روزنامه هفت صبح | هفدهم مرداد ۱۳۹۶، وقتی حسن روحانی، برای دومین دولتش یک کابینه تمام مرد را به مجلس معرفی کرد، صادق زیباکلام، استاد دانشکده علوم سیاسی دانشگاه تهران نامهای سرگشاده به او نوشت و در بخشی از نامه، از یک بازیگر هالیوودی صحبت کرد.«احساسم در قبال همه آنان که صادقانه دعوتشان میکردم که به شما رأی دهند، احساس «سوزان هیوارد» در یکی از شاهکارهای کلاسیک هالیوود است که بهواسطه نشان دادن عمق احساساتش روی پرده سینما در فیلم «میخواهم زنده بمانم» جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را ربود.
او درحالیکه سعی میکرد کبودی زیر چشمش و اشکهایش را از فرزندشان که شاهد دست بلند کردن پدر روی مادرش بود، پنهان کند، گفت: فرزندم ناراحت نباش، پدرت بیشک نمیخواست دست روی مادرت بلند کند. من نیز مانند «سوزان هیوارد» به آن ۲۴میلیون میگویم که مقصود روحانی این فهرست نبود. به دستکم نیمی از آن ۲۴میلیون که بانوان کشورمان بودند، به کردها و اهل سنت که با عزمی راسخ و سربلند به پای صندوقهای رأی رفتند، مانند «سوزان هیوارد» که از پدر با وجود کبودی زیر چشمش تعریف میکند، من نیز میگویم که روحانی میخواست از زنان، اهل سنت و کردها در کابینهاش دعوت کند اما نمیتوانست.»
این هفته تولد همان خانم است. خانم سوزان هیوارد که ظاهرا یکی از بازیگران مورد علاقه آقای دکتر زیباکلام است. هیوارد در ۳۰ ژوئن ۱۹۱۷ در محله بروکلین نیویورک متولد شد. در دبیرستان تئاتر کار میکرد ولی شغل اولش مدل بود. در سال ۱۹۳۷ به هالیوود رفت. اگر کمی شانس یا استعداد و توانایی بیشتری داشت، میتوانست در شاهکاری بهنام «بر باد رفته» نقش «اسکارلت اوهارا» را بازی کند ولی اینگونه نشد. او در آن فیلم نقشی فرعی داشت و نقش اسکارلت را «ویوین لی» بازی کرد.
سریال نقشهای فرعی و فیلمهای درجه دو و سه او ادامه داشت. در این میانه در سال ۱۹۴۴ با «جس بارکر» بازیگر هالیوود ازدواج کرد و یک سال بعد هم صاحب یک دوقلو شد. معمولی بودن به مدت حدود ۱۰ سال ادامه داشت تا اینکه برای اولینبار در فیلم «حادثه، داستان یک زن» (۱۹۴۷) درخشید و توانست برای نخستینبار نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شود.
بعد از آنهم برای سه فیلم دیگر یعنی «دل نادان من» (۱۹۴۹)، «با یک ترانه در قلب من» (۱۹۵۲) و «فردا گریه خواهم کرد» (۱۹۵۵) نامزد دریافت اسکار شد تا اینکه نهایتا در سال ۱۹۵۸ به حقش رسید و برای بازی در نقش «باربارا گراهام» سارق و قاتل مشهور آمریکایی در فیلم «میخواهم زنده بمانم!» (۱۹۵۸) برنده جایزه اسکار شد.
یک سال قبل از سومین نامزدی اسکار یعنی در سال ۱۹۵۴، سوزان از همسر اولش جدا شد و یک سال قبل از برنده شدن اسکار یعنی در سال ۱۹۵۷، با یک بیزنسمن و فرد ثروتمند که قبلا مامور FBI بوده است ازدواج کرد. این ازدواج ۹ سال بهطول انجامید و آن مرد که ۸ سال از سوزان، بزرگتر بود در سال ۱۹۶۶ فوت کرد. بعد از آن، سوزان، کمکم در هالیوود کمرنگ شد و در سال ۱۹۷۵ درگذشت.
مرگ سوزان هیوارد حاشیه داشت چراکه او در ۵۶سالگی ابتدا به یک تومور ریه مبتلا شد که متاستاز داد و به مغزش رسید و نهایتا در ۱۴ مارس ۱۹۷۵، در خانه خود در بورلیهیلز دچار تشنج شد و در سن ۵۷سالگی درگذشت. برخی میگویند این سرطان ناشی از بازی در فیلمی بهنام «فاتح» (۱۹۵۶) به کارگردانی دیک پاول در منطقه سنت جرج یوتا بود که در آنجا ارتش آمریکا یک بمب اتمی آزمایش کرده بود. آنطور که مجله پیپل تخمین زده از گروه ۲۲۰ نفری آن فیلم، ۹۱ نفر از آنها، ازجمله خود کارگردان بهنوعی سرطان مبتلا شدند و ۴۶ نفر بر اثر این بیماری مرده بودند.
