار بگیرید و ببینید امثال تیلور و فلپس و تالاخادزه که بعید است به اندازه ورزشکاران ما خداترس باشند و گناه نکنند، چه میکنند که هیچ کس نمیتواند آنها را شکست بدهد؟
سر ما شلوغتر است یا عربستان؟
آقای سهیل مهدی مسئول کمیته مسابقات سازمان لیگ، از اینکه بعد از لغو کردن بازیهای هفته ششم لیگبرتر، تیمها از او تشکر و تقدیر نکردهاند، ناراحت شده است. آقا ما کاری به تیمها نداریم. شخصا از شما تشکر میکنیم ولی لطف کنید به این چند سوال ما جواب بدهید. آیا فقط ایران در فیفادی مشغول بود و تیم ملی عربستان در این فیفادی اخیر بازی انجام نداد؟
آیا فقط ورزش ماست که در بازیهای آسیایی هانگژو حضور دارد و عربستان بیخیال حضور در این بازیها شده است؟ آیا عربستان در لیگ قهرمانان آسیا نماینده ندارد و فقط ماییم که در این تورنمنت حضور داریم؟ البته خودتان جواب این سوالها را خوب میدانید اما بگذارید به شما یادآوری کنیم عربستان در فیفادی اخیر مثل ما دو بازی انجام داد. برخلاف ما که یکی از بازیهایمان در تهران برگزار شد، هر دو بازی عربستان در انگلستان انجام شد.
اگر ما در لیگ قهرمانان آسیا 3 نماینده داریم، عربستان 4 نماینده به نامهای النصر، الهلال، الاتحاد و الفیحا دارد. تیم امید این کشور هم مثل ما در هانگژو حضور دارد و اتفاقا مقابل تیم امید ما به تساوی رسیده است. میبینید که آنها برای تعطیل کردن لیگشان بیشتر از ما بهانه دارند اما چرا تعطیل نمیکنند؟ چرا بین آخرین بازی پرسپولیس قبل از بازی با النصر باید 20 روز فاصله باشد؟ چرا بعد از بازی با النصر، پرسپولیس در لیگبرتر بازی ندارد؟ آیا این تیم احتیاج ندارد که در کوران مسابقات باشد؟
چرا پرسپولیس در 40 روز باید فقط دو بازی انجام دهد اما النصر در همین مدت 8 بازی؟ این وضعیت درباره سپاهان و نساجی هم صدق میکند و آنها هم از دور بودن از شرایط مسابقه ضرر میکنند. البته سایر تیمهای لیگبرتری هم حق دارند شاکی باشند که بازیهایشان هی لغو میشود و برنامههای تمریناتشان به هم میخورد. آقای مهدی شما جواب این سوالات و ابهامات را بدهید، ما قول میدهیم به جای همه تیمهای لیگبرتری از شما تقدیر و تشکر کنیم. ممنون.
