میچل پیلیتنیک در وبسایت اندیشکده آمریکایی responsible statecraft نوشت: اگر ۲۰۲۰ یک انتخابات ریاست جمهوری عادی بود، میتوانست نقطه عطفی برای دموکراتها باشد. قدرت گرفتن روزافزون جناح مترقی حزب، افزایش فاصله طبقاتی در آمریکا و فشار بر سیستمهای سیاسی و اقتصادی ناشی از بحران مالی سال ۲۰۰۸ ممکن است باعث شده باشد که روند رو به رشدتری به سمت سیاستهای مترقی وجود داشته باشد.
به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: سال ۲۰۲۰ یک سال عادی نیست، ترامپ انتظارات اکثریت رأی دهندگان را که در سال ۲۰۱۶ به وی رأی دادهاند را برآورده نکرد تا جایی که اولین دوره ریاست جمهوری وی با رسواییهای بسیاری همراه شد. در این ۴ سال به تدریج بحرانهای بسیاری از طوفان ویرانگر در پورتوریکو تا شیوع ویروس کرونا، قتل جورج فلوید و قیامهای ناشی از آن همه و همه مقبولیت رئیسجمهوری آمریکا را به پایینترین حد خود رساند. اکنون نظرسنجیها نشان میدهد جو بایدن توانسته تا حد زیادی از ترامپ پیشی بگیرد.
*** جمهوری خواهان سابق سر یک میز
بسیاری از مخالفان جمهوریخواه ترامپ هنوز موضعی در قبال بایدن اتخاذ نکردهاند. بر اساس پروژه لینکلن برخی اعضای حزب جمهوری خواه در سه سال گذشته نه فقط علیه ترامپ که علیه سناتورها نیز موضع گرفتند.وقتی سیاستهای میچ مک کانل، مارکو روبیو، تام کاتن، تد کروز و سایر اعضا حزب را دنبال کردیم هیچ امیدی برای شکست دادن ترامپ و احیای حزب جمهوری خواه وجود نداشت. با این وجود آنها مطمئناً این را میدانند که اگر ترامپ دوباره به کاخ سفید راه یابد و حزب جمهوریخواه در ماه نوامبر در مجلس سنا پیروز شود، آنها نیز از شانس مطلوبی برخوردار خواهند شد.
بایدن مایل است توانایی خود را برای کار بیشتر نشان دهد، اما او به دلیل مقاومت در برابر یکسری سیاستهای داخلی، در حال حاضر در میان دموکراتها نیز با مشکلات عدیدهای رو به رو است؛ بنابراین با این شرایط ترامپ هرگز به دنبال رقابت در سیاست خارجی با بایدن نخواهد رفت.بسیاری از محکمترین منتقدان جمهوریخواه ترامپ از سال ۲۰۱۶ تمایل جدی به ورود در عرصه سیاست خارجی داشتند.
بیل کریستول، دیوید فروم، ماکس بوت و جنیفر روبین در میان سایرین در پنج سال گذشته جزو مخالفان وی بودند. نظرات سیاست خارجی نومحافظه کارانه آنها فاصلهای با برخی از دموکراتهای تندرو نداشت.
ایدئولوژی جنگ بی پایان و حمایت از سیاستهای تهاجمی و مداخله گرانه آمریکا در حمایت از منافع آمریکایی پس از مداخلات فاجعه بار در عراق و افغانستان، جذابیتهای خود را در سراسر طیف سیاسی از دست داده، اما صداهای برجستهای همچنان در حمایت از این سیاستها به گوش میرسد. دیدگاههای سیاسی آنها در سالهای اخیر به وضوح تغییر نکرده و پیوندهای مداوم آنها با جمهوریخواهان برجسته و همچنین با دموکراتها میتواند مشهود باشد.
*** دو حزبی بودن بایدن
نظرات بایدن امروز نسبت به گذشته تغییر کرده به طوری که وی روزی از حمله نظامی به عراق در سال ۲۰۰۲ حمایت میکرد، ولی حالا در مخالفت با آن صحبت میکند. نامزد دموکرات انتخابات همچنین زمانی مخالف رأی گیری برای افزایش نیروهای آمریکایی در عراق در سال ۲۰۰۷ بود همچنان که با مداخله فاجعه آمیز دولت اوباما در لیبی در سال ۲۰۱۱ هم مخالفت میکرد. در جریان مبارزات انتخاباتی فعلی، وی گفت که قصد دارد توافق هستهای ایران را احیا و به حمایت آمریکا از جنگ سعودی علیه یمن پایان دهد. وی اظهار داشته که قصد دارد برای تجدید پیمان استارت، به منظور محدود کردن استقرار کلاهکهای هستهای استراتژیک فشارهای لازم را اعمال کند.
اما بایدن نشان داده که میتواند تحت تاثیر حوادث سیاسی و فشار جریانات قرار بگیرد. نومحافظه کاران مطمئناً متوجه شدهاند که بایدن، ضمن مخالفت با برنامههای اسرائیل برای الحاق کرانه باختری همزمان از افزایش فشارها بر این دولت به منظور تغییر رفتارش خودداری میکند. در حالی که بسیاری از هر دو طرف مخالف توافق هستهای ایران بودند، اما همزمان بسیاری نیز با تصمیم ترامپ برای خروج از توافق هستهای هم مخالف میورزیدند و آن را مخالف تلاشها برای رسیدن به توافقی بهتر میدانستند.
موضع بایدن این است که او برای توافق بهتر این توافق نامه را مجدداً اعمال و فشار زیادی برای بهبود آن میآورد، اما هنوز مشخص نیست که او نیز تا چه اندازه به دنبال استفاده از سیاست چماق و هویج است. میتوانیم مطمئن باشیم که نئوکانها اکنون از او حمایت کنند.نگرانیهایی درباره نگرش بایدن نسبت به چین هم وجود دارد، بایدن شاید از ادبیات ترامپ در قبال پکن استفاده نکند، اما احتمالا نسبت به چین سیاستهای تهاجمیتری اعمال ورزد. در کنار موضوع چین باید چهار سال رویکرد ناسازگار ترامپ در قبال روسیه و روابط درهم تنیده و پیچیده با ترکیه را هم اضافه کرد.
