شهاب زاهدی برای طرفداران فوتبال در ایران بازیکنی شناخته شده است. مهاجم ایرانی زوریا لوهانسک در گفتگو با سایت ورزش سه توضیح داده امروز و بهطور خاص در ۲۴ ساعتی که روسیه استقلال مناطق جداییطلب را به رسمیت شناخته چه اتفاقاتی در حال رخدادن است.
شرایط عادی تیمهای فوتبال
اینجا همه چیز امن و امان است و ما تمرین داریم. خبری نیست و همه چیز خوب و برقرار است و حرف و حدیثی وجود ندارد. اخبار خارج از اوکراین شرایط را خیلی بد نشان میدهد اما اینجا خبری نیست و همه چیز گل و بلبل است. ما تمرین میکنیم و جمعه هم بازی داریم. اصلا چیزی تحت عنوان جنگ وجود ندارد. همهچیز عادی پیش میرود و ما سر تمرین هم که میرویم، حتی حرفش هم پیش نمیآید. یک زمانی هست جو ناآرام است و ذهنها درگیر است اما در وضعیت موجود این هم وجود ندارد و همه چیز آرام است. همه بازیکنان خارجی هستند و ما از برزیل، کرواسی، مقدونیه و… بازیکن داریم. حتی تیم های دیگر هم بازیکن خارجی دارند. ما قرار است فردا تست کرونا بدهیم تا جمعه بازی کنیم.
درباره وضعیت شهر لوهانسک
چند سال است که برخی شهرها درگیر جنگ هستند و شش هفت سال است که روسیه آنها را اداره میکند. این شهرها دونتسک و لوهانسک و یک شهر دیگر هستند. دونتسک که تیم شاختار و المپیک (تیم قبلی من) را دارد، از زمان همان جنگ چند سال پیش جابجا شدند و رفتند کیف ولی خب دونتسک که در پسوند تیم بود، همچنان نامش حفظ شده در حالی که تمرینات و بازیهایش در کیف است. تیم ما هم برای لوهانسک است که درگیر جنگ و حضور روسیه است (البته جنگ نه اما در اختیار روسیه است) و از همان زمان تیم ما جابجا شد به زاپروژیا. ما در این شهر هستیم اما تیم ما اسمش زوریا لوهانسک است. کمی پیچیده است اما فاصله لوهانسک با زاپروژیا زیاد است. ما یک سری هوادار داریم که سر همه بازیها هستند و من نمیدانم اینجا زندگی میکنند یا نه. ما برای بازی های حساس هوادار داریم چون تیم سوم اوکراین هستیم. در مورد محل تمرین و استادیوم باید توضیح بدهم. پنج شش سال پیش قبل از جنگ، پول در فوتبال اوکراین زیاد بود اما جنگ باعث شد خیلی باشگاهها ورشکسته شوند. یکی از این باشگاهها، متالورگ زاپالزیا بود که تیم قدرتمندی بود و حالا کمپ و استادیومش
را در اختیار ما قرار داده است. تیم ما این کمپ و استادیوم را خریده است
آنچه باید درباره دونتسک و لوهانسک بدانیم
دونباس یا دُنباس، یک منطقه تاریخی، اقتصادی و فرهنگی در جنوب شرق اوکراین است و از بخشهای شمالی و مرکزی استان دونتسک، بخش جنوبی استان لوهانسک و منتهای شرقی استان دنیپروپتروفسک تشکیل میشود اما از ۲۰۱۴ با یک سری تحولات روبرو شده است. در مارس ۲۰۱۴ در پی "یورو-میدان" (اصطلاحی که به موج اعتراضات و ناآرامیهای مردمی در اوکراین اطلاق میشود که آغازگر آنها تظاهرات مردمی شب ۲۱ نوامبر سال ۲۰۱۳ در کییف، به منظور تحقق اتحاد و یکپارچگی بیشتر با اتحادیه اروپا بود) و انقلاب مردمی ۲۰۱۴ اوکراین، مناطق بزرگی از دنباس دچار ناآرامی شد. این ناآرامیها بعدا به نبرد بین دولت پساانقلابی اوکراین و تجزیهطلبان جمهوریهای خودخوانده دونتسک و لوهانسک تبدیل شد. تا پیش از جنگ، دنباس پرتراکمترین منطقه اوکراین پس از پایتخت این کشور، کییف، بود.
استان دونتسک تا پیش از جنگ پنجمین شهر بزرگ اوکراین و پایتخت غیررسمی دنباس بهشمار میرفت. دیگر شهرهای بزرگ این منطقه لوهانسک، ماریوپول، ماکیئیفکا، هورلیفکا، کراماتورسک، اسلوفیانسک، آلچفسک، سیورودونتسک و لیسیچانسک بودند. امروزه شهر کراماتورسک مرکز اداری موقت استان دونتسک و سیورودونتسک مرکز اداری موقت استان لوهانسک بهشمار میروند.
در طرف تجزیهطلب نیز دونتسک، ماکیئیفکا و هورلیفکا بزرگترین شهرهای جمهوری خلق دونتسک و لوهانسک و آلچفسک، بزرگترین شهرهای جمهوری خلق لوهانسک هستند.
استان دنباس با حدود چهار و نیم میلیون نفر جمعیت پرجمعیتترین استان اوکراین است و با مساحتی بالغ بر ۲۶ هزار و ۹۰۰ کیلومتر مربع تقریبا ۴/۴ درصد از مساحت کل اوکراین را تشکیل میدهد. مرکز این استان شهر دونتسک است. این استان که در جنوب شرق اوکراین واقع شده تا نوامبر سال ۱۹۶۱ به افتخار ژوزف استالین به نام استان استالینو شناخته میشده و اکنون دو میلیون نفر جمعیت دارد.
حدود ۵۷ درصد از مردم استان دونتسک از نژاد اوکراینی و ۳۸ درصد روستبار و حدود پنج درصد از سایر نژادها هستند. ولی به لحاظ زبانی که در آن صحبت میشود، حدود ۷۵ درصد مردم استان دونتسک به زبان روسی صحبت میکنند و تنها ۲۴ درصد به زبان اوکراینی حرف میزنند.
در شمال شرق آن، استان لوهانسک و در شمال غرب آن استان خارکیف قرار دارد. این استان از غرب با استانهای دنیپروپتروفسک و زاپروژیا هم مرز است. این استان در جنوب ساحلی با دریای آزوف دارد و از شرق با کشور روسیه هم مرز است. در ادامه تحولات اوکراین در سال ۲۰۱۴ و پس از رای مردم شبه جزیره کریمه به جدا شدن آن از اوکراین، روز یکشنبه ۱۱ ماه مه سال ۲۰۱۴ استان دونتسک همزمان با استان لوهانسک شاهد برگزاری یک همهپرسی به منظور استقلال از کییف بود. در این همهپرسی بیش از ۸۹ درصد رایدهندگان به خودمختاری استان دونتسک رای دادند.
استان لوهانسک، به روسی (لوگانسک) از استانهای شرقی اوکراین است. مرکز این استان شهر لوهانسک است. در سال ۲۰۱۴ و پس از جدا شدن شبه جزیره کریمه از اوکراین، روز ششم آوریل ۲۰۱۴ هواداران روسیه در سه استان لوهانسک، دونتسک، و خارکیف اقدام به تصرف ساختمانهای دولتی کرده و خواستار برگزاری همهپرسی در مورد پیوستن این استانها به روسیه شدند. در ادامه این تحولات در روز ۱۱ ماه مه سال ۲۰۱۴، استان لوهانسک شاهد برگزاری همهپرسی کسب استقلال از کییف بود که در این همهپرسی بیش از ۹۶ درصد رایدهندگان به خودمختاری لوهانسک رای دادند. در پنجم نوامبر سال ۱۹۳۵ این شهر تغییر نام داده و به افتخار کلیمنت ووروشیلوف، فرمانده نظامی شوروی و سیاستمدار، «ووروشیلوفگراد» نامیده شد.
در ۵ مارس سال ۱۹۵۸، با دستور خروشچف مبنی بر اینکه نام افراد زنده بر روی شهرها گذاشته نشود، نام قدیمی این شهر نیز به آن بازگشت. در چهارم مه سال ۱۹۹۰، با فرمان شورای عالی جمهوری سوسیالیستی شوروی اوکراین نام اصلی شهر به شهر لوهانسک بازگشت؛ جمعیت کنونی آن یک و نیم میلیون نفر است.
پیشینه این شهر به سال ۱۷۹۵ بازمیگردد. در آن تاریخ یک صنعتگر انگلیسی به نام «چارلز گاسکُنیه» یک کارخانه فلز در این مکان تاسیس کرد. این آغاز صنعتی بود که هنوز هم در این شهر به رونق خود باقی است.
لوهانسک در سال ۱۸۸۲ به عنوان شهر رسمیت یافت. این شهر که در حوضه آبریز رود دونتس قرار گرفته به یکی از مراکز مهم صنعتی در شرق اروپا تبدیل شد، بهویژه اینکه شرکت بزرگ لوکوموتیوسازی «لوهانسکتِپلووُز» در آن قرار گرفته است. لوهانسک از ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۲ تا ۱۴ فوریه ۱۹۴۳ در اشغال آلمان نازی بود. دنباس همچنین در مرکز نبرد فرهنگی بین کییف و مسکو قرار دارد که میگوید این منطقه، بخش بزرگی از شرق اوکراین، روسزبان است و باید از ناسیونالیسم اوکراینی محافظت شود. دنیس پوشیلین، که در سال ۲۰۱۸ در انتخابات مورد مناقشه کییف انتخاب شد، رهبر به اصطلاح جمهوری خلق دونتسک است، در حالی که لئونید پاسچنیک منطقه جداییطلب لوهانسک را رهبری میکند.
