دولت ارمنستان طرح استقلال جمهوری ناگورنو قره باغ را برای ارائه به مجلس تصویب کرده است که می تواند به بروز تنش های بیشتر بر سر این منطقه که داخل جمهوری آذربایجان قرار دارد و نظامیان و شبه نظامیان ارمنی بر آن تسلط دارند، بیافزاید.
به گزارش ایرنا، دولت ارمنستان طرح به رسمیت شناختن استقلال قره باغ را در آخرین نشست خود تایید کرد که پس از ارائه به مجلس به رای گذاشته خواهد شد که تایید آن تقریبا قطعی به نظر می رسد و می تواند به رویارویی بیشتر باکو و ایروان منجر شود.
خبرگزاری اینتر فکس روسیه امروز (جمعه) اعلام کرد: تایید برنامه وزارت خارجه ارمنستان از سوی دولت این کشور پس از رایزنی با مقام های منطقه قره باغ اتخاذ شده است.
ولادیمیر هاکوپیان سخنگوی رییس جمهوری ارمنستان در این باره گفته است: در صورت تصویب استقلال قره باغ در مجلس، رییس جمهوری ارمنستان آن را اعلام خواهد کرد.
این اقدام ارمنستان در حالی برنامه ریزی شده است که این کشور و جمهوری آذربایجان ماه گذشته چند روز درگیری خونین را بر سر منطقه قره باغ پشت سر گذاشتند و با فشار روسیه مجبور به پذیرش آتش بس شدند.
ناگورنو قره باغ درون جمهوری آذربایجان که سال ۱۹۹۴ پس از پایان جنگی چند ساله به تصرف نیروهای ارمنی در آمد، همچنان عرصه درگیری های نظامی و تنش های سیاسی بین باکو و ایروان است که با مساحت ۴۳۷۸ کیلومتر مربع و جمعیتی حدود ۲۵۰ هزار نفر منطقه داغ بر جای مانده از تقسیمات شوروی است.
از نظر تاریخی این منطقه یکی از تقسیمات سیاسی ایران از دوره صفویه بوده که پس از عهدنامه گلستان توسط روسیه تزاری اشغال شد. زمان اتحاد جماهیر شوروی بخشهایی از آن به جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی و بخش زنگهزور به جمهوری سوسیالیستی ارمنستان واگذار شد و قسمت کوهستانی که بیشتر ساکنان آن را ارامنه تشکیل میدادند با عنوان منطقه خودمختار قرهباغ کوهستانی زیر نظر جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی درآمد.
نگاهی به نقشه جغرافیایی و ارضی دو کشور جمهوری آذربایجان و ارمنستان، پیچیدگی معادله های نهفته در بخش بندی آنها و موقعیت قره باغ کوهستانی نشان می دهد که اگر دو کشور و جامعه بین المللی بویژه روسیه به عنوان میراث دار شوروی از بین رفته برای این مشکل راه چاره ای نیاندیشند، منطقه باز هم شاهد تکرار جنگ ها و درگیری های خونین خواهد بود.
مناقشه قره باغ که سال ۱۹۸۸ در رابطه با ادعای ارضی ارمنستان علیه جمهوری آذربایجان آغاز شد، بگونه ای حساس و دارای پیامدهای منفی منطقه ای است که شورای امنیت سازمان ملل از آوریل ۱۹۹۳ زمان درگیری ها چهار قطعنامه ۸۲۲ لزوم ترک مخاصمه، ۸۵۳ تاکید بر حاکمیت و تمامیت ارضی جمهوری آذربایجان و سایر کشورهای منطقه، ۸۷۹ تقویت دو قطعنامه ۸۲۲ و ۸۵۳ و استفاده از واژه اشغال اراضی جمهوری آذربایجان و ۸۸۴ در نوامبر ۱۹۹۳ با ابراز نگرانی از تشدید مخاصمات مسلحانه بین دو کشور تصویب کرده است.
آخرین درگیری نظامی باکو و ایروان ۱۴ فروردین ۹۵ آغاز شد که نیروهای دو کشور با متهم کردن طرف مقابل به نقض آتش بس، جنگی سه روزه و تقریبا تمام عیار را انجام دادند که وقایع آن در صدر اخبار جهان قرار گرفت و براساس گزارش های انتشار یافته، افزون بر از بین رفتن تسلیحات و بالگردها، ده ها کشته نظامی و غیرنظامی از دو طرف برجای گذاشت.
