دزدیدن نفت از کشتیها دیگر کار عاقلانهای نیست!
تانکرهای نفتی، غولپیکر هستند و کشتیهایی که محمولههای سنگین و گرانقیمت را حمل میکنند طوری طراحی شدهاند که حمل آنها دشوار است. دزدی در این شرایط مثل هواپیماربایی میماند. تانکر اصلی باید ربوده شود.
دزدان دریایی باید تانکر را تحت کنترل خود دربیاورند و سپس آن را به جایی ببرند که قابل شناسایی نباشد تا بتوانند چندین هزار بشکه نفت را از آن خارج کنند.
اما مهمترین نکته در دزدیدن نفت این است که بعد از تمام سختیها، خریداری برای آن پیدا شود. یا اگر خریداری برای آن نبود، لااقل بتوان با بازیهای خطرناک آن را به صورت غیرقانونی به پالایشگاههای فروخت.
طی شش ماه گذشته، قیمت نفت به دلیل مازاد عرضه شدید، سقوط سنگینی را تجربه کردهاست. به این ترتیب اکنون برای دزدان دریایی واقعاً صرفه اقتصادی ندارد که نفت را بدزدند.
فلورنتینا آکونگا مدیرعامل شرکتی در خلیج گینه میگوید: «شغل دزد دریایی دیگر با نفت زیر ۳۰دلار در ازای هر بشکه، اصلاً مقرونبهصرفه نیست. حداقل به اندازه نفت ۱۰۶دلاری چند سال پیش، صرفه اقتصادی ندارد.»
او اظهار کردهاست که سقوط قیمت نفت به زیر ۱۰۰دلار از جولای سال گذشته، فاکتور مهم و تأثیرگذاری در کاهش دزدان دریایی بودهاست.
البته واقعیت این است که دزدی دریایی پیش از سقوط قیمت نفت نیز کاهش یافته بود. در سال ۲۰۱۳ بیش از ۱۰۰ حمله دریایی در خلیج گینه صورت گرفته بود که ۵۶مورد از آن موفقیتآمیز بودهاست.
در سال ۲۰۱۴ تعداد دزدیهای دریایی به ۶۷ مورد رسید بود که ۲۶ مورد از آن موفقیتآمیز بودهاست. به این ترتیب کاهش تعداد دزدان دریایی کمی پیش از کاهش قیمت نفت آغاز شده بود.
اکثر حملههایی که در سال ۲۰۱۴ صورت گرفته بود مربوط به کشتیهای میشدهاست که گازوئیل حمل میکردهاند.
خلیج گینه همیشه در معرض خطر دزدان دریایی بودهاست.
