خبرگزاری فارس: یک مجله آمریکایی در تحلیلی به بررسی مواضع جدید دولت «دونالد ترامپ»، رئیسجمهور آمریکا علیه ایران پرداخته است.
مجله اسلیت با اشاره به پیشنهاد جدید «مایک پامپئو»، وزیر خارجه آمریکا برای مذاکره بدون پیششرط با ایران مینویسد: «دولت ترامپ میخواست ایران را به زانو درآورد، اما اکنون رئیسجمهور آن کسی است که تسلیم شده است.»
نشریه آمریکایی پیشنهاد روز یکشنبه (۱۱ خرداد/۱ ژوئن) برای مذاکره بدون پیششرط با ایران را «چرخشی گیجکننده» توصیف کرده و نوشته او همان کسی است که تا امروز اصرار میکرد جمهوری اسلامی ایران قبل از هر مذاکرهای بایستی ۱۲ تغییر بنیادین در سیاستهایش اعمال کند و در پارهای از موارد از حاکمیت مستقل خود دست بکشد.
نشریه آمریکایی در ادامه مینویسد: «از طرف دیگر، چرخش جدید نشانه دیگری است مبنی بر اینکه رئیسجمهور دونالد ترامپ و پامپئو مذاکرهکنندگانی وحشتناک هستند و در مسئله سیاست خارجی، ایالات متحده تحت رهبری آنها همانند یک کشتی سرگردان در دریایی طوفانی است.»
حدود یک سال پیش دونالد ترامپ آمریکا را از توافق هستهای با ایران که در دولت قبل میان تهران و گروه ۱+۵ حاصل شده بود، خارج کرد و تحریمهای اقتصادی علیه ایران را احیا کرد. او سپس تهدید کرد که کشورهای دیگر که وارد تعامل با ایران شوند را تحریم خواهد کرد. ترامپ نام این سیاست را «کارزار فشار حداکثری» علیه ایران قرار داد.
اسلیت میگوید هدف از این سیاست از همان ابتدا مبهم بود: «پامپئو و جان بولتون، مشاور امنیت ملی کاخ سفید گفتند میخواهند کاری کنند که فریاد ایرانیها را تا زمانی که حکومتشان ساقط میشود درآورند. ترامپ ادعا میکرد که صرفاً میخواهد آنها برای رسیدن به توافقی بهتر پای میز مذاکره بیانند.»
نویسنده این مقاله تصریح کرده است: «در هر صورت، سخنان جدید ترامپ تمامی شانسهای کارگر افتادن کارزار فشار را بر باد داد.»
اسلیت خاطرنشان کرده کارزار فشار حداکثری علیه کره شمالی هم خوب جواب نداده است: «این راهبرد ممکن است به آمدن کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی پای میز مذاکره کمک کرده باشد اما هنگامی که او به مذاکره آمد از چیزی دست نکشید.»
مجله آمریکایی خاطرنشان کرده بعد از چرخش دولت ترامپ در مواضعش علیه ایران، اگر قرار بوده کارزار فشار ماحصلی هم داشته باشد، اکنون وضع فرق کرده است.
در این تحلیل آمده است: «فرض کنیم سیاست فشار حداکثری میتوانست در کشوری تحت شرایطی خاص اثراتی-البته نه لزوماً اثرات مطلوب- میداست. حالا دیگر چنین نیست. چرخش پامپئو در مواضعش، از اینکه فشار حداکثری یک بلوف موقت بوده پرده برمیدارد. کسانی که ترامپ با لفاظیهای ستیزهجویانه آنها را نشانه میرود از این به بعد میتوانند عقب نشسته و تا لبریز شدن صبر او برای نتیجه و کاستن از مطالباتش منتظر بمانند.»
