شبکه تلویزیونی فرانس-۲۴ گزارش داد : آمار و ارقام رسمی نشان می دهد که میزان ذخایر نفتی ثابت شده آمریکا به بیشترین میزان خود در نیم قرن گذشته رسیده است.
به گزارش ایرنا به نقل از این شبکه تلویزیونی فرانسه افزایش تولید و ذخیره نفتی آمریکا حاکی از آن است که انقلاب باراک اوباما رئیس جمهوری این کشور در بخش نفتی موفقیت آمیز بوده است.
ذخایر نفتی آمریکا تا سال ۲۰۰۹ رو به کاهش بود تا اینکه اوباما دستور استخراج نفت شیل را از منابع نفتی داکوتای شمالی اعلام کرد.
کارشناسان بر این باورند که آمریکا می تواند روند افزایش تولید نفت خام خود را برای بلند مدت حفظ کند.
این در حالیست که برخی رسانه ها چندی پیش از غیرفعال شدن تعدادی از دکل های نفتی آمریکا در پی افزایش ذخایر این کشور خبر دادند.
از ابتدای سال ۲۰۱۶ تا کنون، بیش از ۱۵۰ دکل نفتی در آمریکا از چرخه فعالیت کنار گذاشته شده است و علت آن افزایش میزان ذخایر نفتی این کشور بوده است.
بنا به اعلام مدیریت اطلاعات انرژی (EIA) آمریکا، ذخیره نفت خام موجود در انبارهای این کشور هفته میلادی گذشته با ۹٫۳۶ میلیون بشکه افزایش به ۵۳۲٫۵ میلیون بشکه رسید که بیشترین حجم از سال ۱۹۳۰ تاکنون است. این افزایش تا حدودی به دلیل افزایش ۹ درصدی واردات نفت خام و رسیدن آن به سطح ۸٫۳۸ میلیون بشکه در روز بود.
استخراج نفت و گاز شیل در آمریکا طی سالهای اخیر، هیاهوی بسیاری را بهراه انداخته است. برخی تحلیلگران، نفت و گاز شیل را «تغییردهنده بازی» نام نهادهاند. با این وجود، آمارها نشان میدهد که اگرچه تکنولوژیهای جدید و اکتشافات صورتگرفته از طریق شکاف هیدرولیکی، چشمانداز حوزههای انرژی و اقتصاد را تغییر میدهد، اما این تغییر در حد و اندازهای که تا یکی دو سال قبل پیشبینی میشد، نیست.
تأثیر نفت و گاز شیل بر اقتصاد آمریکا متغیر بوده و از ۰٫۲ درصد در سال تا مقادیری نزدیک به نرخ رشد سالانه برآورد شده است. صادرات فرآوردههای پتروشیمی آمریکا از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲ سه برابر شده است، اما نهایتاً بیش از ۱٫۲ درصد تولید ناخالص داخلی آمریکا نبوده است.
از طرفی، با بالا مانده قیمت نفت، تولیدکنندگان حاشیهای نیز وارد میدان میشوند و جایگاه عربستان سعودی بیش از پیش متزلزل خواهد شد. در صورتیکه ایالات متحده نیز صادرات نفت خام به بازارهای جهانی را آغاز کند، به یک عامل سیاسی و اقتصادی تأثیرگذار بدل خواهد شد که میتواند ساختارهای نهادی موجود نظیر اوپک را با چالشهایی مواجه کند و جایگاه مرکزی عربستان سعودی در دیپلماسی نفتی را منسوخ سازد.
